Κραν Μοντανά: Ταυτοποιήθηκαν οι σοροί δύο κοριτσιών με ελληνική καταγωγή 14 και 15 ετών – Καμία δεν ανήκει στην Αλίκη Καλλέργη
Μέχρι στιγμής έχουν ταυτοποιηθεί 24 θύματα της πυργακιάς
Με αργούς ρυθμούς πραγματοποιούνται οι ταυτοποιήσεις των των θυμάτων της φωτιάς στο Κραν Μοντανά που φτάνουν τις 24, με τις ελβετικές Αρχές να δίνουν στη δημοσιότητα πληροφορίες και για δύο ανήλικες 14 και 15 ετών που διαθέτουν ελληνική καταγωγή και τα μικρά τους ονόματα είναι Αλίσια και Νταϊάνα.
Σύμφωνα με την ΕΡΤ, δεν πρόκειται για την Αλίκη Καλλέργη, η οποία εξακολουθεί να αγνοείται, μεγαλώνοντας έτσι την αγωνία για τους συγγενείς της που εκλιπαρούν για πληροφορίες για τη νεαρή κοπέλα που αγνοείται από την ώρα που ξέσπασε η φωτιά στο μπαρ στο Κραν Μοντανά.
Όπως μεταδίδει η ραδιοτηλεοπτική συχνότητα της Ελβετίας, RTS, άλλα 16 θύματα της πυρκαγιάς ταυτοποιήθηκαν τις τελευταίες ώρες, φτάνοντας συνολικά στις 24 σορούς από τους 40 νεκρούς που πλέον οι συγγενείς τους έχουν ενημερωθεί σχετικά.
Δέκα από τα πρόσφατα αναγνωρισμένα θύματα είναι Ελβετοί. Ανάμεσά τους ένα 14χρονο κορίτσι, δύο 15χρονα (σ.σ. πιθανότατα εκεί ανήκουν και τα δύο με ελληνική καταγωγή) και μια 18χρονη γυναίκα, καθώς και δύο 16χρονα αγόρια και ένα 17χρονο αγόρι.
Υπάρχουν επίσης ένας 18χρονος άνδρας, ένας 20χρονος άνδρας και ένας 31χρονος άνδρας. Μεταξύ των πρόσφατα αναγνωρισμένων θυμάτων είναι επίσης τρεις 16χρονοι Ιταλοί, ένας 18χρονος Ρουμάνος, ένας 39χρονος Γάλλος και ένας 18χρονος Τούρκος.
Το Σάββατο, οι αρχές του Βαλαί είχαν ήδη ανακοινώσει την αναγνώριση οκτώ θυμάτων, όλα Ελβετών: τέσσερις νεαρές γυναίκες ηλικίας 16 έως 24 ετών και τέσσερις άνδρες ηλικίας 16 έως 21 ετών.
Photo / Reuters
Επιμνημόσυνη δέηση στο μπαρ
Τελέστηκε σήμερα επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη των θυμάτων της φονικής πυρκαγιάς που ξέσπασε σε μπαρ στο ελβετικό αλπικό θέρετρο Κραν Μοντανά. Η τραγωδία στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 40 ανθρώπους, ενώ δεκάδες ακόμη νοσηλεύονται σοβαρά τραυματισμένοι.
Στη λειτουργία, που πραγματοποιήθηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Χριστοφόρου, έδωσαν το «παρών» γονείς οι οποίοι εξακολουθούν να αγωνιούν για την τύχη των παιδιών τους, καθώς και μέλη των σωστικών συνεργείων και των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης. Το κλίμα ήταν ιδιαίτερα φορτισμένο συναισθηματικά, ενώ μετά το πέρας της ακολουθίας είχε προγραμματιστεί σιωπηλή πορεία προς τον χώρο της τραγωδίας, το μπαρ Le Constellation.
Τα στασίδια του παρεκκλησίου ήταν ασφυκτικά γεμάτα. Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους, μια γυναίκα παρακολουθούσε με σκυμμένο το κεφάλι και τα χέρια σφιχτά ενωμένα, κρατώντας κατά στιγμές το κομποσκοίνι της, καθώς οι αναγνώσεις ακούγονταν στα γερμανικά, τα γαλλικά και τα ιταλικά.
