Στέλιος Βαμβακάς: Ο Χανιώτης καλλιτέχνης εξομολογείται: Είμαι ιδιαίτερα αυστηρός στην αυτοκριτική μου

Νέος, ωραίος, με πνεύμα ανήσυχο που τον κάνει να ξεχωρίζει… Ο Στέλιος Βαμβακάς δεν είναι άλλος ένα Κρητικός Καλλιτέχνης αλλά μια «μουσική προσωπικότητα» που θέλει -και μπορεί- να τον θυμούνται οι επόμενες γενιές για το μεράκι, την αγάπη και το πάθος που προσεγγίζει τη μουσική.

Ο Χανιώτης καλλιτέχνης μιλά στο InTown για την πορεία του, την εξέλιξή του, την αγάπη του κόσμου αλλά και για την επόμενη μέρα που ποθεί για την Κρητική Μουσική, η οποία δεν είναι «πειραματισμός» αλλά υποχρέωση προς τη «ράτσα», όπως έχει πει και ο μεγάλος συντοπίτης Νίκος Καζαντζάκης!

Ξεκίνησες να μαθαίνεις λύρα όταν ήσουν εννέα ετών. Σε τι ηλικία, όμως, άρχισε η επαφή σου με τον κόσμο και τα μαγαζιά;  Ομολογώ ότι ξεκίνησε σε πολύ μικρή ηλικία. Με τη στήριξη της οικογένειάς μου, γύρω στα 15 ξεκίνησα τις πρώτες εμφανίσεις σε νυχτερινό κέντρο των Χανίων παρουσιάζοντας ένα Κρητικό πρόγραμμα μέσα σε ένα καθαρά λαϊκό σχήμα και μάλιστα σόλο. Ήταν μια καινοτομία αφού το λαϊκό κυριαρχούσε εκείνη την εποχή στα νυχτερινά μαγαζιά διασκέδασης. Η πρώτη αυτή επαφή ήταν πρωτόγνωρη τόσο για μένα όσο και για τους θαμώνες του κέντρου που διασκέδαζαν στα λαϊκά ακούσματα.

Εκεί διαπίστωσα για πρώτη φορά ότι ο κόσμος ακούει, διασκεδάζει, χορεύει και αγαπάει την Κρητική μουσική. Αυτό με γέμισε με αυτοπεποίθηση και μερικά χρόνια αργότερα, στην ηλικία των 18, ξεκίνησα να εμφανίζομαι με δική μου μπάντα σε διάφορα μαγαζιά.

Ως επαγγελματίας του χώρου, τι συναισθήματα έχεις εισπράξει στη μέχρι σήμερα πορεία σου;  Τα συναισθήματα ενός καλλιτέχνη που περιπλανιέται στο μουσικό στερέωμα είναι πολλά. Θα σου πω όμως ποιο είναι το κυρίαρχο συναίσθημα που νοιώθω όλα αυτά τα χρόνια που κάνω αυτή τη δουλειά. «Αγάπη»!  Η αγάπη του κόσμου είναι το υπέρτατο συναίσθημα. Αυτό με γεμίζει χαρά, με κάνει να αισθάνομαι τυχερός και να σκέφτομαι με ευγνωμοσύνη ότι πάντα θα προσπαθώ να ανταποδίδω την αγάπη αυτή του κόσμου μέσα από τη μουσική και τα τραγούδια μου.

Ακούσαμε πριν λίγο καιρό το νέο ολοκληρωμένο σου μουσικό εγχείρημα με τη συνοδεία βιντεοκλίπ «της αγάπης η φωτιά». Πες μας λίγα λόγια για την ιστορία του τραγουδιού.  Στίχος του Γιάννη Βαρδουλάκη και μουσική του Βασίλη Κοκοτσάκη. Τον στίχο τον είχα στα χέρια μου αρκετά χρόνια μέχρι να καταφέρω να συνδεθώ συναισθηματικά σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μπορέσω να τον ερμηνεύσω αντάξια των συναισθημάτων που προκαλεί. Πλέον είναι ένα κομμάτι που βιωματικά βγαίνει από μέσα μου. Η μουσική του Βασίλη πέτυχε ακριβώς αυτό που φανταζόμουν ότι χρειάζεται ο στίχος: ηρεμία από τη μία και ένταση από την άλλη. Η μελωδία αυτή γράφτηκε για να καθηλώνει τον ακροατή στο άκουσμα των τόσο όμορφων στίχων. Όπως γράφω στο ομώνυμο άλμπουμ που κυκλοφόρησε πρόσφατα, η αγάπη έχει πολλές μορφές. Κάθε όμως μορφή αγάπης αφήνει το ίδιο αποτύπωμα, το συναίσθημα της ζεστασιάς που σε ζεσταίνει αλλά δεν σε καίει.

