Τηλεκπαίδευση, το μεγάλο μας τσίρκο – Μια δασκάλα στα Χανιά διηγείται

Στιγμές που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν σε μια διαδικασία που ονομάζεται εκπαιδευτική, περιγράφει γλαφυρά, δασκάλα που εδώ και καιρό βρίσκεται αντιμέτωπη με τη διαδικασία της τηλεκπαίδευσης.

Δύο σκηνές από το θέατρο του παραλόγου:

Τηλεκπαίδευση στο Δημοτικό  (μικρή τάξη)

Σκηνή πρώτη: Προσπαθώντας να εναλλάσσω δραστηριότητες, κατά τη διάρκεια του μαθήματος, έτσι ώστε να διατηρώ το ενδιαφέρον των μαθητών μου μπροστά σε μια οθόνη –κινητού σε κάποιες περιπτώσεις, στήνω μια άσκηση – αφήγηση ιστορίας,  με ηχοποιητικές λέξεις (όπου τα παιδιά  ακούγοντας λέξεις που περιγράφουν ήχους, πρέπει  να μιμηθούν  τους ήχους).

Κι εκεί, στην πρόβα και στην εξήγηση,  μπαίνει ο γονιός στο υπνοδωμάτιο του παιδιού (το οποίο έχει μετατραπεί σε αίθουσα διδασκαλίας)  και κάτι λέει στο παιδί του. Η μαθήτρια,  μου αναφέρει το εξής: «Κυρία, ο  μπαμπάς μου μου είπε να μην κάνουμε θόρυβο, γιατί θέλει να κοιμηθεί»!!  Σωστά. Η ώρα είναι  3.30 μετά το μεσημέρι. Η ώρα που πολλοί άνθρωποι επιστρέφουν στο σπίτι τους από τη δουλειά τους και θέλουν να ξεκουραστούν. Αλλά στον καιρό της τηλεκπαίδευσης ο ιδιωτικός, προσωπικός χώρος του σπιτιού δεν είναι τίποτα από τα παραπάνω.  Έναν χρόνο τώρα.

Και μένω κάγκελο εγώ, η δασκάλα,  η οποία, σαφώς και σταματώ τη δραστηριότητα (σέβομαι το δικαίωμα του γονιού), σταματώ ουσιαστικά το μάθημα και μένουν μετέωροι, ματαιωμένοι και ακυρωμένοι οι μαθητές.

Σκηνή δεύτερη:

Στη διάρκεια του τηλεμαθήματος ακούγονται συχνά τα παρακάτω: «Κυρία, πάγωσε η εικόνα σας», «Κυρία, μικροφωνίζετε»,  «Μαρκέλλα, είσαι εδώ; Με ακούς;» κλπ κλπ. Για να μην αναφέρω ότι χάνεται ολοκληρωτικά η σύνδεση στο διαδίκτυο γιατί η δυνατότητα του συγκεκριμένου σχολείου (στο κέντρο της πόλης) αντέχει το 1/3 (των αναγκών του) στην ποιότητα-ταχύτητα σύνδεσης στο διαδίκτυο (γιατί κάποιοι εκπαιδευτικοί – μεταξύ των οποίων κι εγώ, μετά από έναν χρόνο στη διάρκεια του οποίου «βάλαμε πλάτη» στην «εθνική μάχη» ενάντια στον ιό, χρησιμοποιώντας ίδια μέσα και κάνοντας τα σπίτια μας εργασιακούς χώρους, αποφασίσαμε να επιστρέψουμε για εργασία εκεί που πρέπει: στα σχολειά μας).

Καταλήγοντας:  Οι  γονείς των μικρών μαθητών εξουθενώνονται  (γιατί αναλαμβάνουν ρόλο δασκάλου),  η ροή του μαθήματος χάνεται, οι μαθητές ματαιώνονται, το μάθημα και όλη η εκπαιδευτική διαδικασία ακυρώνεται.

