Για τα πανηγύρια: Το γλέντι είναι χαρά, είναι πολιτισμός, είναι τρόπος να βρεθούμε μαζί – Όμως η υπερβολή και η ασυδοσία δεν υπηρετούν το έθιμο

Πολύς λόγος έχει γίνει το τελευταίο διάστημα σχετικά με τα κάθε είδους πανηγύρια – κρητικές βραδιές που πραγματοποιούνται όχι μόνο σε χωριά αλλά και μέσα στην πόλη, και με έντονες αντιδράσεις σχετικά με την διάρκειά τους μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Ποικίλες αντιδράσεις ξεσήκωσε και το σχόλιο του γνωστού Κρητικού καλλιτέχνη Αντώνη Μαρτσάκη σχετικά με την διακοπή εκδήλωσης στην Κίσσαμο τη Δευτέρα λόγω παραπόνων για την όχληση (ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ)

Ανάμεσα στις κάθε είδους αντιδράσεις και σχόλια, ξεχωρίζει αυτή της κας Ελένης Σελλούντου (η ίδια εργαζόμενη μουσικός-τραγουδίστρια και πολύτεκνη μητέρα), απευθυνόμενη στον αγαπητό καλλιτέχνη:

“Αγαπητέ Αντώνη Μαρτσάκη,

Δεν σε γνωρίζω προσωπικά αλλά σε εκτιμώ σαν καλλιτέχνη.

Με σεβασμό στην παράδοση και στα έθιμα της Κρήτης, κατανοώ απόλυτα την αγωνία σου για τη συνέχιση τους. Ωστόσο, πρέπει να δούμε και την πραγματικότητα γύρω μας: η καθημερινότητα των ανθρώπων σήμερα δεν είναι όπως παλιά. Δεν ξυπνούν πια για να πάνε στα χωράφια, με την δυνατότητα να προσαρμόσουν το πρόγραμμά τους, αλλά εργάζονται σε δουλειές, με εργοδότες που ζητούν πολλά και με υποχρεώσεις που την επόμενη μέρα χρειάζονται ξεκούραση και καθαρό μυαλό. Για να μην αναφέρω και τις δραστηριότητες των παιδιών και την ανατροφή τους.

Επιπλέον, πρέπει να θυμόμαστε ότι τα γλέντια όπως γίνονται σήμερα – τόσα πολλά, σε συνεχόμενες ημερομηνίες, μέχρι το ξημέρωμα, με ποτά, τσιγάρα και ατέλειωτα ξενύχτια – δεν ήταν ποτέ μέρος των εθίμων και της παράδοσής μας. Για παράδειγμα, την παραμονή του Δεκαπενταύγουστου οι άνθρωποι παλιά δεν έτρωγαν ούτε λάδι· υπήρχε νηστεία και πνευματική προετοιμασία, όχι γλέντια με μπριζόλες και ολονύχτιες φωνές.

Επίσης, τα συνεχή αυτά γλέντια δεν περιορίζονται πια στα χωριά, αλλά γίνονται και μέσα στις πόλεις, μέσα στις γειτονιές. Και μάλιστα, πολλές φορές ούτε οι καταγγελίες στην αστυνομία είναι αρκετές για να τα σταματήσουν. Χαίρομαι λοιπόν που στα Χανιά φαίνεται να λειτουργεί ακόμα η αστυνομία σας και να μπαίνει ένα όριο, γιατί αυτό δείχνει σεβασμό όχι μόνο στην παράδοση αλλά και στους ανθρώπους που ζουν δίπλα.

Το γλέντι είναι χαρά, είναι πολιτισμός, είναι τρόπος να βρεθούμε μαζί. Όμως η υπερβολή και η ασυδοσία δεν υπηρετούν το έθιμο· αντίθετα το παραμορφώνουν. Αν βρούμε το μέτρο, θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε να τιμούμε τις ρίζες μας, χωρίς να αγνοούμε τις ανάγκες της σημερινής ζωής αλλά και το πραγματικό νόημα της παράδοσης”.