Σκάνδαλο μέσα στο σκάνδαλο

Η επιχείρηση συγκάλυψης αποτελεί σκάνδαλο. Ένα σκάνδαλο που αποδεικνύει την ενοχή της κυβέρνησης για τις υποκλοπές και δείχνει ότι επιταχύνεται η πορεία προς τον καθεστωτισμό

Δεν περίμενε βέβαια κανείς ότι ο πρωθυπουργός το εννοούσε όταν έλεγε «όλα στο φως» για το σκάνδαλο των υποκλοπών. Ούτε φανταζόμασταν ότι η κυβέρνηση θα έδειχνε… πάθος για την ανεύρεση των ενόχων.

Αλλά όσα συμβαίνουν στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, ξεπερνάνε τα όρια. Με τη στάση της η κυβερνητική πλειοψηφία φαλκιδεύει τις συνταγματικές πρόνοιες κι επιχειρεί απροκάλυπτα την συγκάλυψη του σκανδάλου. Και όλα αυτά γίνονται με θράσος και περίσσεια αλαζονεία.

Χωρίς μάρτυρες
Η δυνατότητα να συστήνονται Εξεταστικές Επιτροπές με τις ψήφους μόνο της αντιπολίτευσης, αποτέλεσε μια καινοτομία της πρόσφατης συνταγματικής αναθεώρησης, η οποία θα μπορούσε να ενισχύσει τη διαφάνεια και τον δημοκρατικό έλεγχο. Στην πρώτη εφαρμογή της όμως στην Εξεταστική για τις υποκλοπές, η μεταρρύθμιση ακυρώθηκε επί της ουσίας. Από τη στιγμή που η κυβερνητική πλειοψηφία αποφάσισε να κόψει όλους τους μάρτυρες που πρότεινε η αντιπολίτευση, το νέο συνταγματικό δικαίωμα της τελευταίας καθίσταται κενό γράμμα. Στην ουσία, παραμένει η μονοκρατορία της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Προφανώς, ο δημοκρατικός κανόνας είναι ότι η πλειοψηφία αποφασίζει. Ωστόσο, στα θέματα διαφάνειας είναι η πλειοψηφία που (πρέπει να) ελέγχεται γιατί αυτή κατέχει την κυβερνητική εξουσία και αυτή είναι που αντιμετωπίζει τους… πειρασμούς της διαφθοράς. Επομένως, ορθώς πρέπει να ενισχύεται η δυνατότητα ελέγχου από την αντιπολίτευση. Δυνατότητα που αναίρεσε στην πράξη η κυβερνητική πλειοψηφία, φαλκιδεύοντας τη συνταγματική πρόνοια.

Η συγκάλυψη
Η απόφαση της κυβερνητικής πλειοψηφίας να κόψει τους μάρτυρες της αντιπολίτευσης, δεν είναι όμως μόνο μεμπτή από τη σκοπιά του συντάγματος και του θεσμικού πλαισίου της διαφάνειας. Συνιστά επίσης (πράγμα που είναι το κυριότερο) μεθόδευση συγκάλυψης του σκανδάλου. Πρόκειται για απροκάλυπτη και προκλητική μεθόδευση.

Είναι δυνατόν να μην καλούνται στην Εξεταστική τα θύματα των υποκλοπών, δηλαδή οι δημοσιογράφοι Θανάσης Κουκάκης και Σταύρος Μαλιχούδης;

Είναι δυνατόν να μην καλούνται στην Εξεταστική οι επιχειρηματίες Ντίλιαν, Μπίτζιος και Λαβράνος πουν συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την Intellexa (την εταιρία του Predator);

Είναι δυνατόν να μην καλείται στην Εξεταστική ο Γρηγόρης Δημητριάδης, ο σύνδεσμος μεταξύ πρωθυπουργού και ΕΥΠ, το χρόνο των υποκλοπών;

Είναι δυνατόν να μην καλούνται στην Εξεταστική οι δημοσιογράφοι που με τα ρεπορτάζ τους αποκάλυψαν το σκάνδαλο;

Εντέλει, είναι δυνατόν να επιχειρείται άρον άρον το κλείσιμο της Εξεταστικής χωρίς αυτή να έχει κάνει ούτε τη στοιχειώδη ερευνητική δουλειά;

Η ενοχή
Η συγκάλυψη όμως δεν περιορίζεται στο κόψιμο των μαρτύρων. Η προσχηματική επίκληση του απορρήτου από τον πρώην διοικητή της ΕΥΠ, Παναγιώτη Κοντολέοντα και τον νυν διοικητή της υπηρεσίας, Θεμιστοκλή Δεμίρη, κατέστησε σαφές ότι η πολιτική βούληση της κυβέρνησης είναι να μείνουν όλα στο σκοτάδι. Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι το απόρρητο καλύπτει τους δύο διοικητές, ο πρωθυπουργός έχει τη θεσμική δυνατότητα να τους δώσει την εντολή να καταθέσουν κανονικά. Δεν το έπραξε όμως.

Η δε αποκάλυψη του Χρήστου Ράμμου, επικεφαλής της ΑΔΑΕ, ότι η ΕΥΠ με εντολή του πρώην διοικητή της Παναγιώτη Κοντολέοντα, κατάστρεψε τα αρχεία της παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη την ημέρα που ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έκανε την καταγγελία του, αποδεικνύει την οργανωμένη προσπάθεια συγκάλυψης.

Την ίδια στιγμή τα κινητά υπουργών και βουλευτών δεν έχουν ελεγχθεί, στην Intellexa δεν έχει γίνει πραγματικός έλεγχος και η ΑΔΑΕ εξακολουθεί να μην έχει τον αναγκαίο τεχνικό εξοπλισμό για να ανακαλύπτει τα κακόβουλα λογισμικά.

