Στα Χανιά ο Ρένος Χαραλαμπίδης: Όσα είπε στο Zarpa Radio 89,6 για τη νέα του ταινία «Το Κλασικό Αριστούργημα» που θα προβληθεί σήμερα στον Κινηματογράφο «Κήπος»

Ο Ρένος Χαραλαμπίδης με αφορμή την προβολή της νέας του ταινίας “Το Κλασικό Αριστούργημα” που θα προβληθεί σε δοκιμαστική προβολή την Κυριακή 2 Αυγούστου στον θερινό Κινηματογράφο “Κήπος” στα Χανιά στα πλαίσια του “ Σινεμά κάτω από τ’ αστέρια” που διοργανώνει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων, μίλησε στο zarparadio 89.6 και στη Ναταλί Ζεντέλη.

“Περιμένω μια ωραία και σκληρή κριτική”

“Τη νέα μου ταινία θα την παρουσιάσω επίσημα στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τον Νοέμβριο. Έχω οργανώσει μερικές επιλεκτικές προβολές με κοινό που εκτιμώ, για να συζητήσω λίγο την ταινία, μήπως βρω λάθη, μηπως βρω προβλήματα που δεν έχω φανταστεί. Η ταινία λέγεται “Το Κλασικό Αριστούργημα” και είναι μία φιλοσοφική κωμωδία. Έχει έναν αυτοσαρκασμό.

Ειναι η έκτη ταινία που σκηνοθετώ. Ειναι παράξενη η ανταπόκριση και η διάθεση του κοινού να μου γράψει, βάσει συμφωνίας που έχουμε κάνει, μία ωραία και σκληρή κριτική. Η σκληρή κριτική, τώρα έχει νόημα, που μπορώ να αλλάξω πράγματα”.

“Αυτό δεν έχει ξανασυμβεί στην ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου”

“Το φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και η προβολή της ταινίας μου τον Νοέμβριο είναι πολύ σημανικά για μένα γιατί θα παρουσιάσω μια ταινία που έχει ζυμωθεί με το κοινό. Αυτό νομίζω στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου δεν εχει ξανασυμβεί. Είναι μία ταινία που απευθύνεται στο μικρό μου κοινό. Είναι μία δικιά μας ταινία, μία εσωτερική υπόθεση”

“Θα ήθελα να έρθει στην προβολή ένα κοινό που παρακολουθεί τις ταινίες μου

Ένα κοινό που αγάπησε τα “Φτηνά Τσιγάρα” και τον “Νυχτερινό Εκφωνητή”, το “No Budjet Story”. Είναι μία ταινία που απευθύνεται στο μικρό μου κοινό. Είναι μία δικιά μας ταινία, μία εσωτερική υπόθεση, γιατί είναι κατά βάθος μια σκληρή ταινία για το τι σημαίνει να ξεχνάς τα όνειρά σου, τα οποία oνειρά σου δεν σε ξεχνούν και κάποια μέρα σου ξαναχτυπούν την πόρτα κι εύχομαι όταν συμβει αυτό, να μην είναι πολύ αργά”.

Έχετε εκφράσει την αναγκη σας να μην παίρνετε τον εαυτό σας στα σοβαρά, αυτό δίνει μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης;

“Εμένα δεν με ενδιαφερει να κάνω τέλειες ταινίες, με ενδιαφέρει να κάνω ταινίες που το κοινό να συνδέεται μαζί τους. Καταρχήν αυτό μου ομορφαίνει την ζωή. Με κανει πιο άνάλαφρο, κάνει την μέση ηλικία να ανθίζει. Αυτό είναι το δώρο της μέσης ηλικίας, η ανθοφορία του να μην παίρνεις τον εαυτό σου στα σοβαρά. Αυτό κάνει το σινεμά μου πιο επικοινωνιακό με την έννοια ότι εμένα δεν με ενδιαφερει να κάνω πια τέλειες ταινίες, με ενδιαφέρει να κάνω ταινίες που το κοινό να συνδέεται μαζί τους.

Δεν θελω να έχω ολοκληρωμένα σενάρια. Όπως στη ζωή. Δεν ζούμε ολοκληρωμένα σενάρια. Ακόμα και μια ιστορία αγάπης, ποτέ δεν είναι σωστά γραμμένη. Ακόμα και μια ιστορία θανάτου, πολέμου , χωρισμού, η ζωή δεν έχει καλογραμμένα σενάρια. Γι’ αυτό υπάρχουν οι έρωτες, για να ζουν την μεγαλη συντριβή στο τέλος”.

