Χριστούγεννα στην ορεινή Ελλάδα: Οι ωραιότεροι εναλλακτικοί προορισμοί – Κάντε κράτηση από τώρα
Είναι οι πιο όμορφες γιορτινές μέρες τις χρονιάς, αλλά και οι μέρες εκείνες που ξαναγίνεσαι παιδί. Όλοι, λοιπόν, ονειρευόμαστε να ζήσουμε Χριστούγεννα βγαλμένα από αγαπημένα παραμύθια –με χιόνια στο καμπαναριό, με τζάκια που τριζοβολάνε, με καμινάδες που καπνίζουν, με ζεστά, χουχουλιαστά δωμάτια και θολά τζάμια. Αλλά και με καλή παρέα, ασφαλώς, με μπιρίμπες και με υπέροχα ψητά κυνήγια, χαρακτηριστικά της εποχής (π.χ. αγριογούρουνα).
Φέτος, πάντως, αν αποφασίσατε ότι δεν θα μείνετε σπίτι, αξίζει να βάλετε πλώρη για τα πανέμορφα βουνά μας, εκεί όπου ίσως να συναισθανόμαστε το πνεύμα των Χριστουγέννων ακόμα πιο κοντά. Για κορφές και βουνοπλαγιές, για μοναδικά ορεινά καταφύγια χτισμένα σε χαράδρες και σε ραχούλες, αλλά και για παραδοσιακούς οικισμούς όπου το γνωστό «χιόνια στο καμπαναριό/χαίρεται όλο το χωριό» αποκτά κυριολεκτική σημασία.
Άλλωστε, ερχόμενοι σε τέτοιους προορισμούς δεν θα χάσετε τίποτα από τα γνώριμα σκηνικά των χριστουγεννιάτικων ημερών. Κι εδώ, δηλαδή, θα απολαύσετε στολισμένες σάλες, χιονισμένα έλατα γεμάτα λαμπιόνια που θα αναβοσβήνουν νωχελικά, αλλά και «βουνά» από κουραμπιέδες και μελομακάρονα, να στέλνουν βουτυράτες, σαγηνευτικές μυρωδιές, οι οποίες γαργαλάνε τα ρουθούνια.
Στη χριστουγεννιάτικη Πελοπόννησο
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από την Πελοπόννησο, όπου η φύση δείχνει κάπως πιο ήρεμη σε σύγκριση με τη βόρεια Ελλάδα, ακόμα και όταν τα βουνά ψηλώνουν ή όταν οι πλαγιές γίνονται ιδιαίτερα απόκρημνες και τραχιές. Ένας πανέμορφος προορισμός εδώ είναι η Ζαρούχλα, στους πρόποδες του Χελμού: ένα ορεινό χωριό, «πνιγμένο» στα έλατα και στις καστανιές.
Πέτρινα σπίτια χτισμένα αμφιθεατρικά, με τον ποταμό Κράθι να χαρίζει το ειδυλλιακό του κελάρυσμα. Ατμοσφαιρικοί ξενώνες, ταβέρνες, καφέ και μπαράκια, αλλά και μαγαζιά με ντόπια, παραδοσιακά προϊόντα. Όλα αυτά φτιάχνουν το δικό τους σκηνικό, σε έναν τόπο που, μεταξύ άλλων, παρέχει και εύκολη πρόσβαση στο χιονοδρομικό κέντρο των Καλαβρύτων.
Λίγο πριν ξεκινήσει η ανάβαση στον Ταΰγετο, εντωμεταξύ, φτάνει κανείς στην Αναβρυτή: ένα μικρό, πετρόκτιστο χωριό με φόντο το μόνιμα καλυμμένο με ομίχλη βουνό, στο οποίο προσεγγίζεις από έναν δρόμο που φιδογυρίζει τον γκρεμό. Από εδώ ξεκινούν και πολλά μονοπάτια (όπως το ευρωπαϊκό Ε4), αλλά και δασικοί δρόμοι που ενώνουν την Αναβρυτή με τους γύρω οικισμούς. Ο δρόμος έπειτα μέχρι τον Μυστρά είναι μια αυθεντική «στράτα», με σχεδόν ανέγγιχτη φύση, εκπληκτικά μνημεία, μοναστήρια, βυζαντινές εκκλησιές και ιστορικά χωριά.
