Το μεγάλο φαγοπότι της ελληνικής οικονομίας

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δίνει την εντύπωση ότι έχει βρει το μυστικό της επιτυχίας. Ενώ αποτυγχάνει σε όλα τα κρίσιμα μέτωπα, εξακολουθεί να διατηρεί προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις.

Ενώ αποτυγχάνει παταγωδώς στη διαχείριση της πανδημίας, όπως επιβεβαιώνουν όλοι οι σχετικοί δείκτες, από την έξαρση των κρουσμάτων, μέχρι την αύξηση των διασωληνωμένων, με τη χώρα να είναι από καιρό ουραγός της Ευρώπης στον αριθμό των θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού, η καταφανώς υπεύθυνη γι’ αυτό κυβέρνηση εξακολουθεί να διαθέτει την προτίμηση των πολιτών.

Ενώ αφήνει τις πυρκαγιές ανεξέλεγκτες να καίνε τα δάση επί βδομάδες το καλοκαίρι, καταστρέφοντας περιουσίες και μειώνοντας τον δημόσιο πλούτο κατά 1,3 εκατομμύρια στρέμματα δασικής γης, η υπεύθυνη κυβέρνηση δεν χάνει παρά ελάχιστα στις δημοσκοπήσεις.

Και ενώ έχει οδηγήσει την οικονομία στα άκρα, με χιλιάδες επιχειρήσεις να έχουν βάλει λουκέτο και με τις τιμές της ενέργειας και των προϊόντων της αγοράς να ανεβαίνουν τον ανήφορο, τη στιγμή που οι θέσεις εργασίας έχουν πάρει τον κατήφορο, εκείνη φαίνεται να εξακολουθεί να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Τι συμβαίνει λοιπόν; Ποιο είναι το μυστικό που κάνει το κάρβουνο που αφήνει πίσω της η κυβέρνηση να γίνεται χρυσάφι στις δημοσκοπήσεις;

Πίσω από τον κωδικό «λίστα Πέτσα», που είναι η κορυφή του παγόβουνου και εξηγεί την εξαγορά συνειδήσεων στον Τύπο και τον εξανδραποδισμό των ΜΜΕ, κρύβεται ένα ολόκληρο… αλισβερίσι με τους ολιγάρχες του πλούτου και τους μεγάλους επιχειρηματίες που ελέγχουν την ελληνική οικονομία.

Είναι η πρώτη φορά στην πρόσφατη πολιτική ιστορία που μια κυβέρνηση ελέγχει και ελέγχεται σε τέτοιο βαθμό από το μεγάλο κεφάλαιο.

Και είναι και η πρώτη φορά που μια κυβέρνηση τους ελέγχει όλους, που δεν υπάρχει δηλαδή αντίπαλο δέος.

Έκτακτες χορηγίες και χρηματοδοτήσεις, αναθέσεις έργων σε φιλικά οικονομικά συμφέροντα, ψήφιση νόμων για την ιδιωτικοποίηση δημόσιας γης, δημόσιας περιουσίας και δημόσιων οργανισμών, εκχώρηση «φιλέτων» και παροχή προνομίων στην οικονομική ολιγαρχία, αποτελούν καθημερινή υπόθεση τα τελευταία 2 χρόνια.

Business as usual.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη κυβερνά εξαγοράζοντας και εξαγοράζει κυβερνώντας.

Αλλά ακόμη και πίσω από αυτό το όχι και τόσο «μυστικό» που εξηγεί την επιτυχία της, κρύβεται μια ακόμη πιο καλά κρυμμένη αλήθεια. Η οποία και αποτελεί την Αχίλλειο πτέρνα αυτής της ολέθριας για τη χώρα κυβέρνησης.

Ο Μητσοτάκης δεν διαχειρίζεται πόρους που παρήγαγε η οικονομία επί των ημερών του. Δεν διαχειρίζεται κέρδη από κάποια ανάπτυξη της οικονομίας που εκείνος προκάλεσε. Ούτε αξιοποιεί ιδιωτικές ή ξένες επενδύσεις που εκείνος προσέλκυσε.

Αντίθετα, τρώει από τα έτοιμα της Ελλάδας και ξεπουλά τις σάρκες της.

Ακολουθώντας την ίδια ακριβώς συνταγή με την οποία κυβέρνησαν οι κυβερνήσεις της ΝΔ προ του 2009, μια συνταγή που οδήγησε στη δημοσιονομική κρίση 2010 – 2018, ο Μητσοτάκης ξοδεύει δανειζόμενος διαρκώς από το εξωτερικό.

