Σύνταξη με 33 έως 52 χρόνια – Οι αντιφάσεις, οι αδικίες και τα βαρέα
Μέχρι και 44 χρόνια μπορεί να εργαστεί μια νοσηλεύτρια/δημόσιος υπάλληλος ή ένας υπάλληλος ιδιωτικού τομέα μέχρι τη συνταξιοδότηση. Ενώ παλιότερα λάμβανε κανείς πλήρεις αποδοχές με 33 ή, ακόμη, και 25 έτη…
Δηλαδή, μια απόφοιτη Λυκείου που εισήλθε στις παραγωγικές σχολές νοσηλευτικής της δεκαετίας του 1980, οι οποίες λειτουργουσών στα δημόσια νοσοκομεία, θα πρέπει να παραμείνει στις δύσκολες συνθήκες του συντήγματος Υγείας μέχρι το 62ο έτος προκειμένου να συνταξιοδοτηθεί.
Αυτό δεν αφορά το σύνολο καθώς πολλές εργαζόμενες έχουν ήδη συνταξιοδοτηθεί με 25ετία και μειωμένη, με ανήλικο κ.α.
Την ίδια στιγμή, ένας εργαζόμενος στην ιδιωτικό τομέα, που μπήκε στη βιοπάλη με το που τελείωσε την υποχρεωτική εκπαίδευση (Γυμνάσιο) στο 15ο έτος, θα υποχρεωθεί να μείνει για 47 χρόνια στην αγορά εργασίας.
Μαλιστα, εάν είχε διαστήματα ανεργίας, η σύνταξη μπορεί να μετατεθεί για μετά 52 χρόνια, στο 67ο έτος της ηλικίας.
Είναι μερικές ακραίες περιπτώσεις οι οποίες, ενώ δεν αποτελούν πλειονότητα, άρα δεν προσκαλούν δημοσιονομική «ζημιά», δεν αντιμετωπίζονται με θετικό τρόπο από την πολιτεία.
Γιατί το Σύστημα (ΕΦΚΑ) δίνει σύνταξη στο 62ο έτος της ηλικίας με 33 πραγματικά χρόνια (και 7 πλασματικά), αλλά όχι στο 60ό με 45 χρόνια πραγματικής ασφάλισης.
Θα μπορούσε δηλαδή η κυβέρνηση να υιοθετήσει το λογικό αίτημα για ορισμένους παλαιούς σφαλισμένους που μπήκαν νωρίς στην αγορά εργασίας και δεν έτυχαν των ευνοϊκών διατάξεων του Ασφαλιστικού (ενδιάμεσα όρια ηλικίας, συνταξιοδότηση με ανήλικα τέκνα κ.α.), για «έξοδο» με 40 πραγματικά έτη ασφάλισης χωρίς ηλικιακό όριο.
Ετσι κι αλλιώς οι νέοι εισέρχονται, πλέον, όλο και πιο αργά στην αγορά εργασίας και σπάνια υπάρχει απασχολούμενος με 40 πραγματικά χρόνια ασφάλισης πριν το 62ο έτος…
Οι νοσηλεύτριες
Πιο χαρακτηριστική και σκληρή είναι η περίπτωση των νοσηλευτριών του δημόσιου τομέα. Οι οποίες εισήρθαν στις παραγωγικές σχολές των νοσοκομείων αμέσως μετά το Λύκειο, εκτελούν πολύ βαριά καθήκοντα στους θαλάμους νοσηλείας με βάρδιες και σε ένα… μικροβιακό περιβάλλον, αλλά δεν θα συνταξιοδοτηθούν πριν συμπληρώσουν 44 χρόνια δουλειάς.
Και καλούνται οι εν λόγω κυρίες (σ.σ. τη δεκαετία το 1980 μόνο κορίτσια πήγαιναν σε αυτές τις θέσεις), μετά από τόσων ετών εργασία, ορθοστασία, με σωματική και ψυχική εξάντληση, να αλλάξουν καθετήρα, να βάλουν ορό, να πάρουν αίμα…
Και αυτό καθώς στο δημόσιο σύστημα οι νοσηλευτές/τριες δεν έχουν Βαρέα και Ανθυγιεινά (ΒΑΕ) όπως ισχύει στον ιδιωτικό τομέα, αν και είναι ένα δίκαιο το αίτημά τους, το οποίο το έχει υποσχεθεί η κυβέρνηση μετά από αγώνες και διεκδικήσεις των εργαζομένων, αλλά έχει ξεχαστεί…
Με τα ΒΑΕ δεν θα γινόταν καμία μεγάλη ανατροπή, αλλά θα μπορούσαν να συνταξιοδοτηθούν στο 62ο έτος με 35ετία (αντί για 40 χρόνια) ή στο 60ό με μειωμένη (μείον 54 ευρώ το μήνα).
Υπό αυτό πρίσμα, μοιάζει «εκ των ων ουκ άνευ» το αίτημα των συγκεκριμένων ασφαλισμένων για σύνταξη με 40 πραγματικά έτη ασφάλισης, χωρίς όριο ηλικίας. Πέραν του αυτονόητου αιτήματος για την ασφάλιση των νοσηλευτών/τριών στο καθεστώς των ΒΑΕ.
