Ένας σκύλος συναισθηματικής υποστήριξης στα Χανιά: Η ιστορία, η ιδέα και ο στόχος ένταξης στο Νοσοκομείο Χανίων

Μία 23χρονη Χανιώτισσα με το σκυλάκι της, εξηγούν πώς εκείνο έγινε Σκύλος Συναισθηματικής Υποστήριξης

Τι είναι ο Σκύλος Συναισθηματικής Υποστήριξης;

Ο Σκύλος Συναισθηματικής Υποστήριξης (Emotional Support Dog ESAN) δεν είναι ένας σκύλος που έχει εκπαιδευτεί να εκτελεί συγκεκριμένες πράξεις που σχετίζονται άμεσα με την αναπηρία ενός ατόμου. Αντ’ αυτού, ο ιδιοκτήτης του ζώου αντλεί μια αίσθηση ευεξίας, ασφάλειας και ηρεμίας από τη συντροφικότητα και την παρουσία του ζώου.

Τα άτομα που έχουν άγχος που δεν είναι τόσο εξουθενωτικό, μπορεί να επωφεληθούν από ένα ζώο συναισθηματικής υποστήριξης. Tα ζώα αυτά παρέχουν παρηγορητική συντροφιά και εξακολουθούν να θεωρούνται κατοικίδια στις περισσότερες περιπτώσεις.

Ας γνωρίσουμε όμως την Abbie…

Η Abbie είναι 4 χρονών, σκύλος ράτσας Γαλλικό Μπουλντόγκ, από εκτροφείο εξωτερικού. Είναι άκρως φιλική, ήρεμη, εκπαιδευμένη ιδανικά ώστε να συναναστρέφεται με πολύ κόσμο, να ταξιδεύει και να βρίσκεται στο ίδιο περιβάλλον με την 23χρονη ιδιοκτήτριά της.

Η Abbie ακολουθεί ένα πρόγραμμα που μοιάζει πολύ με οποιουδήποτε άλλου σκύλου. Τρέφεται υγιεινά, επισκέπτεται συχνά τον κτηνίατρο, χουχουλιάζει στα παπλώματα και απολαμβάνει ατελείωτες βόλτες σε βουνά και πάρκα.

Σε τι διαφέρει πραγματικά όμως από τα υπόλοιπα σκυλιά;

Το zarpanews.gr επικοινώνησε με την 23χρονη Χανιώτισσα, ιδιοκτήτρια της μικρής Abbie, που μίλησε για τη διαφορετικότητα, την ιδέα και την καθημερινότητα που βιώνουν μαζί.

«Δεν πρέπει να μπερδεύουμε τα Emotional Support Dogs με τα Therapy Dogs. Τα Σκυλιά Θεραπείας είναι ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά. Από την πρώτη μέρα της ζωής τους μέχρι και σήμερα, παραδίδονται σε άτομα με κινητικά προβλήματα, προβλήματα όρασης, ανθρώπους με σύνδρομο DOWN ή επιληπτικές κρίσεις. Εν αντιθέσει, τα Σκυλιά Συναισθηματικής Υποστήριξης περνούν από βασική εκπαίδευση και υπακούν σε βασικές εντολές, παραμένουν ήρεμα, είναι κοινωνικά και μπορούν να συνυπάρξουν σε διαφορετικά περιβάλλοντα. Ο ρόλος τους είναι καθαρά συντροφικός και καθησυχαστικός», αναφέρει η 23χρονη.

