O Tυρταίος γράφει για την Μά(χ)η της Κρητης, χωρίς χi, για λόγους αισθητικής, με άνθη, λιβάνια και κόλλυβα !!!

H έκπτωση συνεχίζεται, σε μια εποχή που κάποιοι προσπαθούν να γκρεμίσουν οτιδήποτε Ελληνικό, βάλανε χέρι και στις εκδηλώσεις της μάχης της Κρήτης!!!

Κάποιοι εν ζωή πολεμιστές της επικής εκείνης μάχης της 20ής Μαΐου1941, (όταν ξεκίνησε η αεροπορική έφοδος των Γερμανών με συνθηματικό όνομα «Unternehmen Merkur» (Επιχείρηση Ερμής) εναντίον του νησιού, ως την 1η Ιουνίου. ) κλαίνε με την απαξίωση γοερά. https://www.youtube.com/watch?v=uzdgrq4qh4s

Για ένα 10ημερο οι Κρητικοί, με τους συμμάχους που την θυμούνται μόνο στα δύσκολα, με τα ελάχιστα όπλα που είχαν, με τσάπες, με πέτρες, με τα γυμνά τους χέρια  έδωσαν μια ανεπανάληπτη μάχη με το σιδερόφρακτα τμήματα του 3ο ΡΑΙΧ που αναγκάζει κάθε ελαφρά σκεπτόμενο άνθρωπο του πλανήτη να σκύψει το κεφάλι με δέος μπροστά στους αδείλιαστους Κρητικούς.

Ο Ελληνισμός από την εποχή του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες είχε να επιδείξει τέτοια αυτοθυσία, και στέκουν επίκαιροι οι στίχοι του Διονυσίου Σολωμού από τον Εθνικό μας ύμνο :

78. Ω τρακόσιοι! Σηκωθήτε

Και ξανάλθετε σ’ εμάς

Τα παιδιά σας θέλ’ ιδήτε

Πόσο μοιάζουνε με σας.

Την γιορτή φέτος την γιόρτασαν με μερικά τρισάγια, καμπόσες καταθέσεις στεφάνων μεταξύ συγγενών και φίλων και τις γνωστής θλιβερής κουστωδίας κολάκων και συκοφαντών που ακλουθεί τους πολιτικάντηδες μας.

Ειπώθηκε ότι δεν υπήρχαν χρήματα για λαμπρές εκδηλώσεις, ούτε για πτήσεις και επιδείξεις μαχητικών αεροσκαφών. Αστείες δικαιολογίες από αστείους ανθρώπους.

Η μάχη της Κρήτης είναι οικουμενικό γεγονός, δεν είναι υπόθεση μια κλίκας που νομίζει ότι κυβερνά, και σε σκοτεινά υπόγεια και ανήλιαγα γραφεία υποσκάπτει τον Ελληνισμό, υποσκάπτει το φρόνημα των Ελλήνων, και προσπαθεί με κάθε θυσία να γονατίσει το σθένος των Ελλήνων και των Κρητικών.

Είναι γνωστό ότι οι κυβερνόντες μας λογοδοτούν σε ξένα από την Ελλάδα κέντρα αποφάσεων, δεν εκπροσωπούν το Έθνος μας.

Και τι δεν ακούμε τα τελευταία χρόνια, συνωστισμό στην Σμύρνη, Ζάλογγο λένε δεν υπήρξε, ούτε κρυφό σχολειό, τον Κολοκοτρώνη τον παρουσιάζουν σαν αδελφή που ψωνιζόταν! Βέβαια αυτοί  που τα λένε δεν παραλείπουν να που ότι και παρελάσεις στις Εθνικές επετείους είναι περιττές !