Αφού εξάντλησε τα αποθέματα με τα οποία η χρηστή διαχείριση της κυβέρνησης Τσίπρα είχε ενισχύσει τη χώρα, το γνωστό «μαξιλάρι της οικονομίας, για να καλύψει τις τεράστιες ανάγκες της πολιτικής του επιβίωσης, αλλά και για να ικανοποιήσει τους οικονομικούς σχεδιασμούς του υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου, δανείζεται διαρκώς, επιβαρύνοντας συστηματικά το εξωτερικό χρέος. Το οποίο επί των ημερών του γιγαντώθηκε.

Ενώ το καλοκαίρι του 2019 παρέλαβε την οικονομία με ένα δημόσιο χρέος περί τα 180% του ΑΕΠ, στο τέλος του 2020, μετά από 1,5 χρόνο δηλαδή, αύξησε το χρέος περισσότερο από 20 μονάδες, φτάνοντάς το στα 206% του ΑΕΠ.

Συνεχίζοντας την άφρονα οικονομική πολιτική των δαπανών χωρίς αντίστοιχη παραγωγική δραστηριότητα, έφτασε το Σεπτέμβριο του 2021, 9 μήνες δηλαδή αργότερα, το χρέος στο δυσθεώρητο ύψος του 236% του ΑΕΠ, σπάζοντας το ρεκόρ που κατέχει η Ιαπωνία, με 233% του ΑΕΠ της.

Επιδείνωσε δηλαδή το χρέος κατά 14,49 ποσοστιαίες μονάδες μέσα σε λιγότερο από 9 μήνες.

Κι έκανε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας να ξεπεράσει το δυσθεώρητο, σε σχέση με το ΑΕΠ της ύψος, των 388,49 δις ευρώ!

Η Ελλάδα σήμερα είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο ως προς το δημόσιο χρέος. Με τις υπόλοιπες υπερχρωμένες χώρες της Ευρώπης, όπως η Πορτογαλία, η Ιταλία και η Ισπανία, να υπολείπονται κατά περισσότερο από 80 μονάδες, με χρέος δηλαδή κάτω από το 150% του ΑΕΠ τους.

Με δυο λόγια ο Μητσοτάκης ξοδεύει ακατάπαυστα για να επιτύχει το σχέδιο της βίαιης ανακατανομής της ελληνικής οικονομίας υπέρ της οικονομικής ολιγαρχίας, χωρίς αντίστοιχα να υπάρχει ανάπτυξη της οικονομίας και χωρίς καμία παραγωγική δραστηριότητα.

Το σχέδιό τους είναι να ρημάξουν την Ελλάδα, για να βάλουν στο χέρι τον δημόσιο πλούτο και τις παραγωγικές της πηγές. Εξασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτόν την κυριαρχία της οικονομικής ολιγαρχίας για πολλά χρόνια.

Η δυσχερής και μη αναστρέψιμη βλάβη όμως την οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη προκαλεί στην ελληνική οικονομία, έχει ημερομηνία λήξης.

Η βόμβα του υπερμεγέθους χρέους κάποτε θα σκάσει. Και αυτό θα συμβεί όταν έρθει η ώρα να τελειώσει η απειλή της πανδημίας και οι ευρωπαίοι αρχίσουν την αντίστροφη πορεία, του μάζεματος των δημόσιων οικονομικών.

Οπότε τότε, θα δούμε την πολιτική ιστορία να επαναλαμβάνεται.

Ο λαός, που θα έχει πια αντιληφθεί τη μεγάλη απάτη, θα διώξει την καταστροφική κυβέρνηση της Δεξιάς και θα επαναφέρει μια προοδευτική κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, που έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια και νοικοκύρεψε τα οικονομικά της.

Η προοδευτική κυβέρνηση όμως και πάλι θα βρει καμένη γη να διαχειριστεί και πάλι θα κατηγορηθεί εύκολα για άδικη οικονομική πολιτική σε βάρος της μεσαίας τάξης.

Κι ενώ αυτά θα συμβαίνουν, αυτοί που θα ευθύνονται για την οικονομική καταστροφή των Ελλήνων, θα απολαμβάνουν τα κέρδη από το… μεγάλο φαγοπότι της ελληνικής οικονομίας.

Γράφει ο Γιάννης Μυλόπουλος

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Νύχτα θα φύγει ο Κούλης, να το θυμάστε!!! Όσο και να τη στηρίζουν τα ΜΜΕ και να κρύβουν τα σκάνδαλά της, όσο και να την αβαντάρουν οι δημοσκοπήσεις, όσο και να εμφανίζουν οι δημοσκοπίσεις τον ΣΥΡΙΖΑ να μην καταφέρνει να πάρει ούτε 0,01%, όσο και να μοιράζει χρήματα στους δικούς του, θα πέσει και με πάταγο

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