«Η κύρια διαφορά με έναν απλό σκύλο είναι ότι πέρα από την ειδική εκπαίδευση, είναι πιστοποιημένος από τον οργανισμό Official Service Dog, Therapy Dog and Emotional Support Animal Registy των ΗΠΑ, με ειδική ταυτότητα, η οποία του επιτρέπει την πρόσβαση σε όλους τους εσωτερικούς χώρους, εστιατόρια, σουπερμάρκετ και νοσοκομεία. Επίσης, έχει ακόμα ένα πλεονέκτημα, ταξιδεύει δωρεάν, σε θέση επιβάτη, δίπλα μου. Πλέον καλώ την μοναδική αεροπορική εταιρία που δέχεται τέτοια σκυλιά στην Ελλάδα και έχω εξασφαλίσει μια θέση για εμένα και μια για την Abbie» συμπληρώνει.

Πώς ξεκίνησε όλη αυτή η ιδέα, τι χρειάστηκες για να την διεκπεραιώσεις;

«Η ιδέα ξεκίνησε από το μεγάλο άγχος που με καταβάλλει. Υπάρχουν φορές που το άγχος μου αντιδρά ως έντονος πονοκέφαλος ή εμφανίζω έντονα ψυχοσωματικά σημάδια» δήλωσε η Χανιώτισσα. Η ίδια επισημαίνει πως λόγω σπουδών, η μεταφορά του σκύλου – πριν πιστοποιηθεί ως ESAN dog – μέσω αεροπλάνου ήταν αδύνατη, καθώς στην Ελλάδα, τα Γαλλικά Μπουλντόγκ λόγω ράτσας αδυνατούν να ταξιδέψουν εντός καμπίνας του αεροσκάφους. Αυτή την πολιτική εφαρμόζουν όλες οι αεροπορικές εταιρίες της χώρας, ενώ όσον αφορά την καμπίνα των αποσκευών, όπου τα υπόλοιπα σκυλιά μπορούν να ταξιδέψουν, ράτσες όπως Μπουλντόγκ, Πίτμπουλ, Ροτβάιλερ κλπ. απαγορεύονται, αφού θεωρούνται βραχυκέφαλα. Τα βραχυκέφαλα ζώα έχουν έντονα αναπνευστικά προβλήματα και εξαιτίας της θερμοκρασίας της καμπίνας κάτω από το αεροπλάνο, υπάρχει κίνδυνος να χάσουν τη ζωή τους.

«Για να καταφέρω να πιστοποιήσω την Abbie ως Emotional Support Dog, χρειάστηκε το πτυχίο βασικής εκπαίδευσης, την επίσημη ταυτότητα από την Αμερική, για την οποία χρειάστηκε αποδεικτικό εκπαίδευσης αλλά και ένα έγγραφο από ψυχολόγο που επιβεβαίωνε την δική μου κατάσταση».

Πώς είναι η ζωή σας με την Abbie, πώς περνάτε τις μέρες σας;

«Το πρόγραμμά μας διαφέρει μέρα με την μέρα. Κάποιες φορές ξυπνάμε έτοιμες για μεγάλες βόλτες και νέες περιπέτειες, υπάρχουν όμως και μέρες που μας αρέσει να περνάμε χρόνο στο σπίτι. Λόγω δουλείας, η Abbie είναι πολλές ώρες στο γραφείο όπου εργάζομαι. Ναι! Καλά ακούσατε, έρχεται μαζί μου στην δουλειά. Οι συνάδελφοί μου τη συμπαθούν πολύ. Είναι στο πλάι μου, ξαπλωμένη στο κρεβατάκι της και κάπως έτσι περνάει το 8ωρό μας. Κάνουμε πολύ μεγάλες βόλτες, της αρέσει πολύ να τρέχει και να εξερευνά ό,τι καινούριο βρίσκει. Πάντα φροντίζω να περπατάμε σε νέα μέρη, να ανακαλύπτουμε καινούρια πράγματα μαζί και να περνάμε ποιοτικό χρόνο που και οι δύο μας έχουμε ανάγκη. Ταξιδεύουμε κιόλας! Η μετακίνηση είναι πλέον πολύ πιο εύκολη, με την Abbie να έχει πρόσβαση παντού, αλλά και με το να αγαπά το αυτοκίνητο, το αεροπλάνο αλλά και το πλοίο. Ειδικά στο αεροπλάνο, οι αεροσυνοδοί πλέον μας γνωρίζουν, αφού λόγω σπουδών το Χανιά – Θεσσαλονίκη γινόταν τακτικά. Η Abbie περίμενε πάντα τη λιχουδιά της και οι αεροσυνοδοί τα ατελείωτα χάδια τους. Επίσης, η Abbie διαθέτει και λογαριασμό στο Instagram, το οποίο και ενημερώνουμε καθημερινά. Ανεβάζουμε φωτογραφίες, stories και ο κόσμος μας στηρίζει πολύ. Εκεί μπορείτε να δείτε περισσότερα από την καθημερινότητά μας».