Με το τέλος της λειτουργίας, οι πενθούντες αποχώρησαν σιωπηλά υπό τους ήχους του εκκλησιαστικού οργάνου. Αντάλλαξαν αγκαλιές, κάποιοι χειροκρότησαν διακριτικά και στη συνέχεια ενώθηκαν στη σιωπηλή πορεία που ανηφόρισε προς το Le Constellation.
Φτάνοντας μπροστά από το μπαρ, το οποίο παραμένει σε μεγάλο βαθμό καλυμμένο με λευκά προστατευτικά παραπετάσματα, το πλήθος στάθηκε σχεδόν ακίνητο, μέσα σε απόλυτη σιωπή. Αρκετοί λύγισαν και ξέσπασαν σε δάκρυα. Λίγη ώρα αργότερα, η σιωπή έσπασε από παρατεταμένο χειροκρότημα, καθώς πολίτες άφηναν ανθοδέσμες και άλλα αφιερώματα στο αυτοσχέδιο μνημείο που έχει δημιουργηθεί έξω από τον χώρο της τραγωδίας.
1. Το «Προνόμιο» του Πλούσιου Θέρετρου
Επειδή το Κραν Μοντανά θεωρείται προορισμός για την «ελίτ», η κοινωνία τείνει να δείχνει μεγαλύτερη ανοχή.
Στην περίπτωση αυτή: Οι γονείς θεωρούνται «άνθρωποι που πήγαν διακοπές και τους βρήκε το κακό». Η παρουσία των 14χρονων στο κλαμπ παρουσιάζεται σχεδόν σαν ένα «αθώο λάθος» ή μια κακιά στιγμή.
Σε μια συνηθισμένη γειτονιά: Αν αυτό συνέβαινε σε ένα απλό μπαρ σε μια λαϊκή γειτονιά της Αθήνας ή της επαρχίας, οι ίδιοι δημοσιογράφοι που τώρα σιωπούν, θα φώναζαν για την «κατάντια της νεολαίας» και την «ανευθυνότητα των γονιών».
2. Η «Αγιοποίηση» vs Η Καταδίκη
Όταν το θύμα προέρχεται από υψηλά κοινωνικά στρώματα, τα Media εστιάζουν μόνο στον πόνο και στις χαμένες ελπίδες του παιδιού. Κανείς δεν θέλει να «λερώσει» τη μνήμη τους ρωτώντας δύσκολες ερωτήσεις.
Όταν όμως πρόκειται για συνηθισμένους, καθημερινούς ανθρώπους, η κριτική είναι αμείλικτη. Ο κόσμος στα σχόλια του Facebook θα έγραφε: «Πού τους άφησαν;», «Γιατί δεν πρόσεχαν τα παιδιά τους;», «Εγώ στην ηλικία τους δεν έβγαινα». Αυτή η σκληρότητα εξαφανίζεται όταν η τραγωδία έχει «άρωμα» πλούτου.
3. Η Μετατόπιση της Ευθύνης (Blame Shifting)
Στο Κραν Μοντανά: Το φταίξιμο πέφτει 100% στους ιδιοκτήτες και στα βεγγαλικά.
Σε μια καθημερινή περίπτωση: Το φταίξιμο θα μοιραζόταν. Θα έλεγαν «ναι, έφταιγε το μαγαζί, αλλά έφταιγαν και οι γονείς». Αυτό το «αλλά» είναι που κάνει τη διαφορά και που στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται να το αποφεύγουν όλοι.
4. Η Σιωπή για την Ηλικία
Είναι εξοργιστικό το ότι η είδηση προσπερνά το γεγονός ότι μιλάμε για παιδιά Γυμνασίου.
Αν ήταν παιδιά μιας μέσης ελληνικής οικογένειας, θα είχε ξεκινήσει ήδη συζήτηση για την αφαίρεση της επιμέλειας ή για την παραμέληση ανηλίκων.
Τώρα, επειδή το περιβάλλον είναι «γκλάμουρ», η ηλικία αντιμετωπίζεται ως μια λεπτομέρεια, ενώ είναι η ουσία του προβλήματος.