Οταν το 2006 ξεκίνησα στο οικόπεδο της οδού Κατρέ 1 τη συστηματική ανασκαφική έρευνα στο λόφο Καστέλλι, στην Παλιά Πόλη των Χανίων, δεν μπορούσα να φανταστώ τι θα ερχόταν στο φως.
Εκεί αποκαλύφθηκε η δραματική θυσία του 1250 π.Χ., η οποία περιελάμβανε –εκτός από 43 αιγοπρόβατα, δύο βόδια και τέσσερα γουρούνια– και μία νέα κοπέλα.
Το πρώτο ανθρώπινο οστό, ο ένας μηρός, ξεπρόβαλε την τελευταία μέρα της ανασκαφής του 2007. Ανεξήγητο γεγονός για την ομάδα μας. Σταδιακά, στις επόμενες ανασκαφικές περιόδους φανερώθηκε η υπόλοιπη απόθεση, με κορύφωση την ανεύρεση, το 2012, του κρανίου της κοπέλας, διανοιγμένου από τις ραφές και περιστοιχισμένου από τα κρανία δύο αιγοπροβάτων και ενός χοίρου.
Μακάβριο θέαμα που για μια εβδομάδα στοίχειωνε τον ύπνο μου. Ποιο ήταν αυτό το ανθρώπινο πλάσμα που τόσο βάναυσα διαμελίστηκε; Πώς αποφαίνομαι έτσι απλά και δηλώνω, ειδικά στον χανιώτικο κόσμο, ότι εδώ γίνονταν ανθρωποθυσίες στην κρητομυκηναϊκή εποχή; Πώς να διαχειριστώ ένα τόσο ευαίσθητο θέμα που εύκολα μπορεί να προκαλέσει το κοινό αίσθημα; Ανθρωποθυσίες στη μυκηναϊκή Κρήτη;








Συγκλονιστικό!
Να το διαβάσουν οι κάθε λογής άπληστοι και αρχαιοκάπηλοι .Θα έλθει κάποτε η Νέμεσις!