Το ηλεκτρικό ρεύμα δεν είναι “προϊόν”: Είναι δικαίωμα

Η χθεσινή δήλωση του βουλευτή της Ν.Δ Βασίλη Οικονόμου περί καταναλωτών ρεύματος που έχουν συνηθίσει στο «τζάμπα» ήταν προφανώς απαράδεκτη. Μαζί με την συνολική συμπεριφορά της κυβέρνησης απέναντι στην ενεργειακή ακρίβεια, δείχνει ότι «έχουν χάσει την μπάλα».

Επίσης δείχνει ότι η πολιτική συζήτηση για τα θέματα που σχετίζονται με το ηλεκτρικό ρεύμα, οφείλει να έρθει στην πραγματική της βάση. Στα αυτονόητα. Ένα από αυτά είναι πως ο εξηλεκτρισμός είναι μια κατάκτηση του ανθρώπινου πολιτισμού.

Η δυνατότητα της σημερινής γενιάς να πατάει έναν διακόπτη και να έχει φώς, ζεστό νερό και πρόσβαση στο internet οφείλεται στις υποδομές που δημιούργησαν οι προηγούμενες. Με την σκληρή, πολύ σκληρή, δουλειά των δεκάδων χιλιάδων εργαζόμενων για να κατασκευαστούν τα τελευταία 70-80 χρόνια τα δίκτυα μεταφοράς του ηλεκτρικού. Επίσης οι εργοστασιακές μονάδες και τα υδροηλεκτρικά φράγματα που τον παράγουν. Με χρηματοδότηση που προέκυψε από τους (βαριά) φορολογούμενους πολίτες.

Με λίγα (και απλά) λόγια το ηλεκτρικό ρεύμα δεν είναι εμπόρευμα. Είναι δικαίωμα για κάθε πολίτη. Στοιχειώδες. Ως τέτοιο θα έπρεπε να προστατεύεται ρητά από το Σύνταγμα, αν οι κοινοβουλευτικοί συσχετισμοί της αναθεώρησης του 2019 είχαν επιτρέψει έναν ουσιαστικό εκσυγχρονισμό του στα αυτά τα ζητήματα.

Αυτό το δικαίωμα σήμερα βάλλεται. Αμφισβητείται ως δευτερεύον ζήτημα μπροστά στην ανάγκη της λειτουργίας της ελεύθερης αγοράς. Η δυνατότητα των ενεργειακών παρόχων να διαπραγματεύονται χρηματιστηριακά τις τιμές και να αποκομίζουν τα προϋπολογισμένα κέρδη αξιολογείται ως πιο σημαντικό από να έχει κάθε σπίτι όπου διαμένουν άνθρωποι, ηλεκτροδότηση.

Σε αυτό το σκεπτικό βασίζεται η πλήρης άρνηση της κυβέρνησης για άμεση παρέμβαση στην αγορά. Την θεσμοθέτηση ρυθμίσεων (ανεπαρκών ίσως, συμβατών ακόμη και με το δυτικό, ευρωπαϊκό πλαίσιο) που να διασφαλίζουν ένα στοιχειώδη έλεγχο των τιμών. Εκεί στηρίζονται και οι εκατοντάδες διακοπές ηλεκτροδότησης που έχουν προγραμματιστεί και ήδη πραγματοποιούνται.

Όλα αυτά που σήμερα δείχνει να μην αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη, τα κατανοούσε ακόμη και η ….κυβέρνηση Πλάστηρα, που δεν μπορεί κανείς να της «καταλογίσει» αυξημένη κοινωνική ευαισθησία. Αντιθέτως.

Στο ιδρυτικό νόμο με τον οποίο δημιουργήθηκε η ΔΕΗ το 1950 ομογενοποιήθηκε κάτω από δημόσιο έλεγχο ηλεκτροπαραγωγή στην Ελλάδα. Έως τότε αφορούσε εκατοντάδες μικρές εταιρίες.

Εκεί αναφέρονταν ρητώς η υποχρέωση της εν λόγω εταιρίας να παρέχει ηλεκτρικό ρεύμα στους πολίτες στην φθηνότερη δυνατή τιμή και υπό το καθεστώς υγιών εμπορικών αρχών. Όπως επίσης και το να μην γίνονται δυσμενείς διακρίσεις ανάμεσα στους καταναλωτές.

Όπως φαίνεται όμως η αντιλήψεις που φαίνεται να έχει η σημερινή κυβέρνηση, μας πάνε πιο πίσω και από το 1950. Γιατί μόνον «υγιείς εμπορικές συναλλαγές» δεν είναι οι εναρμονισμένες πρακτικές ανάμεσα στις ηλεκτροπαραγωγές εταιρίες. Το ίδιο ισχύει και για την μεταβίβαση του ενεργειακού κόστους μέσω της ρήτρας αναπροσαρμογής στους καταναλωτές.

Γράφει ο Γεράσιμος Λιβιτσάνος

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