Το ΚΙΝΑΛ νίκησε το ΠΑΣΟΚ

Ο Γιάννης Αλμπάνης γράφει για τη νίκη Ανδρουλάκη στις εκλογές του ΚΙΝΑΛ και για το πώς η πρωτιά του σηματοδοτεί όχι την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ, αλλά την οριστική αποχώρησή του από το προσκήνιο

Η μεγάλη νίκη του Νίκου Ανδρουλάκη στις εσωκομματικές εκλογές του ΚΙΝΑΛ συνιστά επιβεβαίωση αυτού που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε πολιτικά προφανές. Δηλαδή ο κόσμος που συμμετείχε στην εκλογική διαδικασία, επέλεξε τον υποψήφιο που:

Εκπροσώπησε την ανανέωση και δεν έφερε τα σημάδια της φθοράς του παρελθόντος.
Εξέφρασε πιο πολύ από τους υπόλοιπους τόσο την ενότητα όσο και την αυτονομία του κόμματος.

Έπεισε ότι μπορεί να αποσπάσει ψήφους τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και από την Νέα Δημοκρατία.

Λογικά πράγματα δηλαδή. Αυτονόητα θα μπορούσε να τα χαρακτηρίσει κανείς. Αυτονόητα και λογικά που μόνο οι δημοσκοπήσεις δεν κατάφεραν να δουν. Καμία δημοσκόπηση δεν μπόρεσε να προβλέψει το ποσοστού του κ. Ανδρουλάκη. Καμία δεν κατάφερε ούτε καν να προσεγγίσει τη διαφορά του πρώτου με τον δεύτερο. Καμιά δεν διαφοροποιήθηκε από το αφήγημα του «παιχνιδιού για τρεις. Η τεράστια αποτυχία των δημοσκοπήσεων θέτει εκ νέου το ζήτημα της χρησιμοποίησής του ως μέσων χειραγώγησης και όχι επιστημονικής έρευνας.

Η νέα αρχή

Ο ίδιος ο Νίκος Ανδρουλάκης στη δήλωση του μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος, ανέφερε ότι «το ΠΑΣΟΚ επέστρεψε». Αν και είναι κατανοητό γιατί την έκανε εν όψει του δεύτερου γύρου, έχω την αίσθηση ότι η δήλωσή του δεν συνοψίζει αυτό που συνέβη την Κυριακή. Μάλλον, το αντίθετο συνέβη.

Η νίκη Ανδρουλάκη δεν σηματοδότησε την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ, αλλά ίσως την οριστική αποχώρησή του από το προσκήνιο. Γιατί το «ΠΑΣΟΚ» το εκπροσωπεί κυρίως το όνομα Παπανδρέου, αλλά και στελέχη όπως ο Λοβέρδος. Ο Νίκος Ανδρουλάκης σηματοδοτεί κατά κύριο λόγο κάτι διαφορετικό. Έναν πολιτικό οργανισμό που ενώ έλκει την καταγωγή του από το ΠΑΣΟΚ, εμφανίζεται διαφοροποιημένος, θέλοντας να κρατήσει τις αποστάσεις του από τα χρόνια της παρακμής -που δεν είναι και λίγα πια. Ο Ανδρουλάκης δεν πήρε εντολή επιστροφής, αλλά νέας αρχής. Γιατί την Κυριακή 5 Δεκεμβρίου το ΚΙΝΑΛ νίκησε το ΠΑΣΟΚ.

Το στοίχημα

Το στοίχημα τώρα για τον Νίκο Ανδρουλάκη είναι να μπορέσει να εκπληρώσει την υπόσχεση της νέας αρχής. Για να το καταφέρει, χρειάζεται:

Πρώτον, να μην υποπέσει στον πειρασμό της αναπαλαίωσης του ΠΑΣΟΚ. Μετά από 10 χρόνια σε δεύτερο πολιτικό ρόλο, το ΠΑΣΟΚ είναι πια μια ανάμνηση. Τόσο ισχυρή βέβαια που μπορεί να παραγάγει πολιτικά αποτελέσματα, Αλλά ανάμνηση. Και αυτό φάνηκε στις κάλπες.

Δεύτερον, να καταθέσει μια προγραμματική πρόταση σαφή, συνεκτική και διακριτή από αυτή της κυβέρνησης. Μέχρι τώρα δεν το έχει πράξει. Η δε εμφάνισή του στο debate δεν έπεισε ότι έχει πίσω του ένα στιβαρό πολιτικό επιτελείο. Προφανώς ο κ. Ανδρουλάκης αν εκλεγεί (όπως όλα δείχνουν) νέος πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ θα έχει μια περίοδο χάριτος. Ωστόσο, αυτή η περίοδος δεν θα είναι μακρά. Και όπως έχουμε δει αρκετές φορές στο παρελθόν, ο ούριος άνεμος της αισιοδοξίας εύκολα μετατρέπεται στη βαριά ατμόσφαιρα της απογοήτευσης.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