Στις πλαγιές του Πάρνωνα
Στο «Δάσος των Αηδονιών», όπως λέγεται ένα δάσος από καστανιές στον Πάρνωνα της Αρκαδίας, σε υψόμετρο 1.150 μέτρων, συναντάμε το χωριό Κοσμάς, γνωστό και ως το «Μπαλκόνι της Κυνουρίας». Η κεντρική του πλατεία είναι σκεπασμένη με 7 θεόρατα, αιωνόβια πλατάνια, τα οποία φυτεύτηκαν το 1883, ενώ, λίγο πιο πέρα, θα δείτε και τρεις παραδοσιακές βρύσες να αναβλύζουν αδιάκοπα, τροφοδοτούμενες από τις άφθονες πηγές της περιοχής. Οι ταβέρνες και οι καφετέριες της πλατείας είναι σημείο συνάντησης και δίνουν την ευκαιρία να δοκιμάσετε γίδα βραστή –εμβληματικό πιάτο της περιοχής– ντόπια λουκάνικα και ξακουστό γαλακτομπούρεκο.
Το ίδιο μαγικά και χριστουγεννιάτικα είναι πάντως και τα χωριά Άγιος Πέτρος και Τσίντζινα (ή Πολύδροσο), που προβάλουν μέσα από τις ελατόσκεπες πλαγιές του Πάρνωνα.
Φύγαμε για Παρνασσό
Από όποια πλευρά και να την επιλέξει κανείς, η διαδρομή μέχρι την Αγόριανη είναι τόσο όμορφη, ώστε δεν τη χορταίνεις ποτέ. Παραμυθένιο περιβάλλον, δίκλινα και τετράκλινα σπιτάκια σπαρμένα ανάμεσα στα έλατα, εντός της χαράδρας, με τις καμινάδες των τζακιών να καπνίζουν ασταμάτητα κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Στις πλαγιές του Κόζιακα
Περτούλι και Ελάτη: δύο πανέμορφα χωριά τα οποία θα ζήλευαν ακόμα και οι κάτοικοι των Άλπεων –αφήστε που αυτοί δεν έχουν και την τσίκνα από τα παϊδάκια, να φορτώνει με μυρωδιές τον βραδινό, χριστουγεννιάτικο αέρα. Μοιάζουν με πραγματικά κοσμήματα από πέτρα και ξύλο, φιλοτεχνημένα ανάμεσα στα βουνά Κόζιακας, Νεράιδα, Μαρόσα και Αυγό, σε υψόμετρο 1.150 μέτρων.
Τα χωριά αυτά χαρακτηρίζονται από παραδοσιακά αρχοντικά με χαγιάτια, πέτρινες βρύσες και πλακόστρωτα σοκάκια, ενώ γύρω τους βρίσκεται ένα μοναδικής αισθητικής ελατόδασος. Παράλληλα υπάρχει και χιονοδρομικό κέντρο, σε απόσταση μόλις 6 χιλιομέτρων. Και να τα μέλια, τα γιαούρτια και οι μαρμελάδες, να οι πίτες και τα ζεστά κρουασάν, να οι καφέδες και τα κέικ, τα αβγά και τα μπέικον. Να και τα άνετα, αεράτα δωμάτια με τα τεράστια κρεβάτια –δίκλινα και τετράκλινα, όπως αυτά του Αρχοντικού Χατζηγάκη, το οποίο στέκει από το 1880, όντας ένας από τους πιο ατμοσφαιρικούς ξενώνες της χώρας, ιδανικός για Χριστούγεννα στα βουνά.
Στα «αλπικά» χωριά της Πίνδου
Αν φαντάζεστε τα φετινά Χριστούγεννα σε ένα τοπίο όσο πιο κοντά γίνεται σε εκείνο των κεντροευρωπαϊκών Άλπεων, τότε θα πρέπει να κινηθείτε προς την Πίνδο, στην οροσειρά των Αγράφων, κοντά στη συγκλονιστική Βάλια Κάλντα. Η διαδρομή δείχνει ανέγγιχτη από ανθρώπινο χέρι, αφού η φύση οργιάζει, με τις βουνοκορυφές να στέκουν περήφανες γύρω της. Μικροί ξενώνες εδώ κι εκεί είναι έτοιμοι να σας ζεστάνουν τις κρύες γιορτινές μέρες και νύχτες.
Η Βάλια Κάλντα είναι ο μεγαλύτερος εθνικός δρυμός στην Πίνδο, ενώ από το 1987 ανήκει και στις 12 πιο προστατευόμενες περιοχές του πλανήτη. Τη διανθίζουν σπάνιας ομορφιάς οικισμοί, με την πολυτραγουδισμένη Σαμαρίνα να είναι το ψηλότερο χωριό της Ελλάδας –και ένα από τα ψηλότερα των Βαλκανίων– σκαρφαλωμένο στα 1.500 μέτρα του Σμόλικα.
