Απόστολος Παπαστάμος: Δεν θα έφευγα από τα Χανιά αν είχαμε ένα καλό κολυμβητήριο

Ο νεαρός κολυμβητής που εδώ και καιρό ανήκει στις τάξεις του Ολυμπιακού και γαλουχήθηκε μέσα από τον ΝΟ Χανίων μίλησε για την μεγάλη του επιτυχία, που είναι η πρώτη του σε επίπεδο ανδρών, να καταλάβει την 3η θέση και το χάλκινο μετάλλιο στα 400μ. μικτή ατομική, λέγοντας για το κολυμβητήριο Χανίων πως εφόσον ήταν σε μία καλύτερη κατάσταση δεν θα είχε λόγο να φύγει από τα Χανιά. «Έφυγα από τα Χανιά για ν’ ανέβω στην Αθήνα για να κολυμπάω στο ΟΑΚΑ, για να βρω καλύτερες εγκαταστάσεις. Εάν τα Χανιά είχαν μία καλή εγκατάσταση θα έμενα στα Χανιά εννοείται…» σχολίασε μεταξύ άλλων με νόημα…

Σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα και πολύ σημαντικά, ο Παπαστάμος έδειξε να πλέει σε πελάγη ευτυχίας, δηλώνοντας ότι ο στόχος του είναι τον Φεβρουάριο να πιάσει στο παγκόσμιο της Ντόχα το όριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες που θα γίνουν στο Παρίσι.

«Νιώθω πολύ χαρούμενος. Κατάφερα να φέρω το πρώτο μου μετάλλιο στην κατηγορία των ανδρών σε ατομικό αγώνισμα. Μου πήρε αρκετά χρόνια, πολύ καιρό… Πέρασα αρκετές δυσκολίες, αλλά δεν το βλέπω σα δυσκολίες, σα δοκιμασίες το βλέπω και νομίζω ότι αυτές οι δοκιμασίες είναι που σου βάζουν και τη γλύκα στην επιτυχία, οπότε το χάρηκα πάρα πολύ».

Για το πώς εξηγεί το διάστημα των προσπαθειών του από το 2019 μέχρι σήμερα: «Από το 2019 και μετά είχαμε μία διπλή χρονιά Ολυμπιάδας όπου πέρασα κι από έναν πολύ δύσκολο τραυματισμό. Επειδή αναβλήθηκε η Ολυμπιάδα και πήρε ένα χρόνο παράταση κατάφερα να έρθω τελικά 14ος που για μένα ήταν επιτυχία. Μετά τους Ολυμπιακούς το 2021 αποφάσισα ν’ αλλάξω περιοχή και να βρίσκομαι στην Αθήνα, να ξεκινήσω σπουδές, άλλαξε η καθημερινότητά μου γενικά. Αλλαξα ομάδα και προπονητικό τιμ. Ηθελα αρκετό χρόνο κυρίως για να φτιάξω την καθημερινότητά μου και να βρω τους κατάλληλους ανθρώπους να δουλέψω. Εν τέλει πριν από 14 μήνες ξεκίνησα να δουλεύω με τον Παναγιώτη Βελέντζα και τον γυμναστή Παναγιώτη Τούση.

Άλλαξα διατροφολόγο, έχοντας πλέον τον Γιάννη Αρναούτη, νέο γιατρό τον Δημήτρη Αντωνανακάκη, φυσικοθεραπευτή, τον Στέλιο Τζουγκράκη, τα πάντα. Εν τέλει μετά από 1,5 χρόνο κατάφερα να βρίσκομαι στο βάθρο στο ευρωπαϊκό… Είμαι πολύ χαρούμενος που βρήκα ανθρώπους και πάω καλά και μπορώ να συνεχίσω έτσι γιατί αυτή εξάλλου είναι και μία πολύ δύσκολη χρονιά διότι το καλοκαίρι είναι το Παρίσι όπου πρέπει αρχικά να εξασφαλίσω την πρόκριση μου και στη συνέχεια να βρίσκομαι σε μία καλή κατάσταση».

Για το πόσο είναι το όριο για τους Ολυμπιακούς: «Το όριο είναι 4:12.50. Τώρα, οι αγώνες ήταν σε 25άρα πισίνα και δεν ήταν στόχος για μας. Εχουμε το Φεβρουάριο το παγκόσμιο πρωτάθλημα σε 50άρα πισίνα στη Ντόχα όπου είναι και ο βασικός στόχος της χρονιάς για να πάρουμε την πρόκριση για το Παρίσι. Μετά το ευρωπαϊκό της 25άρας και την επιτυχία που έφερα, πιστεύω ότι είμαι σε πολύ καλό δρόμο».

Για τον χρόνο που σημείωσε στο Οτοπένι και που του χάρισε το χάλκινο μετάλλιο: «Πολύ σημαντικό για μένα το 4:08 στον προκριματικό γιατί έδειξε ότι είμαι σε καλή κατάσταση, έχω βελτιωθεί παρόλο που δεν έχουμε δουλέψει σε 25άρα πισίνα γιατί όπως είπα η 50άρα είναι ο στόχος μας. Μετά τον πρωινό προκριματικό έβαλα τον εαυτό μου σε μία διαδικασία να μπω το απόγευμα να διορθώσω τα λάθη, να μπω με ψυχολογία τελικού και να δώσω το 100% με όσο λιγότερα λάθη μπορούσα. Απέδωσε πάρα πολύ καλά και γι’ αυτό είμαι πάρα πολύ χαρούμενος. Αυτό δείχνει ότι και σε μία ανάλογη κατάσταση στην 50άρα πισίνα θ’ ανταπεξέλθω πιστεύω πολύ καλά».