“Γι’ αυτό υπάρχουν οι έρωτες, για να ζουν την μεγάλη συντριβή στο τέλος, όπως λέει κι ο Oscar Wilde, “Υπάρχει πιο κακό τέλος για έναν έρωτα από έναν γάμο”;

Στο Κλασικό Αριστούργημα πρωταγωνιστεί ενας ηθοποιός που έχουμε πολλα χρόνια να τον δούμε είναι ο Γιώργος Βουλτζάτης, ο περιβόητος Νώντας από το Βότκα Πορτοκάλι, όπου επιστρέφει σε μία μεγάλη κινηματογραφική κωμική ερμηνεία που αξίζει να τον δείτε. Παίζει ο Γιάννης Μποστατζόγλου, εγώ, η Δήμητρα Παπαδήμα, η Βάνα Πεφάνη, μια παλιά στρατιά ηθοποιών που τώρα είμαστε στην μεγάλη επιτάχυνση της δεύτερης καριέρας μας.

Με τον Νυχτερινό Εκφωνητή εκπαιδευτήκαμε να βλέπουμε τα δάκρυα μέσα στο χιούμορ. Το κλασικό Αριστούργημα παρότι είναι μία ταινία με αστεία, έχει από πίσω μία μεγάλη δεξαμενή δακρύων τα οποία δεν είναι δακρυα απελπισίας ότι δεν μπορούν να διορθωθούν, μπορούν. Το πιστεύω ότι ο άνθρωπος μέχρι τελευταία στιγμή μπορεί να αλλάξει”.

Για τον τρόπο που γράφει τα σενάρια των ταινιών του:

“Όταν κάθεσαι να γράψεις στο χαρτί, νομίζεις ότι είσαι ελεύθερος. Δεν είσαι. Σε περιοριζει ο εαυτός σου”.

“Το τρομερό μου μυστικό είναι ότι έχω κάνει μια συμφωνία με τον εαυτό μου. Το τελικό σενάριο το γράφω στο μοντάζ. Αφήνω τη ζωή να μπει μέσα στα γυρίσματα. Τη ζωή, το μoιραίο, το τυχαίο και να μου τα ανατρέψει όλα. Να μoυ δείξει ο Θεός Διόνυσος, που προστατεύει το θέατρο και το σινεμά, πραγματα τα οποία δεν φανταζόμουνα.

Όταν κάθεσαι να γράψεις στο χαρτί, νομίζεις ότι είσαι ελεύθερος. Δεν είσαι. Σε περιοριζει ο εαυτός σου. Ενώ όταν πας στο γύρισμα, στο πεδίο, αρχίζει το μοιραίο, το τυχαίο, να έρχεται μέσα στην δημιουργία. Δίνω και χώρο στους άλλους καλλιτέχνες, στους ηθοποιούς ας πούμε, στον διευθυντή φωτογραφίας, να δημιουργούν, να φέρνουν υλικα πάνω στο γύρισμα με τα οποία εγώ αναστοχάζομαι στο μοντάζ και συνθέτω κάτι που τελικά απέχει από αυτό που αρχικά σχεδιασα”.

Σχετικά με την γνωστή φράση από τα “Φτηνά Τσιγάρα”:

“Με ενοχλεί να ακούω το σ’ αγαπώ, είναι πολύ ύπουλο, κρύβει μια ερώτηση. Το μ’αγαπάς. Ο άλλος λεέι σ’αγαπώ για να σου ζητήσει λογαριασμό”.

“Ανακαλώ. Θα προσθέσω μια λεπτομέρεια που στα 56 μου, τώρα θα πρόσθετα. Θα έγραφα ότι με ενοχλεί να ακούω πολύ νωρις το σ’αγαπώ. Όταν το λέμε πολύ νωρίς είναι χειραγωγητικό. Το σ’ αγαπώ πρέπει να προκύψει σε βάθος χρόνου στις σχέσεις των ανθρώπων. Στην αρχή μπορεί να είναι με γοητεύεις, με ελκεις ή είμαι ερωτευμένος μαζί, σου που είναι πολύ μακριά από το σ’αγαπώ. Τώρα με την ωριμότητα που έχω και όχι με την αλαζονεία της νεότητας θα το έλεγα κάπως έτσι. Το να ακουω πολύ νωρίς το σ’αγαπώ ειναι σκλαβιά”.

Σχετικά με τον ρόλο που παίζει στις ταινίες του η γλώσσα του σώματος, οι κινήσεις των χεριών, ο χορός, ο Ρένος Χαραλαμπίδης απαντά:

“Οι άνθρωποι δεν μλάνε με τον λόγο. Μιλάνε με το σύνολο της ύπαρξής τους. Το σώμα, η κατάθεση του σώματος, τα ρούχα…Στην πραγματικότητα μόνο η γλώσσα του σωματος υπάρχει, γι’αυτό όταν χάνεται η εικόνα κι έχουμε μόνο τον ήχο, μπερδεύεται τόσο πολύ η ανθρώπiνη ύπαρξη με την επικοινωνία…ίσως κι αυτή είναι η μαγεια του ραδιοφώνου. Αυτή τη στιγμή δεν μας βλέπουνε. Επικοινωνούμε ιδεαλιστικά, όχι πραγματικά.