Η Μεγαλοσύνη των λαών δεν μετριέται με το στρέμμα. Με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με το αίμα

ΠΑΛΑΜΑΣ

Με τέτοιους πολιτικούς που να πάει το Έθνος, με τους χαρτογιακάδες, πνιγμένους στα σμόκιν τους, ξαπλωμένους στις πολυθρόνες, των δερμάτινων καναπέδων των γραφείων  των υπουργείων, η των πολυτελέστατων Mercedes-Benz, η εκκλησία όμως εδώ διαφοροποιείτε θεαματικά, ο αρχιεπίσκοπος Κρήτης ταξιδεύει με διαφορετικά  μέσα, με VOLVO υπερσύγχρονη, ο Χριστός βέβαια  ταπεινός, όταν δεν πήγαινε με τα πόδια, με γαϊδουράκι πήγαινε, αλλά αυτά είναι ψηλά γράμματα. Οι ψυχοσώστες πρέπει να έχουν καμιά 30 αερόσακους για ασφάλεια, μη μας πάθουν τίποτα και μετά …. Αλίμονο μας. Τι θα κάνουμε τα απολωλότα πρόβατα.! Eπιβεβαιώνοντας τον Γκάντι που έλεγε : “Μ’ αρέσει ο Χριστός σας. Δεν μ’ αρέσουν οι χριστιανοί σας. Οι χριστιανοί σας είναι τόσο διαφορετικοί από τον Χριστό.”Των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι καταντησανε.

Ω ναι, ξέρω καλά πως δεν χρειάζεται καράβι για να ναυαγήσεις,

πως δεν χρειάζεται ωκεανός για να πνιγείς.

Υπάρχουνε πολλοί που ναυαγήσαν μέσα στο κοστούμι τους,

μες στη βαθιά τους πολυθρόνα, πολλοί που για πάντα

τους σκέπασε το πουπουλένιο πάπλωμά τους.

Πλήθος αμέτρητο πνίγηκαν μέσα στη σούπα τους,

σ’ ένα κουπάκι του καφέ, σ’ ένα κουτάλι του γλυκού…

Ας είναι γλυκός ο ύπνος τους εκεί

βαθιά πού κοιμούνται, ας είναι γλυκός κι ανόνειρος.

Κι ας είναι ελαφρύ τό νοικοκυριό πού τούς σκεπάζει.

(Σαν τόν τυφλό μπροστά στόν καθρέφτη, ΙΑ΄)

Αργύρης Χιόνης

«Αν μπορούσα να καταστρέψω μόνος μου το κράτος το Ελληνικό, θα το έκανα αμέσως.

Τι χρησιμεύει ένα κράτος Ελληνικό, που αντί κάθε άλλη εξωτερική πολιτική, διορίζει προξένους στην Ανατολή και πρέσβεις στη Δύση και τους ξεπροβαδίζει με την μονάκριβη ευχή και οδηγία προσέχετε να μην γεννάτε ζητήματα.

Αν το κράτος δεν νοιώθει τι μπορεί και τι πρέπει να κάνει, δεν αξίζει να ζει. »

“Δουλεύω γιά τον Ελληνισμό. Δουλεύοντας γιά τον Ελληνισμό, δουλεύω γιά τον εαυτό μου. Γιατί μήπως εγώ είμαι διαφορετικός από τον ελληνισμό μου; Δεν δουλεύω γιά την κυβέρνηση, δουλεύω γιά τον Ελληνισμό. Άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση πέφτω, σηκώνομαι όταν νοιώθω τον Ελληνισμό.”

«Μας επιβουλεύονται οι idees modernes, ο σύγχρονος πολιτισμός με τον μασωνισμό του, με τη φιλανθρωπία του, με την αλληλοβοήθειά του, με τον κοινοβουλευτισμό του»… «Ας λείψη το κράτος, που θα της είναι εμπόδιο ή θα παραμορφώνει την εθνική ψυχή. Αν το κράτος στενοχωρεί το έθνος, πρέπει αναγκαστικά ή να αλλάξη μορφή ή να χαθεί. Το κράτος, που εμποδίζει τη φυσιολογία του έθνους, είναι περιττό και βλαβερό.»

«Αν είμαστε ζωντανό γένος, δε θα κολλήσωμε στο πολιτικό σύστημα που μας κάθισαν. Το σύνταγμα και οι βουλευτές είναι μια αρρώστια.»

