Στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή!

Το πρώτο χτύπημα από τους συμμάχους ήρθε αμέσως μετά το ταξίδι του Ελληνα πρωθυπουργού στην Ουάσινγκτον. Κληθείς ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ να σχολιάσει τις μαζικές παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου της Ελλάδας από τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη δεν έκανε αυτό που θέλαμε, δηλαδή να καταδικάσει χωρίς περιστροφές τις τουρκικές ενέργειες, αλλά κράτησε ίσες αποστάσεις και παρότρυνε τα δύο μέρη να συζητήσουν και να τα βρουν.

Ο ενθουσιασμός έδωσε τη θέση του στην απογοήτευση. Το δεύτερο χτύπημα ήρθε από την Κομισιόν. Ρωτήθηκε η εκπρόσωπός της για το ίδιο περιστατικό και αυτή, αντί να υποστηρίξει το κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης που δέχεται απειλές από μια χώρα που έχει στόχο να ενταχθεί στην ευρωπαϊκή οικογένεια, περιορίστηκε σε γενικότητες και σε χαμηλής έντασης συστάσεις. Συγκεκριμένα:

● Ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ όταν ρωτήθηκε πώς σχολιάζει τις πρόσφατες δηλώσεις Ερντογάν και τι θα κάνουν οι ΗΠΑ σε περίπτωση που η Τουρκία επιτεθεί στην Ελλάδα, ανέφερε ότι «συνεχίζουμε να ενθαρρύνουμε όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ, περιλαμβανομένων Ελλάδας και Τουρκίας, να εργάζονται από κοινού για τη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή, να επιλύουν τις διάφορες τους με διπλωματικό τρόπο και να αποφεύγουν τη ρητορική που αυξάνει περαιτέρω την ένταση».

● Νωρίτερα, η εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ντάνα Σπίναν, αρκέστηκε σε μια άνευρη απάντηση στη λογική του κατευνασμού. «Σε γενικές γραμμές προωθούμε και ενθαρρύνουμε την καλή συνεργασία μεταξύ ηγετών, ειδικότερα μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας και ελπίζουμε ότι το θετικό κλίμα θα επανέλθει και θα αντικατοπτριστεί σε δηλώσεις και δράσεις στην περιοχή». Νέα απογοήτευση.

Το τρίτο χτύπημα ήρθε ξανά από τις ΗΠΑ. Ο υπουργός Αμυνας Λόιντ Οστιν αποκάλυψε κάτι που η ελληνική κυβέρνηση προσπαθούσε επιμελώς να κρύψει: «Αρκετές χώρες ανακοίνωσαν νέες δωρεές κρίσιμων συστημάτων πυροβολικού και πυρομαχικών στην Ουκρανία, μεταξύ των οποίων η Ιταλία, η Ελλάδα, η Νορβηγία και η Πολωνία». Η ελληνική κυβέρνηση συνελήφθη ψευδόμενη. Υποχρεώθηκε ο υπουργός Αμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος να το παραδεχτεί αναφέροντας ότι «η Ελλάδα δεν μπορεί να αποτελεί εξαίρεση από τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ε.Ε. που πράττουν το ίδιο».

Και τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι τα εξής: «Αφού τα κάνουμε όλα όπως πρέπει, αφού είμαστε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, αφού το διεθνές δίκαιο μας ευνοεί, αφού η Τουρκία συμπεριφέρεται σαν ταραξίας στην περιοχή και ερωτοτροπεί με τη Ρωσία, αφού εμείς στέλνουμε όπλα στην Ουκρανία και εφαρμόζουμε τις κυρώσεις, ενώ οι Τούρκοι αρνούνται να επιβάλουν κυρώσεις, αφού ξοδεύουμε του κόσμου τα χρήματα για να αγοράσουμε όπλα από τις ΗΠΑ και τη Γαλλία, αφού τοποθετούμαστε υπέρ της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ, ενώ η Τουρκία απειλεί με βέτο για την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας, αφού, αφού, αφού… γιατί οι σύμμαχοι δεν μας στηρίζουν, γιατί χαϊδεύουν τον επιθετικό γείτονα, γιατί κρατούν ίσες αποστάσεις, γιατί, γιατί, γιατί…;».

Ενας απλός πολίτης αν αντιμετώπιζε ερωτήματα τέτοιας φύσεως θα το έριχνε στο ποτό για να ξεχάσει ή θα απευθυνόταν σε κάποιον ειδικό και θα περνούσε ώρες ξαπλωμένος στο ντιβάνι μιλώντας ακατάπαυστα και ακούγοντας τις συμβουλές του. Μια κυβέρνηση δεν έχει αυτή την… πολυτέλεια.

Οφείλει όμως να προβληματιστεί. Μήπως έχει υποτιμήσει το γεγονός ότι για τη Δύση η Τουρκία είναι πολυτιμότερος σύμμαχος; Μήπως η θεωρία ότι ο Ερντογάν είναι απομονωμένος και τρώει απανωτά χαστούκια δεν έχει βάση; Μήπως πρέπει να αναθεωρήσει την άποψή της ότι οι σύμμαχοι σε υπολογίζουν αν είσαι δεδομένος και προβλέψιμος;

Μήπως σε τελική ανάλυση οι εταίροι μας στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. δεν συμφωνούν με πολλές θέσεις μας στα ελληνοτουρκικά και γι’ αυτό αποφεύγουν να καταδικάσουν την Τουρκία; Μήπως;

Γράφει ο Τάσος Παππάς

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