Οι σπίθες που ταξιδεύουν: Τι είναι η κηλίδωση και πώς επηρεάζει τις φωτιές

Με τις φωτιές να πλήττουν την Ελλάδα σχεδόν καθημερινά, ένα φαινόμενο που καθορίζει την ένταση, την ταχύτητα και την απρόβλεπτη εξάπλωσή τους είναι αυτό της κηλίδωσης.

Η κηλίδωση αφορά τον σχηματισμό νέων, απομακρυσμένων εστιών φωτιάς, οι οποίες δημιουργούνται όταν καύτρες (αναμμένα σωματίδια ή σπίθες) από το κύριο μέτωπο μεταφέρονται με τον άνεμο και προκαλούν ανάφλεξη σε περιοχές που βρίσκονται μακριά από την αρχική πυρκαγιά.

Το φαινόμενο αυτό καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την κατάσβεση, καθώς οι δυνάμεις πυρόσβεσης καλούνται να αντιμετωπίσουν πολλαπλά μέτωπα ταυτόχρονα, χωρίς ενιαίο κέντρο εστίασης.

Επιπλέον, η ταχύτητα με την οποία μπορούν να προκύψουν οι νέες εστίες είναι εντυπωσιακή, ειδικά όταν συνυπάρχουν ξηρή βλάστηση και ισχυροί άνεμοι, συνθήκες που επικρατούν σε μεγάλο μέρος της Ελλάδας τους καλοκαιρινούς μήνες.

Όπως έχει εξηγήσει ο πυρομετεωρολόγος Θοδωρής Γιάνναρος:

«Καθώς η βλάστηση που καίγεται δεν περιέχει μεγάλα ποσά υγρασίας (είναι δηλαδή πολύ ξερή), αυξάνεται η παραγωγή καυτρών (οι «σπίθες» που φαίνονται να αιωρούνται πάνω από τη φλόγα).

»Με τη βοήθεια και του ανέμου, οι καύτρες αυτές μπορούν να μεταφερθούν σε μεγάλες αποστάσεις και όταν πλέον πέσουν επάνω σε άκαυτη, ξερή βλάστηση να οδηγήσουν άμεσα στην έναρξη μιας νέας εστίας.

»Σε περιπτώσεις όπου πνέουν ισχυροί άνεμοι και η βλάστηση είναι σε κρίσιμα εύφλεκτη κατάσταση, όπως δυστυχώς συμβαίνει με τη δασική πυρκαγιά του Βαρνάβα, οι κηλιδώσεις που εκδηλώνονται μπορούν να έχουν χαοτικό χαρακτήρα, επιταχύνοντας το ρυθμό εξάπλωσης της φωτιάς και αυξάνοντας τη διακινδύνευση όσων επιχειρούν από το έδαφος».

ieidiseis.gr