Πέρα από το τραγούδι «της αγάπης η φωτιά» έχει κυκλοφορήσει στο Spotify και ολόκληρο το ομότιτλο άλμπουμ. Πες μας για τις εντυπώσεις του κόσμου.  Αυτό που αντιλαμβάνομαι από τα σχόλια που παίρνω, τόσο στις προσωπικές μου επαφές όσο και από τα κοινωνικά δίκτυα, είναι ότι ο κόσμος έχει ήδη αγκαλιάσει όλα τα τραγούδια του άλμπουμ. Οι πρώτες εντυπώσεις είναι λοιπόν θετικές. Αυτό που θα με γεμίσει χαρά, όπως κάθε καλλιτέχνη άλλωστε, είναι να δω το κοινό να σιγοτραγουδά τους στίχους των νέων μου τραγουδιών όταν θα τα ερμηνεύω ζωντανά στο πάλκο.

Είσαι ένας ολοκληρωμένος μουσικός και παράλληλα διαθέτεις μία υπέροχη φωνή… Γιατί ως τώρα δεν έχεις κάνει άλμπουμ σε στίχο και μουσική δική σου;  Δεν είμαι αρνητικός στο να δημιουργήσω κάτι εντελώς δικό μου σε στίχο και μουσική. Έχω κάνει κάποια μεμονωμένα τραγούδια κατά το παρελθόν με φίλους και συναδέλφους αλλά πρέπει να ξέρεις ότι είμαι ιδιαίτερα αυστηρός στην αυτοκριτική μου. Δεν θέλω ένα «δημιούργημα», λέξη που από μόνη της εμπνέει σεβασμό, να είναι κάτι επιπόλαιο ή επιφανειακό. Κάποια στιγμή σίγουρα θα το δοκιμάσω. Θέλω όμως να είναι μία ώριμη μουσική πρόταση που να σέβεται τη μουσική παράδοση της Κρήτης αλλά και το ακροατήριο.

Αν και είσαι ένας από τους πλέον δημοφιλείς εκπροσώπους της κρητικής μουσικής, τολμώ να πω ότι έχεις δώσει μία δική σου ταυτότητα σε αυτήν με έντονες έντεχνες πινελιές! Σκέφτεσαι να το εξελίξεις επιπλέον μουσικά όλο αυτό;

Πρέπει πρώτα να συμφωνήσουμε σε ένα αξίωμα. Το ότι η μουσική, όπως και κάθε καλλιτεχνική δραστηριότητα, εξελίσσεται. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρχει σεβασμός στις παραδόσεις. Όμως τι είναι παράδοση; Πως ήταν η παραδοσιακή μουσική πριν 100 χρόνια; Ήταν αυτή που είναι σήμερα; Έχει εξελιχθεί; Είμαι ένας άνθρωπος που ονειρεύεται, που κάνει σχέδια και βάζει στόχους. Η εξέλιξη, θεωρώ ότι είναι αναπόφευκτη στο περιβάλλον μου αλλά πάντα θα γίνεται με σεβασμό στις παραδόσεις και στο ακροατήριο.

Το τραγούδι «γράμμα» μιλάει για τη μάχη ανάμεσα στο μυαλό και την καρδιά! Έχεις βιώσει ο ίδιος συναίσθημα σαν κι αυτό; Συγχωρείς ανθρώπους και αγάπες;

Είναι παγκόσμιο φαινόμενο που απασχολεί ολάκερη την ανθρωπότητα η μάχη ανάμεσα στο μυαλό και την καρδιά. Το φαινόμενο αυτό παρουσιάζεται εντονότερα όταν συνυπάρχει έρωτας ή αγάπη. Όπως καταλαβαίνεις κι εγώ το έχω βιώσει αρκετές φορές και είμαι βέβαιος ότι δεν θα πάψει να με απασχολεί και στο μέλλον. Το «γράμμα» είναι από τα πρώτα τραγούδια που ο στίχος τους συνειδητά με κέρδισε γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο.

