Κορονοϊός: Ο… ισολογισμός μιας Χανιώτικης οικογένειας

Τα Υπέρ και τα Κατά ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΙ & ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ μιας 5μελούς οικογένειας-εν καιρώ Πανδημίας – χωρίς φόβο και πάθος και χωρίς τα… πάγια δηλαδή, σούπερ μάρκετ, ενοίκια, λογαριασμούς ΔΕΚΟ, δόσεις δανείου, και λοιπά αναπότρεπτα.

Λοιπόν, έχουμε και λέμε:

ΜΗΝΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ 2020 – ΕΣΟΔΑ         ΜΗΝΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ 2020 – Ε Ξ Ο Δ Α

1. ΒENZINH δύο αυτοκινήτων της οικογένειας= 0

Με ό,τι είχαμε στα ντεπόζιτα τη βγάλαμε, άλλωστε πού πήγαμε; Μόνο 3 φορές στο κοντινό σούπερ μάρκετ ως κατ’ εξαίρεσιν μετακινούμενοι, με το έντυπό μας συμπληρωμένο, με ταυτότητες, όλα νόμιμα, εκείνα τα “πετάγομαι στα γρήγορα για ψώνια” ήδη τα ξεχάσαμε, αν δεν γαντοφορεθούμε και μασκοφορεθούμε και με το απολυμαντικό ανά χείρας, δεν ξεκινάμε, τελεία και παύλα.

2. ΤΑΒΕΡΝΕΣ – ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ= 0

Ούτε απέξω δεν περάσαμε, όπως τον…παλιό καλό καιρό, που δύο Σαββ/κα το μήνα οικογενειακώς και ενδιάμεσα κάτι βραδιές με φίλους, του δίναμε και καταλάβαινε.

Στις καφετέριες τις περισσότερες επισκέψεις τις έκαναν, πριν, τα δύο μεγαλύτερα βλαστάρια μας, αλλά κι εμείς για ένα εσπρεσάκι όλο και γυροφέρναμε εκεί, να ρίχνουμε και βλέφαρο τί συμβαίνει στα “in” στέκια, δεν μας πήραν και τα χρόνια.

3. ΧΑΡΤΖΙΛΙΚΙΑ των δύο μεγαλύτερων και περιττές λιχουδιές

που φορτωνόμαστε σε κάθε έξοδο για τον Βενιαμίν της οικογένειας= 0

4. ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΑ-ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ= 0

Κλειστά μαζί με τα σχολεία κι αυτά. Ευτυχώς, με τα φροντιστήρια κάτι έγινε ιντερνετικά γιατί έχουμε και Πανελλήνιες φέτος. Όσον αφορά στην σωματική μας άσκηση τη βγάζουμε με ό,τι βρέθηκε ξεχασμένο στο σπίτι, κάτι ποδήλατα, κάτι βαράκια, κάτι ιμάντες, ό,τι νάναι για να μην πάθουμε αγκύλωση. Βέβαια όλα αυτά όταν γίνονται ΕΝΤΟΣ, την ώρα που ΑΛΛΟΤΕ όλοι έλειπαν από το σπίτι, κι ο μεν γιός σου αιωρείται στην μπάρα του μονόζυγου που από παλιά μένει στερεωμένη σε μια πόρτα, κι ο μικρός σβουρίζει με το ποδηλατάκι στο καθιστικό, κι η κόρη προσπαθώντας να πάρει τα τηλε-μαθήματα κοντεύει να σπάσει το tablet από τα νεύρα της, κι εσύ μαζεύεις τ’άπλυτα από παντού, κι ο μπαμπάς της οικογένειας ακούει τα αγαπημένα του τραγούδια γρατζουνώντας ταυτόχρονα και μια ταλαίπωρη κιθάρα, έ τότε, σκέφτεσαι: πόσο μακρυά πέφτει άραγε το Ζάλογγο από δώ; Κι ενδόμυχα αναρωτιέσαι θα χρειαστεί και SMS στο 13033 πριν πηδήξω;

Αλλά κάνεις πίσω γιατί θυμάσαι οτι δεν υπάρχει κωδικός “Ζαλόγγου” στη φόρμα μετακίνησης. Φεύ!

5. ΕΞΟΔΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ= 0

Μην πάει ο νούς σας στο κακό: εκτός από κομμωτήρια και περιποίηση, κυρίως εννοώ τις βόλτες στα μαγαζιά, το λεγόμενο shopping therapy, όπου μια γυναίκα βγαίνει απλώς για να ρίξει μια ματιά στις βιτρίνες και γυρίζει σπίτι φορτωμένη με 5-6 τσάντες γεμάτες μπλουζάκια φλοράλ για ανοιξιάτικη ανανέωση, φούξια body και αθλητικά παπούτσια για το γυμναστήριο, ισοθερμικά για όλη την οικογένεια για του χρόνου το χειμώνα που τα βρήκε μισοτιμής, κάτι παιδικά μούρλια που δεν μπόρεσε ν’αντισταθεί, που ήταν ένα νούμερο μικρότερα αλλά είχαν χαμηλή τιμή, δυό κουτιά με κολώνιες που τα πήρε τελευταία στιγμή από τον πάγκο του ταμείου, προσφορά. Το ένα για την ίδια, το άλλο για δωράκι σε μια φίλη (όταν βγαίνεις στα μαγαζιά όλους τους σκέφτεσαι.)

6. ΕΞΟΔΑ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ= 0

Μην τα υποτιμάτε, και δεν μιλάω για τα σημαιάκια και τα γλειφιτζούρια του μικρού. Έχουμε και λέμε: Πουκάμισα και παπούτσια παρέλασης, τα νούμερα αλλάζουν από χρόνο σε χρόνο. Δώρο για την εξαδέλφη τη Λίτσα που γιορτάζει. Γλυκά για τα πεθερικά όπου θα πάμε φέτος για μπακαλιάρο σκορδαλιά. Ένα ουίσκυ του γείτονα που συμβαίνει να λέγεται Βαγγέλης, δεν είναι και λίγα σας λέω…

7. ΕΞΟΔΑ 5ήμερης ΕΚΔΡΟΜΗΣ= 0

Καλά δεν το συζητάω, εκτός τα έξοδα της καθιερωμένης αυτής 5ήμερης σχολικής εκδρομής, γλυτώσαμε και το άγχος που τραβάει ο γονιός μέχρι να γυρίσουν σώα τα τέκνα του γιατί πολλά βάζει ο νούς του και συνήθως όχι καλά. Άσε που φέτος είχαμε δυό για το δρόμο, τελευταίες τάξεις και τα δυό.

8. ΕΞΟΔΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ & ΚΑΘΑΡΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ= 0

Επειδή ξεκίνησα από τον Μάρτιο, δεν θα πεί οτι θα ξεχάσω και τον προηγούμενο
μήνα εγκλεισμού. Οικογενειακώς ετοιμαζόμασταν τον Φεβρουάριο για καρναβαλικές γιορτές,και μάλιστα επειδή κάθε χρόνο πάμε Ρέθυμνο, φέτος κατ’απαίτησιν των μεγάλων
είχαμε προγραμματίσει Πάτρα. Εισιτήρια, ξενοδοχεία, κουστούμια, όλα στο
χρονοντούλαπο της ιστορίας έμειναν. Ακυρώθηκε και η εκδρομή της Καθαράς Δευτέρας
και τη βγάλαμε με λαγάνα στο σπίτι, αν και οι ταβέρνες ήταν ασφυκτικά γεμάτες με κόσμο
που αμέριμνος ακόμη απολάμβανε τα καλαμαράκια του. Εμείς σαν οικογένεια προτιμάμε να φυλάμε τα ρούχα μας, τα μαντάτα είχαν ήδη αρχίσει να έρχονται, κι έτσι προπονούμασταν σιγά-σιγά για τις επερχόμενες απαγορεύσεις. Δεν μας ενθουσίαζαν καθόλου οι εικόνες από Κίνα, Ιταλία κλπ…Ε, έναν χαρταετό τον πήραμε, δεν γλυτώναμε από τον μικρό.