Και

Καλείται κάποιος να πάρει την ευθύνη για όλο αυτό.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία το zarpanews.gr, ευχαριστώ για τον χρόνο των αναγνωστών

Κοτσώνα Σπυριδούλα, δασκάλα (ανησυχούσα και αγωνιούσα)

6 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αγαπητή Δασκάλα,

    Σαφώς και δεν ειναι εύκολη η εργασία υπό αυτές τις συνθήκες και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να να συγκριθεί με την διδασκαλία στην αίθουσα, για πολλούς λόγους. ΟΜΩΣ, ποια είναι η εναλλακτική σας;
    Εχουμε μάθει όλοι να κατακρίνουμε κάτι, (ειτε την ταχύτητα του ιντερνετ, ειτε τους γονείς, είτε τα παιδιά, είτε την υπαρξη μέσων). Η εμναλλακτική ομως ποια είναι; να μην γίνεται καθόλου ούτε αυτη η τηλε εκπαίδευση;
    Η επιστροφή στα θρανία για όλους ανεξαρτήτως κρουσμάτων; Πρόσφατα εδώ στα κουνουπιδιανά ανακαλύφθηκαν 11 κρούσματα σε παιδιά. αυτό 90% σημαίνει 22 κρούσματα σε γονείς, και πιθανών επιπλέον σε παπούδες/γιαγιάδες. Μπορεί να σημαίνει και εναν από τους νεκρούς που είχαμε πρόσφατα στο νοσοκομείο. Επομένως από τη στιγμή που οι λοιμοξιολόγοι αποφάσισαν οτι το καλύτερο που μπορούμε να κανουμε αυτη τη στιγμή ειναι να κλείσουν τα σχολεία, πάμε στην 2nd best solution, και αυτό ειναι η τηλεκπαίδευση.

    Θεωρείτε οτι είναι ρεαλιστικό να ανοιξουν ολα τα σχολεία και όλοι οι μαθητές (δημοτικού γυμνασίου λυκείου) να προσέχουν και να τηρουν ευλαβικα τα μέτρα; σε αυτές τις ηλικίες; Γιατι δεν ειναι μονο η μάσκα. Αυτο ειναι το εύκολο, το να φοράμε 1-2 μασκες στο 8ωρο. Το θέμα ειναι η μασκα να μεινει καθαρή, να ειναι σωστά φορεμένη, τα χερια να μην αγκοιζουν την μασκα, κατω απο τη μασκα, πανω απο τη μασκα, να μην εχει κενά, να μην πιάνουμε τα κινητά με τα ιδια χερι απου θα ξυσουν τη μυτη κτλ κτλ κτλ. Προφανώς οι κινδυνοι ειναι απειροι.

    Προφανώς η παγκοσμια βιβλιογραφία στο θεμα των σχολείων σε επιδημία και covid, θα ελεγα οτι βασίζεται στο γεγονός οτι σε κατάσταση lockdown, τα παιδια θα μπορουν να πανε σχολείο, απο το σχολείο στο σπίτι, οπου οι γονεις θα ειναι εκει σε καραντινα, σε τηλεργασία μειώνοντας την κινητικότητα. Ετσι τα κρουσματα που θα πηρχαν θα υπηρχαν σε παιδιά με πολύ μικρο κινδυνο θνησιμότητας, και σε γονείς που κατα κυριο λογο ειναι μέσης ηλικίας, επισης με σχετικά χαμηλό ρίσκο θανάτου. ΟΜΟΣ η πραγματικότητα ειναι οτι τα παιδιά θα τα παρουν απο το σχολείο οι παπούδες, ή οι γονείς, που βθα βρεθούν με αλλους γονείς, θα πανε στους παπουδες και γιαγιάδες για επίσκεψη, θα πάνε στο σουπερ μαρκετ, θα πανε τη βολτα τους, θα βρεθουν κρυφα σε ενα σπιτι με φλους, και μετα παλι σε παππού γιαγιά, για να παρουν πισω το παιδί.

    Αυτός ο κυκλος ειναι που καθιστά τα σχολεία επικύνδυνα, περισσότερο εδώ στην Ελλάδα οπου οι παπουδες και γιαγιάδες ειναι μερος της καθημερινότητας των παιδιών (δεν σχολιάζω αν ειναι θεμιτό η οχι, απλά ετσι ειναι και αυτη τη στιγμή δεν βολεύει).

