Ο Μητσοτάκης στη Βουλή για Λιγνάδη- Μενδώνη: λαγός την φτέρη έσειε, κακό της κεφαλής του

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ

Η κατακλυσμιαία επικαιρότητα των ημερών έχει δύο όψεις.

Μια είναι όσα ανατριχιαστικά αποδίδονται στον Λιγνάδη. Καθώς έχει περιέλθει πλέον στη δικαιοδοσία της Δικαιοσύνης, ο ίδιος με τον δικηγόρο του μπορούν να επιλέξουν υπερασπιστική γραμμή κατά βούληση.

Η άλλη είναι η πολιτική συζήτηση. Ποιος τον διόρισε το Εθνικό και πώς διαχειρίστηκε η κυβέρνηση τις καταγγελίες σε βάρος του;

Για ό,τι αφορά την εγκληματική δραστηριότητα που αποδίδεται στον Λιγνάδη η κυβέρνηση δεν φέρει ευθύνη. Για τη δεύτερη όψη όμως είναι ελεγχόμενη -κυρίως για όσα κρύβει.

Ο Πρωθυπουργός αντί να δώσει εξ αρχής εξηγήσεις και να κλείσει το θέμα, αντί για απαντήσεις, έκανε σάλτο μορτάλε. Κάλεσε στη Βουλή τα κόμματα για άλλο …θέμα: «επίθεση χυδαιότητας που δέχεται ο ίδιος» από τον….ΣΥΡΙΖΑ. Αλλού ο παππάς, αλλού τα ράσα.

Το ένοχο μυστικό

Στις ερωτήσεις για την κάλυψη της Μενδώνη η άρνηση της οποίας να παραιτηθεί για λόγους αντικειμενικής πολιτικής ευθύνης εξοργίζει και το κόμμα του έλεγε ότι «δεν τον συνδέει κάποιο ένοχο μυστικό μαζί της».

Το μυστικό όμως υπάρχει και είναι διπλό: από τη μια ποιος είχε την πατρότητα του διορισμού Λιγνάδη και από την άλλη ποιος αποφάσισε τον πολιτικό χειρισμό μετά τις καταγγελίες.

Ο ίδιος έμαθε ένα πρωί ότι η υπουργός Πολιτισμού Μενδώνη διόρισε καλλιτεχνικό διευθυντή στο Εθνικό- ή της τον επέβαλε ο μόνος που είχε τη δυνατότητα; Δηλαδή ο ίδιος.

Όσο δεν το αποσαφηνίζει απλώς διαιωνίζει αυτό το μυστικό- που ο κόσμος τόχει τούμπανο εν τω μεταξύ.

Στη Βουλή, αντί να μιλήσει για όσα απασχολούν την κοινωνία στο κεφάλαιο της έμφυλης βίας και να απαντήσει σε όσα του καταλογίζονται, κατέφυγε σε παιδαριώδεις αντιπερισπασμούς με αναφορές σε περιθωριακές ιστοσελίδες, στον -πράγματι αποχαλινωμένο -Πολάκη και στον δημοσιογράφο Κ. Βαξεβάνη. Για το πάπλωμα ούτε λέξη.

Στις -τρεις- τοποθετήσεις του προκαλούσε όσους το άκουγαν με το αλαζονικό- αλλά και πανικόβλητο- ύφος το, με ανακρίβειες και παραπληροφόρηση. Ότι τάχα το κίνημα # Me too άργησε να έλθει λέει στην Ελλάδα γιατί δεν κυβερνούσε αυτός, η -απούσα- Μενδώνη κινήθηκε υποδειγματικά και δεν υπήρξε συγκάλυψη, τον Λιγνάδη τον οδήγησε στη Δικαιοσύνη η κυβέρνηση και όχι τα θύματα του.

Χωρίς επιχειρήματα, απαντήσεις, συγγνώμη και ανάληψη ευθύνης, μιλούσε σα να φύτρωσε μόνος του στο Ενικό θέατρο ο κατηγορούμενος σκηνοθέτης και σα να μην είδαν όλοι τους χειρισμούς της υπουργού του. Άλλα είπε ο ίδιος, άλλα η Μενδώνη και άλλα ο Γεραπετρίτης.

Δεν ήταν ευχάριστο θέαμα ένας πρωθυπουργός να καταφεύγει σε νοοτροπίες καφενείου, με ευτελείς αναφορές σε «μη επανδρωμένα πληκτρολόγια», στον Κοντονή και στον… Στάλιν, μια εφημερίδα που αφαίρεσε από μια φωτογραφία την Κονιόρδου, ή να παραβάλλει ως κυβερνητικό επίτευγμα την τσιμεντόστρωση της Ακρόπολης. Με εμφανή προσπάθεια να μην θιγεί η Μενδώνη.

Η ποιότητα του λόγου του ήταν οικτρή καθώς προσπαθούσε να αλλάξει τη δημόσια συζήτηση με πολιτικαντισμό και με πρόθεση να αποσείσει τις ευθύνες του και να ενοχοποιήσει τον… ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλά λαγός τη φτέρη έσειε, κακό της κεφαλής του. Θα τη θυμάται για καιρό αυτή τη συνεδρίαση που εξελίχθηκε σε μαρτύριο για τον ίδιο. Έκανε τη χειρότερη εμφάνισή του στη Βουλή από τότε που είναι πρωθυπουργός και έφυγε από την αίθουσα τσαλακωμένος.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης κέρδισε πόντους με τις δυο εμπνευσμένες τοποθετήσεις του, που δεν επέτρεψαν στον Πρωθυπουργό να υλοποιήσει τον ανίερο αντιπερισπασμό του.

Όσα του καταλογίζονται επιβεβαιώθηκαν και προστέθηκαν νέα ερωτήματα για τους λόγους που αδυνατεί να αποδώσει σε μια εξωκοινοβουλευτική υπουργό τις ευθύνες που της καταλογίζουν ακόμη και βουλευτές του.

Το πολιτικό πρόβλημα που δημιουργεί στην κυβέρνηση η υπόθεση Λιγνάδη- Μενδώνη είναι τώρα εμφανέστερο και στην ούγια έχει πλέον το όνομα του Πρωθυπουργού. Που μάλλον θα κάνει πολύ καιρό μέχρι να επιχειρήσει ξανά στη Βουλή αντιπαράθεση με τον Τσίπρα.

Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