Το τελευταίο κομμάτι του κειμένου δεν είναι δικό μου, είναι του Ίων Δραγούμη, δείτε πόσο επίκαιρο είναι, τραγικά επίκαιρο.

Κλείνοντας τις σκέψεις μου αναφέρω την άποψη του Ιστορικού και συγγραφέα Σαράντου Καργακου :

“Η Ελλάς, ως έννοια πνευματική και ηθική, ναι, οι φερόμενοι τώρα ως Έλληνες όχι. Εκτός πια κι αν επιτραπεί στην Ελλάδα να επιστρέψει στον τόπο της. Το να λες πως είσαι Έλληνας σήμερα στην Ελλάδα κάνει κακό στην υγεία και στη σταδιοδρομία. Δεν διαπρέπουν οι απόγονοι του Λεωνίδα αλλά του Εφιάλτη και του Νενέκου.

Και συμπληρώνει ο Καργακος : Συνάντησα πριν από καιρό έναν ευπορήσαντα παλαιό μου μαθητή και νυν πολιτικό που θέλησε να με αντιμετωπίσει με ύφος υπεροπτικό. «Τι είσαι συ, ποιος είμαι εγώ». Τον αποστόμωσα μακρυγιαννικώς: «Συ είσαι ένας όρθιος νεκρός· πάει καιρός που έχεις πεθάνει, αλλά δεν το έχεις μάθει». Εγώ μένω ζωντανός, διότι με τη γραφή και τη διδαχή μου ζω με τους νεκρούς μας. Σήμερα δυστυχώς στην Ελλάδα – κι από τον όρο αυτό δεν εξαιρώ την Κύπρο- ζωντανούς μπορείς να βρεις μόνο στα νεκροταφεία. Οι ζωντανοί σας είναι στα «Φυλακισμένα μνήματα» και στη «Μακεδονίτισσα». Νεκροφιλία ή νεκρολατρία θα πουν τα τσιράκια του εθνομηδενισμού. Όχι, απαντώ. Όπως είπε ο μεγάλος Ιω. Συκουτρής που εδίδαξε κι εδώ, πολιτισμός είναι η συναναστροφή με τους νεκρούς. Η συναναστροφή με το ήθος, το ύφος, το πνεύμα των προγόνων. Αντίθετα, κάποιοι, παρότι δεν τους έχει γίνει νεκροψία, έχουν από καιρό πάρει το δρόμο προς την κόλαση χωμένοι ως το λαιμό στα ψέματα των ισχυρών.

Ω ξειν’, αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι

Ξένε, ανάγγειλε στους Λακεδαιμόνιους ότι εδώ είμαστε, υπακούοντας στα προστάγματά τους

Επίγραμμα του Σιμωνίδης πάνω στον τάφο των Τριακοσίων που έπεσαν στις Θερμοπύλες

Που είναι οι γιορτές για την μάχη των Πλαταιών, την μάχη των Θερμοπυλών, την μητέρα των μαχών, μάχη του Μαραθώνα, για αυτές οι ανεπανάληπτες νίκες έσωσαν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη από την Περσική κυριαρχία, όλη η Ευρώπη έπρεπε να έρχεται και να τιμά, να γονατίζει μπροστά στο ανάστημα και ην ανδρεία των μεγάλων νεκρών, άντε και καλά σαράντα.

Τούτος ο λαός, αφέντη μου,

δεν ξέρει πολλά λόγια,

τούτος ο λαός, αφέντη μου,

δεν ξέρει πολλά λόγια,

σωπαίνει, ακούει κι όσα του λες

τα δένει κομπολόγια,

σωπαίνει, ακούει κι όσα του λες

τα δένει κομπολόγια.

Και κάποιο βράδυ, πες, σαν χθες,

υψώνει το κεφάλι,

κι αστράφτουνε τα μάτια του

κι αστράφτει ο νους του πάλι.

Γιάννης Ρίτσος

 

ΤΥΡΤΑΙΟΣ