Πως ήταν για σένα αυτά τα δύο «περίεργα» covid χρόνια και πώς βλέπεις να διαμορφώνεται το μέλλον της μουσικής βιομηχανίας μέσα από όλα αυτά που ζήσαμε;  Αδιαμφησβήτητα, ο τρόπος με τον οποίο παγκοσμίως αντιμετωπίστηκε η πανδημία επηρέασε αρνητικά τη μουσική βιομηχανία στο σύνολό της. Πολλά lockdowns, πολλές στοχευμένες στη μουσική απαγορεύσεις.

Προσωπικά με στεναχώρησε η απότομη διακοπή του δεσμού και της επικοινωνίας που είχα με τον κόσμο στις συναυλίες και τις άλλες μουσικές εκδηλώσεις. Μου έλειψε ο κόσμος και η διασκέδαση όπως φαντάζομαι έλειψε και σ’ εκείνον.

Σε ότι αφορά στο μέλλον, η μουσική αλλά και γενικότερα οι καλλιτεχνικές δημιουργίες δεν έχουν να φοβούνται τίποτα. Υπάρχουν από την αρχαιότητα και θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν όσο υπάρχει η ανθρωπότητα, ξεπερνώντας παγκόσμιους πολέμους, λοιμούς, πανδημίες κλπ.

Τι έπαθαν και τι έμαθαν, κατά τη γνώμη σου, οι μουσικοί από όλο αυτό;  Ο τρόπος με τον οποίο σήμερα βιοπορίζονται οι μουσικοί έχει αλλάξει, έχει εξελιχθεί αν θες… Σήμερα έχουν κλείσει τα παραδοσιακά κέντρα διανομής μουσικής, τα κλασικά δισκοπωλεία, και πλέον η μουσική διαμοιράζεται ηλεκτρονικά ενώ οι καλλιτέχνες, ειδικά στην Ελλάδα που ακόμα είναι στον αέρα τα πνευματικά δικαιώματά τους, κερδίζουν χρήματα κατά κύριο λόγο από τις ζωντανές τους εμφανίσεις. Έτσι, η οικονομική ζημιά που υπέστησαν οι μουσικοί τα τελευταία δύο χρόνια ήταν τεράστια. Ελπίζω και εύχομαι να έκλεισε για τα καλά η σελίδα covid και να μπήκαμε σε νέα εποχή υγιείς, πιο δυνατοί και αποφασισμένοι για νέα κεφάλαια με όμορφες καλλιτεχνικές δημιουργίες.

Έχεις ένα από τα πιο πιστά fan club, με ανθρώπους όλων των ηλικιών να σε ακολουθούν και στα πιο μακρινά σου ταξίδια! Πως το πέτυχες αυτό και τι θα ήθελες να τους πεις; Θα ξεκινήσω λέγοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς, ειδικά σε αυτό το fan club που αναφέρεσαι. Είναι αλήθεια ότι κάποιοι άνθρωποι με ακολουθούν πιστά στις μουσικές μου εκδηλώσεις συμμετέχοντας ενεργά μέσα από τον χορό και το τραγούδι. Γνωρίζω ότι είναι αρκετά δύσκολο αυτό, ειδικά για τους ανθρώπους που εργάζονται, καθώς επιλέγουν να περάσουμε μαζί ένα βράδυ γεμάτο με τραγούδι, μουσική και χορό, ενώ το πρωί έχουν να πάνε στη δουλειά τους.

Δεν αποτελεί επιδίωξή μου η ύπαρξη ενός τέτοιου fan club, παρόλα αυτά είναι κάτι που με σεβασμό και ευγνωμοσύνη δέχομαι, με χαροποιεί και εγώ με τη σειρά μου κάθε φορά προσπαθώ να στέκομαι αντάξια στις προσδοκίες τους.

Κρητικά γλέντια, ξενύχτι και αλκοόλ! Ποια είναι η τοποθέτησή σου; Πώς θα φτάσουμε κάποτε στο ζητούμενο: ο κόσμος να διασκεδάζει χωρίς να κινδυνεύει;

Εδώ χρειάζεται πραγματικά η προσπάθεια όλων! Τόσο στο θέμα του αλκοόλ όσο και σε αυτό των όπλων. Θεωρώ ότι έχουν γίνει αρκετά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση αλλά δυστυχώς φαίνεται να υπάρχει ακόμα αρκετός δρόμος. Για μένα δεν θα πρέπει να δικαιολογείται καμία απώλεια ζωής ούτε καν τραυματισμός σε μια εκδήλωση χαράς, σε ένα γλέντι. Σε αυτό πρέπει να συνδράμουν και οι τοπικοί φορείς με έμφαση στην ουσιαστική πρόληψη, με οργανωμένες εκστρατείες ενημέρωσης ας πούμε.