Πρόκειται για μέρος ιδιαίτερης ομορφιάς, φτιαγμένο μέσα σε πυκνά δάση, με άφθονα, γάργαρα νερά. Περιδιαβαίνοντας τον οικισμό αξίζει να σταθείτε στην εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, ώστε να δείτε το δέντρο που φύτρωσε στη στέγη του ιερού, κάνοντας τον κόσμο να μιλά για θαύμα. Και επειδή η Σαμαρίνα είναι και γνήσιο βλαχοχώρι, στις ταβέρνες της θα απολαύσετε γίδα βραστή, πρόβειο κεμπάπ, αλλά και τις ωραιότερες πίτες της χώρας.
Εδώ κοντά εντοπίζονται βέβαια και οι Φιλιππαίοι: κτηνοτροφικό χωριό κοντά στα Γρεβενά, με φοβερή θέα στα πέριξ, αλλά κυρίως στις πίστες του χιονοδρομικού κέντρου της Βασιλίτσας. Το τελευταίο είναι τόσο κοντά, ώστε, αν ξέρεις τι φοράνε οι φίλοι σου, μπορείς να τους παρακολουθήσετε στις κατεβασιές τους.
Χριστουγεννιάτικη θαλπωρή στην Ήπειρο και στην ορεινή Ναυπακτία
Ελληνικό χωριό, με τον παγωμένο, χειμωνιάτικο αέρα να γεμίζει τα πνευμόνια, κουβαλώντας παράλληλα μυρωδιές γεμάτες μνήμες: του έλατου, του καπνισμένου τζακιού, της ευωδιαστής τσίκνας από το παϊδάκι που σιγοψήνεται. Μια τέτοια περίπτωση, ιδανική για ονειρεμένα Χριστούγεννα, είναι η Ελατού στην ορεινή Ναυπακτία –ένα μοναδικό ησυχαστήριο χτισμένο στα 1.000 μέτρα, στην «αγκαλιά» της βουνίσιας φύσης. Πανέμορφες οι γύρω διαδρομές, ενώ, αν πιάσει χιόνι, μπορεί και να πείτε «τύφλα να ’χει η Ελβετία».
Σοκάκια και καλντερίμια από τα οποία δεν περνά αυτοκίνητο, συνδυαστικά με το άγριο, ηπειρώτικο τοπίο που μοιάζει ανέγγιχτο από τον χρόνο, δίνουν στη λέξη «αυθεντικότητα» την κυριολεκτική της σημασία, χαρακτηρίζοντας τα χωριά Συρράκο και Καλαρρύτες. Πέτρινα αρχοντικά, υπέροχα φαράγγια, κατακόρυφοι βράχοι που σου κόβουν την ανάσα από το δέος, αξέχαστες πεζοπορικές διαδρομές μέσα στη φύση, ταβερνάκια με ντόπια κρέατα και τραχανάδες όπως λ.χ. ο «Άκανθος» στους Καλαρρύτες: ένα καφενείο-παντοπωλείο, το οποίο σερβίρει και μερικά πιάτα, κυρίως ό,τι προκύψει από τη μαρμίτα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Και μερικοί πιο διάσημοι ορεινοί προορισμοί
Πήλιο
Το Πήλιο είναι πασίγνωστος προορισμός, όμως μερικά χωριά του παραμένουν ανέγγιχτα από την επέλαση του τουρισμού. Ένα τέτοιο είναι και το Νεοχώρι, με την πλάκα στις στέγες, που δείχνει λες και είναι κρεμασμένο στην βουνοπλαγιά.
Βουργαρέλι
Χωριό στα Τζουμέρκα κάτω από την χιονισμένη κορφή του βουνού, σε μια περιοχή γεμάτη με μονοπάτια πεζοπορίας, καταρράκτες, σπηλιές, πέτρινα γεφύρια, εγκαταλελειμμένους οικισμούς, κρυμμένες λίμνες και πολλά άλλα, τα οποία θα σας χαρίσουν αξέχαστες στιγμές.
Παλαιός Άγιος Αθανάσιος
Ο μέχρι πρόσφατα εγκαταλελειμμένος Παλαιός Άγιος Αθανάσιος (ή Τσέγανη) είναι ένας παραδοσιακός οικισμός στους πρόποδες του όρους Βόρας ή Καϊμακτσαλάν, στην κορυφή Πιπερίτσα –δίπλα ακριβώς στη λίμνη Βεγορίτιδα, σε υψόμετρο 1.200 μέτρων, γύρω στα 10 χιλιόμετρα από το χιονοδρομικό κέντρο του Καϊμακτσαλάν.
Δείγματα παραδοσιακής, μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής, φτιαγμένα με πελεκητή πέτρα και ξύλο, τα σπίτια του οικισμού με τις θαυμάσιες κεραμοσκεπές είναι βασικός λόγος για τον οποίον ο Άγιος Αθανάσιος ονομάζεται και «πέτρινο χωριό».