    ΚΑι για να καταλήξω λοιπόν, ποια ειναι η άλλη λύση; καθημερινό τεστ σε παιδιά και δασκάλους και καθηγητές;
    θα το δεχτούν όλοι; Εμβολιασμός σε παιδιά και καθηγητές; θα το δεχτούν όλοι (εδω υπάρχουν υγειονομικοί που αντιδρούν στον εμβολιασμό)

    γιατι εύκολα κρίνουμε, αλλά δυσκολα προτείνουμε. Και οχι, δνε υπάρχει κανείς να πρέπει να πάρει την ευθύνη. Κάνουμε όλοι οπως και εσείς οτι καλυτερο μπορούμε.Και αν ενας γονέας έχασε τον ύπνο του, και 10 φορές χάλασε η σύνδεση,,, δεν αναιρεί οτι για κατι τόσο κολοσιαίο, υπήρξε μια λύση, που ναι μεν οχι η αριστη, αλλα αρκετά καλή, και δούλεψε σχετικά καλά, σε μια χώρα που σίγουρα δεν εχει τις υποδομές για κάτι τέτοιο.

    Μην μιζεριάζουμε άλλο.

  2. Αγαπητέ κ. Μάνο,
    ευχαριστώντας σας για την επικοινωνία, θα απαντήσω στο ερώτημά σας: “ποια είναι η εναλλακτική;”.

    1. Να αναβαθμιστούν (ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των καιρών) οι υπολογιστές του σχολείου.
    Έναν χρόνο μετά την έναρξη της πανδημίας, δεν έγινε.
    2. Να αναβαθμιστεί η ταχύτητα και η ποιότητα του διαδικτύου του σχολείου.
    Έναν χρόνο μετά, δεν έγινε.
    3. Να προμηθευτούν όλα τα παιδιά τάμπλετ και να έχουν από τα σπίτια τους δωρεάν διαδίκτυο.
    Έναν χρόνο μετά, δεν έγινε.
    4. Να επιμορφωθούν ψηφιακά οι εκπαιδευτικοί μέσα στο εργασιακό τους ωράριο και όχι απογεύματα και Σαββατοκύριακα (κάτι που το κάνουμε πολλοί από μας σε βάρος της ιδιωτικής μας ζωής και του ελεύθερου χρόνου μας).
    Έναν χρόνο μετά, δεν έγινε.
    5. Να επιμορφωθούν-εκπαιδευτούν οι μαθητές στο μάθημα της Πληροφορικής για το on line μάθημα και να μπορούν να ανταποκριθούν σε τέτοιες έκτακτες συνθήκες.
    Έναν χρόνο μετά, δεν έγινε.

    Να γυρίσουμε στα σχολεία κινδυνεύοντας, τα παιδιά, οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί; ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ. Θα τηρήσουμε ό,τι πρέπει να τηρήσουμε προστατεύοντας το ύψιστο αγαθό: τη Ζωή.

    Με εκτίμηση

    • Αγαπητή κ. Κοτσώνα,

      Σε πολλά απο αυτά που λέτε συμφωνώ απολύτως. Όμως υπάρχουν και κάποια ζητήματα που θέτετε, και απλά επιλέγετε τον εύκολο δρόμο του να κρυφτούμε πίσω από το δάκτυλό μας. ζητάτε υπολογιστές και γρήγορο internet, την ώρα που σχεδόν όλοι μας τα έχουμε και τα 2 και είμαστε 24 ώρες το 24ώρο στο facebook και “χαζεύουμε”. συνεπώς χρειάζεται και λίγο καλή διάθεση ώστε να φύγουμε από τον σκόπελο που μας έχει βάλει ο κορωνοϊός και στην συνέχεια “να αναβαθμίσουμε το Internet”

  3. θα πρόσθετα εγώ κ.Κοτσωνα:

    1. Να προσληφθεί όλο το αναγκαίο προσωπικό στα σχολεία (Δάσκαλοι, καθαρίστριες, κλπ) που 1 χρόνο τώρα ΔΕΝ έγινε.
    2. Να αξιοποιηθούν οι εκατοντάδες καινές αίθουσες που έχουν τα σχολεία, με όποιες απαραίτητες επισκευές που 1 χρόνο τώρα δεν έγιναν.
    3. Να αξιοποιηθούν τα εκατοντάδες κενά κτήρια που είναι στην κατοχή του δημοσίου, που 1 χρόνο τώρα δεν έγιναν.
    4, Έτσι, με όλες τις προφυλάξεις και 15 μαθητές ανά αίθουσα, να γυρίσουν όλοι στο σχολείο!