Το επόμενο βήμα: «Σκύλος Θεραπείας» και η ένταξη στο Νοσοκομείο Χανίων

Η 23χρονη Χανιώτισσα εκμυστηρεύτηκε στο zarpanews.gr την ανάγκη για κάτι ακόμα μεγαλύτερο και ουσιαστικό που θα ήθελε να καταφέρει. «Η διαφορά σκύλου θεραπείας με συναισθηματικής υποστήριξης είναι μεγάλη. Θα ήθελα πολύ να προβώ σε μια τέτοια διαδικασία “αναβάθμισης”. Η Abbie λατρεύει τις αγκαλιές, δίνει απλόχερα την αγάπη της και είναι πολύ κοινωνική. Προσπαθώ εδώ και καιρό να πάρω μια απάντηση από μονάδες ιατρικής περίθαλψης στα Χανιά, από το Νοσοκομείο Χανίων και από μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων για ένα τέτοιο βήμα. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι αυτό εφικτό στα Χανιά, στην Ελλάδα ολότελα», προσέθεσε. Επιπλέον, όπως μας επισήμανε, έχει ήδη αποστείλει γραπτή επιστολή στο Νοσοκομείο Χανίων γι’ αυτή της την επιθυμία».

Ποια θα μπορούσε να είναι η θέση του σκύλου στο Νοσοκομείο;

«Πιστεύω ότι η ένταξη ενός σκύλου σε τέτοιες μονάδες, με την απαραίτητη εκπαίδευση ως Σκύλος Θεραπείας, θα δώσει μια νότα αισιοδοξίας και χαράς σε ανθρώπους που πραγματικά το έχουν ανάγκη. Η Abbie θα προσφέρει στους ασθενείς του νοσοκομείου παρέα, αγκαλιές και ατελείωτα χάδια. Οι νοσηλευόμενοι θα μπορούν να παίζουν μαζί της, να την ταΐζουν, ακόμα και να την κάνουν βόλτα, υπό την επίβλεψή μου, αν αυτό καθίσταται εφικτό. Είναι κάτι που πραγματοποιείται σε πολλές χώρες του εξωτερικού, αλλά και στην Ελλάδα. Γιατί να μη γίνει και στα Χανιά;».

Πώς αντιμετωπίζουν την Abbie στο δρόμο; Γνωρίζουν γι’ αυτή τη διαφορετικότητα;

«Η αλήθεια είναι πως δεν το γνωρίζουν πολλοί. Όχι ότι το κρύβω, αλλά δεν το διατυμπανίζω κιόλας. Πολύ συχνά συναναστρέφομαι με “σκυλο-γονείς” και αν το φέρει η κουβέντα, το αναφέρω. Οι αντιδράσεις είναι πολύ θετικές, εντυπωσιάζονται. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν γι’ αυτή την ιδιότητα. Όσο για την ιδέα του Νοσοκομείου εδώ στα Χανιά, την βρίσκουν πολύ καλή και πρωτότυπη. Η Abbie είναι “κυρία” με την συμπεριφορά της στο δρόμο. Ο κόσμος τη χαϊδεύει, της κάνει χαρές και σε καμία περίπτωση δεν ενοχλεί περαστικούς».

