Χανιά | Η σπουδαία συλλογή της Τράπεζας της Ελλάδος στη Δημοτική Πινακοθήκη – Λαμπερά εγκαίνια με τον Γιάννη Στουρνάρα | Video + Photos
Η διαδρομή της σύγχρονης Ελλάδας, οι αναπαραστάσεις του τοπίου και των ανθρώπων, οι μεταμορφώσεις τους και ο διαρκής αναπροσδιορισμός της σχέσης μεταξύ τους, παρουσιάζεται στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, μέσα από 99 επιλεγμένα έργα από τη Συλλογή της Τράπεζας της Ελλάδος στην νέα έκθεση που εγκαινίασε το βράδυ του Σαββάτου ο Διοικητής του ιδρύματος, Γιάννης Στουρνάρας.
Η έκθεση έχει τον τίτλο “Διαδρομές της τέχνης” και περιλαμβάνει έργα των Νικόλαου Γύζη, Νικηφόρου Λύτρα, Κωνσταντίνου Βολανάκη, Ιωάννη Αλταμούρα, Θάλειας Φλωρά-Καραβία, Σοφίας Λασκαρίδου κ.ά. που ξεκινούν από τον 19ο αιώνα και φτάνουν στο σήμερα.
“Είναι πολύ μεγάλη μας χαρά που βρισκόμαστε στα Χανιά και εγκαινιάζουμε την έκθεση με πίνακες της Τράπεζας της Ελλάδος στη Δημοτική Πινακοθήκη” δήλωσε ο Γιάννης Στουρνάρας” και συνέχισε: “Είναι μια ιστορική διαδρομή, εκτίθεται ένα αρκετά μεγάλο μέρος από τη συλλογή μας. Είναι η τρίτη φορά που βγάζουμε πίνακες από την Τράπεζα της Ελλάδος και τους παρουσιάζουμε στην περιφέρεια”:
“Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ίσως έκθεση έργων της Τράπεζας της Ελλάδος στην περιφέρεια. Αυτό πιστοποιεί τα πολύ μεγάλα και ανοδικά βήματα που έχει διαγράψει η Δημοτική Πινακοθήκη τα τελευταία χρόνια με πάρα πολύ σημαντικές εκθέσεις που έχουν αποτυπωθεί στη συνείδηση των Χανιωτών και όλων των επισκεπτών, μέσα από την πολύ μεγάλη παρουσία τους αλλά και μέσα από τα πολύ σπουδαία εκπαιδευτικά προγράμματα που δημιουργούμε κάθε φορά για τους μικρούς μας συμπολίτες” τόνισε ο Παναγιώτης Σημανδηράκης:
“Είναι πολύ σημαντική αυτή η συνεργασία του Δήμου Χανίων με την Τράπεζα της Ελλάδος γιατί αναδεικνύεται και η τέχνη και η πολιτιστική μας κληρονομιά. Εύχομαι να αγκαλιαστεί από όλους, όπως κάθε φορά που γίνεται αντίστοιχη εκδήλωση στην Δημοτική Πινακοθήκη και συγχαρητήρια στους διοργανωτές και όσους σκέφτηκαν να θέσουν τα θεμέλια για μια τέτοιου είδους συνεργασία” δήλωσε η Σέβη Βολουδάκη:
Τα συγχαρητήρια της σε όσους εργάστηκαν για αυτή την έκθεση, αλλά και τις ευχαριστίες της στην Τράπεζα της Ελλάδος και τον Γιάννη Στουρνάρα για τη βούλησή του να στηρίξει για άλλη μία φορά τη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, εξέφρασε η Ντόρα Μπακογιάννη ενώ κάλεσε τις Χανιώτισσες και τους Χανιώτες να δουν την σπουδαία αυτή έκθεση:
Από τη μεριά του, ο Αλέξανδρος Μαρκογιαννάκης δήλωσε: “Εχουμε μια εξαιρετική Δημοτική Πινακοθήκη που μας δίνει την ευκαιρία σε τακτά διαστήματα να υποδεχόμαστε όμορφες και σπάνιες εκθέσεις κάτι που δημιουργεί και ένα επιπλέον ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στα Χανιά μας. Νομίζω ότι το αποτέλεσμα είναι για άλλη μια φορά αντάξιο της ιστορίας του πολιτισμού των Χανίων:
Δείτε φωτογραφίες:
Την επιμέλεια της έκθεσης έχει η Χάρις Κανελλοπούλου, ιστορικός της τέχνης, επιστημονική υπεύθυνη και επιμελήτρια της Συλλογής έργων τέχνης της Τράπεζας της Ελλάδος.
Η έκθεση
Τα έργα, που αποτυπώνουν τη διαχρονική εξέλιξη της νεοελληνικής τέχνης, λειτουργούν ως μαρτυρίες τόπων και εποχών. Αυτό το πολυδιάστατο σύνολο έργων τέχνης, που καλύπτει την περίοδο 1870-2024 και υπογράφεται από ιστορικά εμβληματικούς δημιουργούς, καθώς και από νεότερους καταξιωμένους αλλά και σύγχρονους ανερχόμενους καλλιτέχνες, προσφέρει στους επισκέπτες μια αντιπροσωπευτική εικόνα της συλλογής της Τράπεζας της Ελλάδος – μίας από τις πλέον αναγνωρισμένες συλλογές ελληνικής τέχνης – μέσα από διαφορετικές και ενδιαφέρουσες όψεις της εικαστικής έκφρασης.
Η έκθεση οργανώνεται σε τρεις διαδρομές-ενότητες, που αναπτύσσονται στους αντίστοιχους ορόφους της Πινακοθήκης:
- Η πρώτη ενότητα καλύπτει την περίοδο από τη ζωγραφική της Σχολής του Μονάχου και το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα έως τη θαλασσογραφία και παράλληλες υποκατηγορίες της έως τα μέσα του 20ού αιώνα.
- Η δεύτερη ενότητα, με απαρχή τη δεκαετία του 1920 και τις επιδραστικές νέες αναπαραστάσεις των ζωγράφων του ελληνικού μοντερνισμού, καταλήγει στις καλλιτεχνικές αναζητήσεις πρωτοπόρων εικαστικών που ξεκίνησαν τη δράση τους κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970.
- Η τρίτη ενότητα έχει ως αφετηρία τη δεκαετία του 1970 και την παραστατική διαχείριση του τοπίου και της ανθρώπινης μορφής και φτάνει ως τον καμβά της σύγχρονης αφαίρεσης κατά την τρέχουσα δεκαετία.