Η επιχείρηση συγκάλυψης αποτελεί σκάνδαλο. Σκάνδαλο πολιτικό, ηθικό θεσμικό. Ένα σκάνδαλο μέσα στο σκάνδαλο των υποκλοπών. Ένα σκάνδαλο που αποδεικνύει την ενοχή της κυβέρνησης για τις υποκλοπές και δείχνει ότι επιταχύνεται η πορεία προς τον καθεστωτισμό.

Γράφει ο Γιάννης Αλμπάνης

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. «Σήμερα το πρωί, όπως είχα προαναγγείλει, δια του εκπροσώπου μου καθηγητή κ. Χρήστου Μυλωνόπουλου κατέθεσα μήνυση κατά του πρώην διοικητή της ΕΥΠ κ. Ρουμπάτη για όσα είπε και έπραξε εναντίον μου».
    Χωρίς σχόλια.

  2. Ούτε κι εσύ ξέρεις γιατί αναρτάς τη δήλωση του Πιτσιόρλα και γι’ αυτό και δεν σχολιάζεις. Πληρώνεσαι για να πετάς μια μ@λ@κί@, ίσα-ίσα για τους τύπους, γιατί ξέρεις έχετε πάρει από τα τρία το μακρύτερο με τις παρακολουθήσεις. Για να σε διευκολύνω, το άρθρο που επικαλείσαι, επειδή δουλεύει για τον Κούλη, χρησιμοποιεί το κλασικό “όπως ανέφεραν άλλες πηγές ενημέρωσης” και πολύ συχνά το “φέρεται να είπε”, σου παραθέτω τη δήλωση του Ρουμπάτη.
    «Με έκπληξη και θλίψη παρακολουθώ το ρεσιτάλ παραπληροφόρησης στο οποίο επιδίδονται τις τελευταίες ώρες άγνωστοι σε εμένα κύκλοι, οι οποίοι διακινούν χαλκευμένα -δήθεν- αποσπάσματα της σημερινής κατάθεσής μου στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής.
    Δηλώνω κατηγορηματικά ότι ουδέποτε κατέθεσα ότι “με έκπληξη διαπίστωσα ότι ο Αλέξης Τσίπρας αντί να απομακρύνει τον κ. Πιτσιόρλα τον προήγαγε σε υφυπουργό, γεγονός που με ανάγκασε να σταματήσω την παρακολούθησή του λίγες ημέρες νωρίτερα”.
    Σε αντίθεση με γεγονότα του πρόσφατου παρελθόντος κανένας -ούτε ο τότε Πρωθυπουργός- δεν ενεπλάκη στην ουσία της υπόθεσης και πολύ περισσότερο δεν με κατέστησε αποδιοπομπαίο τράγο. Ουδέποτε επίσης στην κατάθεση μου αναφέρθηκα σε «Συριακά Κεφάλαια» που επιδίωξαν να αγοράσουν νησίδες στο Ιόνιο.
    Μίλησα για κεφάλαια από εκπεσόντα ηγέτη χώρας του Κόλπου, τα οποία διαχειρίζονταν στην Ελλάδα για λογαριασμό του Λιβανέζοι και Σύροι υπήκοοι. Το 2013 η Αρχή για το Ξέπλυμα Χρήματος είχε ενημερώσει την ΕΥΠ για μεγάλα ποσά που οι ίδιοι άνθρωποι διακινούσαν για την αγορά μεγάλων εκτάσεων στην Ελλάδα.”
    Καμία σύγκριση Τσίπρα με Κούλη!!!! Ούτε άμεσος προϊστάμενος της ΕΥΠ ήταν, ούτε άλλαξε το νόμο για να διορίσει διοικητή στην ΕΥΠ, ούτε πρόσωπο από το στενό οικογενειακό περιβάλλον του έβαλε ενδιάμεσο, ούτε ανακατεύτηκε με την υπόθεση, ούτε πολιτικός του αντίπαλος ήταν ο Πιτσιόρλας, ούτε προσπάθησε να κρύψει την αιτία παρακολούθησης του Πιτσιόρλα. Αν προκληθώ θα επανέλθω, γιατί βαριέμαι να απαντώ σε πληρωμένες βλακείες.

  3. Κάνεις ένα κατεβατό σχόλιο αλλά δεν απαντάς σ’αυτό που γράφει η Βενετία (που απ’ότι βλέπω είναι μεταφορά από άλλο site).
    Πρέπει όμως να συμφωνήσεις σε αυτό που όλοι οι Έλληνες γνωρίζουν. Ο Τσίπρας ήξερε τα πάντα.
    Τώρα ποιός είναι πληρωμένος ας κρίνουν αυτοί που σας διαβάζουν.

    • Πρώτα απ’ όλα η Βενετία δεν ρωτάει, για την ακρίβεια δεν σχολιάζει καν. Δεύτερον, εγώ της απαντώ με ανάρτηση συνέντευξης, όπως έκανε και αυτή, μόνο που εγώ γράφω και τη γνώμη μου. Τρίτον, αν έκανες τον κόπο να διαβάσεις αυτά που γράφω, δεν θα τα έγραφες αυτά. Εν συντομία, οι δύο περιπτώσεις είναι εντελώς άσχετες μεταξύ τους. Στη μία ο Κούλης δίνει εντολή παρακολούθησης πολιτικού αντιπάλου, στην άλλη ο Τσίπρας δεν ανακατεύεται σε θέματα σχετικά με πιθανές οικονομικές διώξεις (τελικά κάποιοι από τις παρακολουθήσεις αυτές διώκονται)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