Πόσο στοίχισε όλη αυτή η διαδικασία; Έγγραφα, εκπαίδευσης κ.λπ.;

«Το πρώτο βήμα που είναι η βασική εκπαίδευση κόστισε 500 ευρώ. Οι τιμές αλλάζουν ανάλογα με τον χαρακτήρα του σκύλου, τα μαθήματα – αν είναι κατ’ οίκον ή σε εκπαιδευτικό ίδρυμα – την συνεργασία εκπαιδευτή με τον ίδιο τον ιδιοκτήτη, την πόλη αλλά και τις υπηρεσίες που παρέχει ο κάθε εκπαιδευτής. Σχετικά με την πιστοποίηση, το ποσό διαφέρει επίσης. Εξαρτάται σε ποιον οργανισμό είναι εγγεγραμμένος ο σκύλος, αλλά και πού εδρεύει. Το Official Service Dog, Therapy Dog and Emotional Support Animal Registy των ΗΠΑ, για παράδειγμα, που είμαστε εμείς, στοίχισε 500 ευρώ ο τίτλος και 50 ευρώ ετησίως, προκειμένου να έχουμε ό,τι προνόμια μας αναλογούν. Μας στέλνουν και αντικείμενα, όπως ειδική ταυτότητα για το κολάρο, patchies για γενική χρήση και την ανανεωμένη πλαστικοποίηση του πάσου. Τέλος, για τη βεβαίωση του γιατρού, το κόστος μπορεί να ανέλθει στα 20 με 30 ευρώ. Το συγκεκριμένο έγγραφο ισχύει για έναν χρόνο και για την ανανέωσή του επιβάλλεται ετήσια επίσκεψη στον ψυχολόγο».

Μπορούν όλα τα σκυλιά να γίνουν Σκύλοι Συναισθηματικής Υποστήριξης;

«Και ναι και όχι. Υπάρχει ένα ενδεικτικό πλάνο με συγκεκριμένες ράτσες που προορίζονται για τέτοιους είδους υπηρεσίες. Αλλά, για παράδειγμα, ούτε καν η Abbie δεν ανήκει σε αυτές, οπότε είναι σχετικό. Η διαδικασία είναι χρονοβόρα και χρειάζεται πέρα από χρήματα, αρκετή ενασχόληση και συνεχή εκπαίδευση με τον σκύλο. Ένα πολύ βασικό στοιχείο είναι η ασθένεια του ιδιοκτήτη. Οι ψυχολόγοι είναι πολύ αυστηροί και διστακτικοί για τη σχετική βεβαίωση. Ένα είναι σίγουρο: Όλα τα σκυλιά μπορούν να προσφέρουν την αγάπη τους απλόχερα».

Η 23χρονη Χανιώτισσα στέλνει το δικό της μήνυμα…

«Αν είσαι τυχερός, θα έρθει στη ζωή σου ένας σκύλος και θα αλλάξει τα πάντα, λέει ένα ρητό. Το πιστεύω ακράδαντα. Ο κόσμος θα ήταν πολύ καλύτερος, όχι αν είχαμε όλοι έναν σκύλο, αλλά αν δίναμε έστω και λίγη από την αγάπη μας σε αυτά τα πλάσματα. Είμαι άνθρωπος που μου αρέσει να βοηθάω, ξέρω πως το ίδιο αγαπά να κάνει και η Abbie, με τον δικό της τρόπο. Θα ήταν χαρά και τιμή μου να πραγματοποιηθεί η επιθυμία μου για το Νοσοκομείο Χανίων. Μακάρι αυτή να είναι η αρχή για κάτι νέο στην πόλη μας!».

Γίνε η φωνή που τα σκυλιά δεν έχουν. Αγάπα χωρίς αντάλλαγμα.

zarpanews.gr – Μάρι Παντελάκη

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