    ΥΓ. : με τον ίδιο τρόπο ανοίγει και η ίδια η κοινωνία: προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικοί , κατασκευή ΜΕΘ, επίταξη ιδιωτικοί τομέα υγείας, ΠΟΥ, ΜΑΝΤΕΨΤΕ: 1 ΧΡΟΝΟ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ.

    Οι ανάγκες στους παραπάνω τομείς ήταν έτσι κι αλλιώς αυξημένες κατά πολύ προ πανδημίας.

    εξοικονόμηση πόρων ακυρώνοντας : 1. Λίστα Πετσα 22 εκατομμύρια ευρω στα ΜΜΕ
    2. Μεγάλος Περίπατος , 2 εκατομμύρια ευρώ για γλάστρες και παρτέρια με ξερά χόρτα.
    3. Ενίσχυση/αποζημίωση στους εργολάβους των δρόμων αλλά 20 εκ. ευρό για μειωμένη κίνηση
    4. Πρόσληψη 2000 ΕΠΟΠ στο στρατό, άγνωστο σε μένα ποσό
    5. αποζημίωση σε αεροπορική εταιρία (πανω απο 120 εκ Ευρω)
    6. δεύτερη λίστα Πέτσα άλλα 20 μύρια.
    7. ακύρωση της σύμβασης με την cisco 2 εκατομμύρια ευρώ(αυτή που ήταν δωρεάν)
    8. Διάλυση της ομάδας δράση.(κάθε σχόλιο περιττό)

  4. Οποιος ενδιαφερεται και αντιδρα ή ενημερωνει για τα θεοστραβα, κατα τη γνωμη καποιων (εκτος πραγματικοτητας και βαμμενων) ειναι “μιζεροι”… το οτι υπαρχουν ακομη ψηφοφοροι (δεν τους θεωρω εγω αυτους πολιτες, αλλα μονον ψηφοφορους) που παιρνουν το μερος αυτων των αχρηστων λαοπλανων που εκμεταλλευτηκαν την ομιχλωδη σκεψη των νεοελληνων (μεσω facebook/palantir cambridge analytica κοκ…) ειναι επικινδυνα σοβαρο. Ποσο ευκολο ειναι να ανοιξουν τα ματια ενος βολεμενου που εχει υποστει πλυση εγκεφαλου; αδυνατον. Ετσι, χωρις να θελω να σας στεναχωρησω, σας ενημερωνω οτι αυτη η αποικια ξενων συμφεροντων που μερικοι επιμενουν να ονοματιζουν “Ελλαδα”, δεν εχει γυρισμο σε κανεναν τομεα. Τιποτε δεν δουλευει σωστα στον χωρο αυτον, απολυτως τιποτε. Πορευτειτε εν ειρηνη λοιπον μακαριοι συμπολιτες μου και ζηστε την ασημαντη και προδιαγεγραμμενη ζωουλα σας, χωρις πολλα-πολλα. Εισαστε τοσο γερα δεμενοι στον ιστο τους, που δεν εχει γυρισμο, μονο φευγιο. “Καλη νυχτα και καλη τυχη”…

    • Πόσο δίκιο έχετε! Η Ελλάδα ανήκει σε 10 οικογένειες, αντιπρόσωποι των ξένων συμφερόντων και 2-3 οικογένειες πολιτικών-υπαλλήλων των προηγουμένων. Καρτέλ παντού στο ίντερνετ στα είδη πρώτης ανάγκης και κοινωνική πρόνοια παιδεία υγεία τριτοκοσμική. Είμαστε επίσης γεμάτοι από κλακαδόρους και λαμόγια, αυτή είναι η χώρα μας, …δυστυχώς.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