Το ραδιόφωνο επικοινωνεί μέσα από το φαντασιακό, όχι μέσα από την πραγματική επικοινωνία, που έχει κι αυτή την μαγεία της βέβαια. Η πραγματική επικοινωνία έρχεται βασικά από την στάση του σώματος κι από την χρήση του σώματος, ή κι από την απόλυτη ακινησία”

Σχετικά με την μουσική στις ταινίες του:

“Εγώ ως έφηβος, ονεiρεύτηκα να γίνω τραγουδοποιός σαν τον Σαββόπουλο, ίσως και γι’αυτο στο κλασικό Αρστούργημα η εικόνα μου είναι σαν τον Σαββόπουλο της δεκαετιας 60, 70. Μακριά μαλλιά , μουστάκι…”

Η μουσική σε μία ταινία αφηγείται μία κρυμμένη ιστορία. Όπως στη ζωή μας συναντάμε ανθρώπους και είναι η πρώτη επικοινωνία σε πρώτο πλάνο, στο υποσυνέιδητο παίζουν άλλες ιστορίες σκοτεινές. …Έτσι λοιπόν η μουσική, στις δικές μου ταινίες τουλάχιστον, φωτίζει την σκοτεινή συννενόηση των ηρώων. Μια ιστορία που παίζεται στον βυθό της ταινίας. Στο Κλασικό Αριστούργημα έχω συνθέσει όλη τη μουσική. Πρώτα γράφω τη μουσική και μετά μπαίνω στο βάθος του σεναρίου”.

Για την Αθήνα του σήμερα:

“Eίναι μια πληγωμένη γυναίκα, που την έδειραν, την σοδομίσαν και μετά την κατηγόρησαν γι’αυτό που έγινε. Εγώ έρχομαι να την χαιδέψω, να δω την ομορφιά της και να της πω έναν καλό λόγο”

“Όπως θα έλεγε ο Καβάφης, οι πόλεις δεν παίζουν κανέναν ρόλο. Η εσωτερική πόλη που μας ακολουθεί είναι αυτή που παίζει ρόλο. Η εσωτερική Πολιτεία είναι σημαντικό για το πώς είναι δομημένη. Η Αθήνα είναι μια πόλη με μεγάλο αίνιμα. Μια πόλη τρομερής ομορφιάς. Αλλάζει. Γίνεται σαν ένα έργο μοντέρνας τέχνης, η Αθήνα αρχίζει να αποκτά μία απόκοσμη ομορφιά. Έχω βαρεθεί τους ανθρώπους που την βρίζουν…είναι μια πληγωμένη γυναίκα, που την έδειραν, την σοδομίσαν και μετά την κατηγόρησαν γι’αυτό που έγινε. Εγώ έρχομαι να την χαιδέψω, να δω την ομορφιά της και να της πω έναν καλό λόγο”.

Σχετικά με τη νέα γενιά:

“Πρέπει από το παρόν να παίρνουμε και το φάρμακο, δεν είναι ολα φαρμάκι”.

“Να βλέπουμε τα προβλήματα, να βλέπουμε και τα καλά. Οι νέοι έχουν πολυ ευγένεια και τακτ. Μην βλέπετε τους τράπερ. Ακόμα κι ο Χριστός είχε έναν προδότη στους μαθητές του, τι θα πει, ότι ήταν όλοι έτσι”;

“Δεν πέρασε ο καιρός”, ήρθε ο καιρος, λέει ο Ρένος Χαραλαμπίδης στον Νυχτερινό Εκφωνητή. Τι σημαίνει για εκείνον σήμερα αυτή η φράση:

“Ήρθε ο καιρός σαν καλλτέχνης και σαν άνθρωπος της επικοινωνίας να ανθίσει όλος ο κήπος μου που τον καλλιεργώ 35 χρόνια, κι έχω βάλει δέντρα και δε έχω βάλει στάρι. Τώρα ήρθε ο καιρός για μένα να σας παρουσιάσω την δουλειά μου συνολικά, στον κινηματογράφο, στο θέατρο στην τηλεόραση και στην μουσική. Μία δουλειά δοκιμασμένη σε αλληλεπίδραση με το κοινό που φιλοδοξώ οτι θα σας διασκεδάσει, γατί μου αρέσει να είμαι διασκεδαστής και ισως…κάτι μας πει…”

Γιασεμί ή τριαντάφυλλο;

“Το γιασεμί είναι ανυπεράσπιστο”

“Γιασεμί. Γιατί είναι πιο εύθραυστο, δεν έχει αγκάθια και απαιτεί από σένα ένα άλλο είδος σεβασμού. Το τριαντάφυλλο μέσα από τα αγκάθια, κάπου επιβάλλει κι ένα σεβασμό….Το γιασεμί είναι ανυπεράσπιστο.

zarpanews.gr