Για το αν έχει αλλάξει ο τρόπος που αγωνίζεται: «Πάνω κάτω δεν έχει αλλάξει. Συνήθως αλλάζουν οι αντίπαλοι. Είχαμε κοντινά περάσματα με τους αντιπάλους μου. Το πρόσθιο ήταν πάλι που έκανε τη διαφορά και μου έδωσε αυτό το πλεονέκτημα να τερματίσω 3ος».

Για το σχολιάζει τις επιδόσεις της Αννας Ντουντουνάκη: «Εννοείται με θαυμασμό! Θαυμάζω πάρα πολύ την Αννα, έχει καταφέρει πάρα πολλά πράγματα και σε αυτό το ευρωπαϊκό κατάφερε να πάρει άλλα δύο μετάλλια. Και ως μεγαλύτερη τη βλέπω πάντα σαν είδωλο! Είμαστε και από τα Χανιά και οι δύο και είμαι πολύ χαρούμενος που είμαστε μαζί στις Εθνικές ομάδες και έχουμε κοινή πορεία».

Για το ότι 3 στα 5 μετάλλια της χώρας μας είναι από Χανιώτες αθλητές: «Δεν είναι τυχαίο… Σίγουρα στα Χανιά υπάρχουν άνθρωποι στο κολυμβητήριο και στο τμήμα κολύμβησης και στο τμήμα του πόλο -σε όλα τα τμήματα- που αγαπάνε πολύ αυτό που κάνουν, όποτε έχεις αποτέλεσμα. Παλαιότερα με τον κ. Κώστα (Τζιλιβάκη), τον κ. Αποστόλη (Γεωργιάδη) και ανθρώπους που είναι ακόμα εκεί δουλέψαμε και εμείς. Είχαμε ανάλογα αποτελέσματα και μπορέσαμε και βγήκαμε από μία πολύ δύσκολη κατάσταση στις εγκαταστάσεις».

Για την παρουσία στο ευρωπαϊκό του Κώστα Τζιλιβάκη και το τι είπαν μεταξύ τους: «Με τον κ. Κώστα ποτέ δεν χάσαμε επαφές, είχαμε πάντα πολύ καλές σχέσεις. Πάντα με συμβούλευε, όπως έκανε τώρα και στο Οτοπένι. Εγώ θέλω να μείνω στις δύσκολες στιγμές που είχα αυτό το διάστημα και που συζητήσαμε προηγουμένως. Ηταν πάντα δίπλα μου να μου προτείνει και αυτός, να μου πει την άποψή του σ’ αυτά που αντιμετώπιζα. Αυτό είναι που κρατάω από τον κ. Κώστα, αλλά και τα χρόνια που δουλέψαμε. Ηταν πάρα πολύ όμορφο που ήταν εκεί και έζησε μαζί μας αυτές τις πολύ ωραίες στιγμές. Το απολαύσαμε κι εμείς μαζί του πραγματικά».

Για το κολυμβητήριο Χανίων και την κατάσταση που εξακολουθεί να βρίσκεται: «Είμαι πολύ στεναχωρημένος που βλέπω μία κατάσταση να μην αλλάζει. Ενα κολυμβητήριο που όχι απ’ όταν κολυμπούσαμε εμείς, αλλά από χρόνια πριν, είναι ακόμα έτσι… ίδιο. Δεν έχει αλλάξει ούτε μία βίδα στο κολυμβητήριο. Γι’ αυτό κυρίως στεναχωριέμαι ότι είναι μία κατάσταση που δεν αλλάζει με τίποτα. Από ‘κει και πέρα και εγώ τα πράγματα τα βλέπω σαν αθλητής. Πραγματικά δεν ξέρω ποιος μπορεί να κάνει τι και τι μπορεί να κάνει, όλο ακούμε, αλλά πράξεις δεν βλέπουμε. Το θέμα είναι ότι περνούν τόσοι αθλητές καθημερινά από εκεί και χάνονται ταλέντα ενώ άλλα παιδιά μένουν πίσω».

Για το αν τα Χανιά θα μπορούσαν να έχουν κι άλλους αθλητές τέτοιου επιπέδου εφόσον το κολυμβητήριο ήταν σε μια καλύτερη μοίρα: «Κατά την άποψή μου θεωρώ πως ναι και θα είχε και παραπάνω κόσμο στο κολυμβητήριο, θα είχαμε περισσότερα παιδιά και ευκαιρίες για όλους. Οι προπονητές θα μπορούσαν να κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους. Μένω σε αυτό που είπα ότι είναι μία κατάσταση που δεν αλλάζει. Τόσα χρόνια δεν αλλάζει. Ελπίζουμε, αλλά τι να πω… Τόσα χρόνια ελπίζουμε! Εγώ γι’ αυτό το λόγο έφυγα από τα Χανιά! Έφυγα για ν’ ανέβω στην Αθήνα για να κολυμπάω στο ΟΑΚΑ, για να βρω καλύτερες εγκαταστάσεις. Εάν τα Χανιά είχαν μία καλή εγκατάσταση και είχα τις δυνατότητες θα έμενα στα Χανιά εννοείται… Και για την Αννα (Ντουντουνάκη) ισχύει το ίδιο. Σίγουρα θα θέλαμε να γυρίσουμε κάποια στιγμή στα Χανιά, εκεί είναι οι οικογένειές μας. Δεν θα φεύγαμε με τίποτα από τα Χανιά, αλλά δυστυχώς είναι έτσι τα πράγματα».

Για το τι μηνύματα λαμβάνει για την επιτυχία που σημείωσε: «Τα συγχαρητήρια είναι πάρα πολλά, παίρνω δύναμη από πολύ κόσμο. Χαίρομαι πάρα πολύ, μου δίνει δύναμη μέσα μου πάρα πολύ».