Με την ευκαιρία θα ήθελα να παροτρύνω τον κόσμο να μην οδηγεί όταν έχει πιει, καθώς επίσης να προσέχει διπλά όταν συμμετέχει σε εκδηλώσεις χαράς, καθώς το οδικό δίκτυο σε όλη την Κρήτη είναι σε κακή κατάσταση (δυστυχώς) και η ευφορία της στιγμής μπορεί να αποτελέσει παράγοντα κινδύνου, απροσεξίας και πρόκλησης ατυχήματος. Οδηγούμε μόνο νηφάλιοι και πάντα προσεκτικοί!

Αν ήσουν υπουργός πολιτισμού, τι θα έκανες ώστε οι τέχνες, μουσική και όχι μόνο, να ανθίσουν όντας ταυτόχρονα βιώσιμες για τον δημιουργό;  Είναι μεγάλη κουβέντα το τι χρειάζεται ο πολιτισμός για να ανθίσει όντας παράλληλα βιώσιμος για τους δημιουργούς. Σίγουρα πολλά πρέπει να γίνουν όμως ένα είναι αυτό που θα πρέπει να γίνει άμεσα στην Ελλάδα. Η προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων των δημιουργών. Αν ποτέ γίνει αυτό, τότε ίσως ξανασκεφτώ να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση.

Social media… Ευχή ή κατάρα; Πόσο τα χρησιμοποιείς και πώς τα αντιμετωπίζεις ως προσωπικότητα και ως καλλιτέχνης;  Θεωρώ πως η εξέλιξη της τεχνολογίας, μας έχει φέρει προ τετελεσμένου σε πολλά θέματα. Ένα από αυτά είναι τα κοινωνικά δίκτυα που όλα τα δημόσια πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και οι καλλιτέχνες, οφείλουν πλέον να αξιοποιούν παρουσιάζοντας μέσα από αυτά το έργο τους αλλά και διατηρώντας επαφή με το κοινό τους.

Είναι ένας ακόμα τρόπος επικοινωνίας που μας πρόσφερε η εξέλιξη της τεχνολογίας. Από την άλλη, μέτρον άριστον έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες και το ίδιο ισχύει κι εδώ, όχι μόνο για τον καλλιτέχνη αλλά για τον οποιονδήποτε. Κάποιον που μιλάει πολύ, εκτός μέτρου, τον ονομάζουμε πολυλογά και τον αποφεύγουμε. Κάπως έτσι λειτουργεί και η φλυαρία στα social.

Έχεις κάποια δική σου ή κάποια αγαπημένη σου μαντινάδα, που θα ήθελες να μας τη μάθεις;

«Ο Χρόνος πίσω δεν γυρνά, το μέλλον κοντοφτάνει, μια ζήση έχει ο καθαής κι ότι προλάβει κάνει» Η μαντινάδα μου αυτή περιλαμβάνεται και στο άλμπουμ.

Ποια είναι τα πέντε αγαπημένα σου, αγγλόφωνα τραγούδια!

Metallica: Nothing Else Matters

The Weekend – Blinding Lights

AC/DC – Thunderstruck

Frank Sinatra – Fly Me To The Moon

Ed Sheeran – Thinking Out Loud

Όπως μάλλον κατάλαβες, αγαπώ όλα τα είδη της μουσικής.

Ποια είναι τα σχέδιά σου για τους επόμενους μήνες; Πού θα σε βρίσκουμε;

Δεν είναι δύσκολο να τα βρει κανείς. Αρκεί να ακολουθήσει τα ηλεκτρονικά μου βήματα σε facebook, Instagram και youtube. Μέσα από εκεί θα έχει συνεχή και έγκυρη ενημέρωση για όλα μου τα σχέδια.

Σκοπεύω, άλλωστε, να μην επιστρέψω στην κανονικότητα όπως την ξέραμε πριν την πανδημία, αλλά σε κάτι πιο έντονο, με περισσότερες ζωντανές εμφανίσεις σε όλη την Κρήτη και σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, σκορπίζοντας απλόχερα περισσότερη μουσική, περισσότερο κέφι, περισσότερη Κρήτη από ποτέ!

zarpanews.gr