Κραυγή αγωνίας από τους φιλόζωους στα Χανιά – Κλείνει το καταφύγιο ζώων, αβεβαιότητα για το μέλλον δεκάδων σκύλων

Κάλεσμα για υποστήριξη κονοποιούν οι Φιλοζωικοί Σύλλογοι Χανίων «Η προστασία των ζώων» και «Το Νησί», με την αφορμή του κλεισίματος του καταφυγίου ζώων στο Νεροκούρου.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Η μοναξιά των ζώων που ζουν στο καταφύγιο είναι κάτι που δύσκολα μπορεί να αντέξει κανείς. Γιατί μπορεί τα ζώα να μη μιλούν, το βλέμμα τους όμως λέει
περισσότερα από όσα μπορεί να αντέξει η ανθρώπινη καρδιά.

Είκοσι έξι ζώα βρίσκονται στο καταφύγιο “Κιβωτός του Νώε” στο Νεροκούρου. Είκοσι έξι. Και πέρασαν κι άλλα, εκατοντάδες, χιλιάδες ζώα. Αυτά που ήταν παρείσακτα. Που ενοχλούσαν την αισθητική κάποιων φιλήσυχων γειτόνων. Ή που τα εγκατέλειψαν μικρά με τον ομφάλιο λώρο στα κορμάκια τους και δεν έχουν δει τίποτα από τη ζωή έξω από τα κάγκελα του κλουβιού.

Ποιοι τα εγκατέλειψαν εκεί δεν θα το πούμε τώρα γιατί τώρα επείγει να φύγουν από εκει. Γιατί το καταφύγιο σε δύο μήνες θα κλείσει με εισαγγελική εντολή και επείγει να τα σώσουμε. Θα τα πούμε όμως, όλα θα τα πούμε. Τα ζώα, όπως και οι άνθρωποι, δεν γεννιούνται για να περνούν τη ζωή τους πίσω από κάγκελα, θέλουν αγκαλιές και μια οικογένεια να κουνάνε την ουρά τους όταν τη βλέπουν, αυτό είναι το μόνο που θέλουν.

Τα ζώα στο Νεροκούρου κουνάνε κι αυτά τις ουρές τους και ξέρουν πολλές λέξεις, μα δεν άκουσαν ποτέ τη λέξη “σπίτι”. Πόσα χρόνια είναι εκεί; Κάποια πέντε, κάποια δέκα, ίσως και περισσότερα. Ποιος θυμάται πια τις ιστορίες τους;

Όχι αυτοί που τα εγκατέλειψαν με ήσυχη τη συνείδηση ότι κάποιος άλλος θα τα
έπαιρνε σπίτι του. Κανείς δεν τα πήρε. Και τα χρόνια περνούσαν πίσω από τα κάγκελα. Όσο οι Χανιώτες κοιτάγαμε τις δουλειές μας, κάναμε οικογένειες, ταξιδεύαμε και ανησυχούσαμε για ένα σωρό άλλα θέματα αυτά ήταν εκεί, άλλα ζώα έρχονταν και έφευγαν κι εκείνα να αναρωτιούνται τι λάθος έκαναν και πως να είναι ο κόσμος έξω από τους τοίχους του καταφυγίου. Πολλά από τα ζώα αυτά δεν έχουν δει ποτέ τη θάλασσα, δεν έχουν παίξει στο πάρκο, δεν έχουν ζήσει τίποτα πέρα από πόνο και μοναξιά. Ίσως κάποια από αυτά που εγκαταλείφθηκαν μεγάλα, πριν από χρόνια, να έχουν αναμνήσεις από τους ανθρώπους, το πιάτο τους, ένα δικό τους παιχνίδι. Μπορεί τα βράδια να ονειρεύονται το παιχνίδι που είχαν κάποτε, πριν μεγαλώσουν και γίνουν ανεπιθύμητα. Κάποια ζώα είναι πολύ επιφυλακτικά με τους ανθρώπους, κάτι ξέρουν, κάποτε τους εμπιστεύτηκαν και προδόθηκαν. Και τώρα πρέπει να βγουν στο δρόμο. Λες και έχουν που να πάνε.

Λες και υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να επιβιώσουν μόνα τους. Λες και η πόλη μας δεν έχει ήδη αρκετά αδέσποτα ζώα που κινδυνεύουν, που τρώνε απ’ τα σκουπίδια, που η ζωή τους μετράει μέρες γιατί ακόμα δεν συναντήθηκαν με κείνον που θα τα εξαφανίσει, με μια σφαίρα, με φόλα ή με τα ίδια του τα χέρια.

Έχουμε δύο μήνες να πετύχουμε το θαύμα! Να βρούμε οικογένειες για τα ζώα αυτά που δεν έφταιξαν σε τίποτα κι όμως τιμωρήθηκαν τόσο σκληρά.

Χρειαζόμαστε οικογένειες, χρειαζόμαστε εθελοντές, χρειαζόμαστε οικονομική υποστήριξη. Έστω και μία ώρα την εβδομάδα να διαθέσει κάποιος ίσως είναι σωτήρια για τα ζώα αυτά που χρειάζεται να νιώσουν ασφάλεια με τους ανθρώπους για να βρουν το δικό τους σπίτι. Έστω και ένα ευρώ να διαθέσει κανείς θα είναι σημαντικό για τη σίτιση και την υγειονομική τους περίθαλψη. Ο χρόνος που έχουμε είναι λίγος μα πρέπει να τα καταφέρουμε.

Θα τα καταφέρουμε! Γιατί αυτό προστάζει η ηθική και η δικαιοσύνη.»

zarpanews.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