Μπορεί το Ιράν να πλήξει τη Βάση της Σούδας; Μια αποτίμηση με βάση τα δεδομένα – Δείτε τους χάρτες

Η συζήτηση για το αν το Ιράν θα μπορούσε να πλήξει τη Ναυτική Βάση Σούδας δεν απαντάται με εικασίες. Κρίνεται από τη γεωγραφία, τις τεχνικές δυνατότητες και το επιχειρησιακό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα εξελισσόταν ένα τέτοιο σενάριο.

Η απόσταση είναι το πρώτο και πιο μετρήσιμο στοιχείο. Από το δυτικό Ιράν έως την Κρήτη η ευθεία απόσταση κυμαίνεται περίπου στα 2.100–2.300 χιλιόμετρα, ενώ από πιο κεντρικές περιοχές προσεγγίζει τα 2.400–2.500 χιλιόμετρα. Πρόκειται για αποστάσεις που τοποθετούν την Κρήτη στο ανώτατο όριο των δυνατοτήτων ορισμένων πυραυλικών συστημάτων μέσης εμβέλειας που αποδίδονται στο Ιράν σε ανοικτές πηγές.

Σε καθαρά αριθμητικό επίπεδο, υπάρχουν ιρανικά βαλλιστικά συστήματα που αναφέρονται με μέγιστο βεληνεκές 2.000 έως 2.500 χιλιομέτρων. Αυτό δημιουργεί θεωρητικό περιθώριο ώστε η Κρήτη να βρίσκεται εντός ακτίνας δράσης, ιδίως εάν η εκτόξευση γινόταν από το δυτικό άκρο της ιρανικής επικράτειας. Ωστόσο, η μέγιστη εμβέλεια δεν αποτελεί σταθερή, «εγγυημένη» τιμή. Εξαρτάται από το ωφέλιμο φορτίο, το προφίλ πτήσης και τις επιχειρησιακές επιλογές που επηρεάζουν την ακρίβεια και την τελική φάση καθοδήγησης.

Επιπλέον, η εκτόξευση βαλλιστικού πυραύλου δεν εξελίσσεται σε κενό. Σε μια περιοχή όπως η Ανατολική Μεσόγειος, λειτουργούν συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, ραντάρ μεγάλης εμβέλειας και πολυεπίπεδες διατάξεις αεράμυνας κρατών-μελών του ΝΑΤΟ. Επομένως, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο αν η απόσταση μπορεί να καλυφθεί, αλλά αν ένα τέτοιο μέσο θα μπορούσε να διαπεράσει την αμυντική ομπρέλα και ποιες θα ήταν οι στρατηγικές συνέπειες μιας τέτοιας ενέργειας.

Στην περίπτωση των drones μεγάλου βεληνεκούς, το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο απαιτητικό. Ακόμη και αν θεωρηθεί ότι υφίσταται επαρκής αυτονομία για αποστάσεις άνω των 2.000 χιλιομέτρων, μια τέτοια πτήση θα διαρκούσε πολλές ώρες και θα διέσχιζε εναέριους χώρους με έντονη επιτήρηση. Η διαδρομή από το Ιράν προς την Κρήτη περνά αναγκαστικά είτε πάνω από είτε πλησίον κρατών με ανεπτυγμένα συστήματα εντοπισμού και αναχαίτισης. Όσο αυξάνεται ο χρόνος πτήσης, αυξάνεται και η πιθανότητα εντοπισμού, παρεμβολής ή κατάρριψης.

Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα ότι σε επίπεδο καθαρής εμβέλειας ορισμένα ιρανικά συστήματα θα μπορούσαν θεωρητικά να καλύψουν την απόσταση έως την Κρήτη. Δεν μπορεί, όμως, να θεωρηθεί δεδομένο ότι ένα τέτοιο πλήγμα θα ήταν επιχειρησιακά εφικτό ή επιτυχές, καθώς υπεισέρχονται παράγοντες άμυνας, έγκαιρης προειδοποίησης και στρατηγικής κλιμάκωσης.

Το τελικό συμπέρασμα

Το «φτάνει στον χάρτη» δεν ταυτίζεται με το «πλήττει με επιτυχία». Η καθαρή αριθμητική δείχνει ότι υπάρχει θεωρητικό παράθυρο εμβέλειας για ορισμένα συστήματα. Η επιχειρησιακή πραγματικότητα, όμως, περιλαμβάνει άμυνα, εντοπισμό και αποτρεπτικούς παράγοντες που δεν επιτρέπουν απλές ή απόλυτες διατυπώσεις.

Οποιαδήποτε εκτίμηση πέρα από αυτά τα δεδομένα θα ήταν υπόθεση — όχι δημοσιογραφικό συμπέρασμα.

zarpanews.gr