9 και 10 – ΕΞΟΔΑ ΠΑΣΧΑ= 0

Και για τον Απρίλιο ισχύουν τα μηδενικά έσοδα-έξοδα που αναφέρω παραπάνω. Εδώ υπολογίζω μόνο τα extra έξοδα, που θα είχαμε σε φυσιολογικές συνθήκες προ Κορονοϊού, και όχι τα πάγια όπως προανέφερα, ούτε τα έξοδα που καλύπτουν τη σίτιση μιας οικογένειας και δεν μπορείς να τα μηδενίσεις : Το πρόγραμμά μας έλεγε “Πάσχα στην Λειβαδιά”. Γιατί εκεί κι όχι εδώ, θα μου πείτε… Ε, δεν σουβλίζουν ΕΔΩ όπως ΕΚΕΙ, θα σας απαντήσω. Εκεί ο συμπέθερος τον κάνει τον αμνό λουκούμι. Έτσι όπως τον περικυκλώνουμε όλοι με βουλιμία και τραβάμε πετσούλες, γλυκάδια και ό,τι άλλη νοστιμιά περισσεύει κοντεύει να
μείνει γυμνή η σούβλα και να μην προλάβει να πάει το ψητό στο τραπέζι. Το γλέντι, τα τραγούδια, η ντοπιολαλιά, μια τρανταχτή αλλαγή από το Κρητικό στο Βλάχικο.

(Εδώ που τα λέμε παντού υπέροχα περνάμε αρκεί να έχουμε υγεία και κέφι.) Στο βάθος, θέλαμε όλες εκείνες τις υπέροχες εναλλαγές τοπίου, ανθρώπων, συνηθειών να τις γευτούμε, τώρα που όλη η οικογένεια είναι μαζί, να φτιάξουμε αλμπουμ οικογενειακών αναμνήσεων. ‘Αξιζε να διανύσουμε τα χιλιόμετρα ως εκεί.

Όμως, για φέτος: ΑΚΥΡΟΝ. ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ. ΔΕΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΜΕ. ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥΜΕ.

Θα λάβει χώραν το εξ αποστάσεως Πάσχα. Πάσχα των ΤΗΛΕ-ευχών, της ΤΗΛΕ-αγκαλιάς, των ΤΗΛΕ-φιλιών. Θα περάσουμε μια Μεγάλη Εβδομάδα ΤΗΛΕ-εκκλησιαζόμενοι, θα ανάψουμε τις περσινές λαμπάδες μας την ώρα της Ανάστασης ακούγοντας το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ με την ΤΗΛΕ-όραση στο φούλ του ήχου, και βγάζοντας selfie στη βεράντα, άδοντας με πάθος – και με νόημα – το… Θανάτω- θάνατον πατήσας…. συγχρονισμένοι με τους ομοιοπαθείς του διπλανού μπαλκονιού, που βγάζουν κι αυτοί το άχτι τους με… κορώνες (φτού, κακή λέξη αυτή) και μετά κατ’ευθείαν στο τραπέζι όπου αχνίζει η μαγειρίτσα  λαχταριστή, από τη μαμά ή τη γιαγιά.

Δεν είναι καθόλου άσχημα, δεδομένου μάλιστα που έχουμε έρθει πιό κοντά όλοι με όλους στο σπίτι, με τα καυγαδάκια και τους αναπόφευκτους εκνευρισμούς όλον αυτόν το καιρό του εγκλεισμού, αλλά και με τις αγκαλιές μας, τις εκμυστηρεύσεις μας, την τρυφερότητα του ενός για τον άλλο.

Λέτε να τα νοσταλγήσουμε όλα τούτα κάποτε, ξεχνώντας τα άσχημα και κρατώντας τα ωραία; Δέν ξέρω, δεν είμαι καλή στις προβλέψεις, εγώ έναν απολογισμό έκανα, έτσι, για να βρίσκεται στο ντοσιέ με τα έσοδα- έξοδα του σπιτιού.

Γράφει η Θεοδοσία Κατριτζιδάκη

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Εσυ για να πηγαινεις Πατρα και δωρα ουισκι στο γειτονα …δεν σε εχει επηρεασει καμια κριση , ακομα…..

    Μενουμε σπιτι γιατι δεν εχουμε λεφτα , ετσι και αλλιως!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