Δύο γνωστοί Χανιώτες καλλιτέχνες στην Triennale Αρχιτεκτονικής στο Όσλο | Photos

Στο Όσλο της Νορβηγίας, πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της Triennale Αρχιτεκτονικής, του κυριότερου φεστιβάλ αρχιτεκτονικής της Σκανδιναβίας, με θέμα: “Αρκετά : Η Αρχιτεκτονική της Υπανάπτυξης”.

Το φεστιβάλ που γίνεται με την συνδιοργάνωση νορβηγικών και διεθνών εταίρων, προσφέρει ένα πρόγραμμα εκθέσεων και εκδηλώσεων, διάρκειας 10 εβδομάδων.

Ο κύριος θεματικός άξονας του, αφορά την κλιματική αλλαγή και την κοινωνική ανισότητα της σύγχρονης εποχής, προτείνοντας ταυτόχρονα εναλλακτικές λύσεις στο μη βιώσιμο παράδειγμα της ανάπτυξης.

Στην έκθεση λαμβάνει μέρος ο Χανιώτης αρχιτέκτονας Ανδρέας Θεοδωρίδης, αρχιτέκτονας ερευνητής στο CASE & CEA , RPI-SOM & Yale university στην Νέα Υόρκη, σε συνεργασία με την Λυδία Καλλιπολίτη, επίκουρη καθηγήτρια αρχιτεκτονικής του πανεπιστημίου Cooper Union στην Νέα Υόρκη και τον συνεργάτη τους Rhett Russo επίκουρος καθηγητής αρχιτεκτονικής του πανεπιστημίου Rensselaer Polytechnic Institute…. με το έργο τους : «Μήνυμα σε ένα μπουκάλι»

Καλεσμένος της οργανωτικής επιτροπής της διοργανώτριας αρχής τους, στην συνέντευξη τύπου καθώς και στα εγκαίνια της έκθεσης τα οποία πραγματοποιήθηκαν σε ιστορικά κτίρια του Όσλο, ο γνωστός Χανιώτης φωτογράφος Πέτρος Παττακός, που αποτύπωσε με τον φωτογραφικό του φακό και την καλλιτεχνική του ματιά, τόσο τις δημιουργίες της έκθεσης, όσο και τις λεπτομέρειες του έργου του συμπατριώτη μας, Ανδρέα Θεοδωρίδη και της ομάδας του. Το έργο «Μήνυμα σε ένα μπουκάλι» είναι μια σύνθεση που περιέχει αλληλοσυνδεδεμένα πλαστικά μπουκάλια που σχεδιάστηκαν για επανάχρηση, ως δομικά υλικά μετά την χρήση τους για κατανάλωση υγρών.

Στην πρωτογενή τους διαχείριση τα μπουκάλια χρησιμοποιούνται για την μεταφορά και παροχή υγρών επιβίωσης, όπως νερό και φάρμακα, σε κατοίκους περιοχών που έχουν εκτοπιστεί από τις εστίες τους, λόγω γεωπολιτικών συγκρούσεων ή λόγω ακραίων  γεωλογικών και κλιματικών φαινομένων. Μετά την παροχή πρώτων βοηθειών, τα μπουκάλια χρησιμοποιούνται για την κατασκευή καταφυγίων κατοίκησης. Στην συγκεκριμένη διαδραστική σύνθεση, το κάθε μπουκάλι περιέχει ένα μικροσκοπικό μήνυμα, είτε σε λεκτική είτε σε εικονική μορφή, που γίνεται ορατό με μεγεθυντικούς φακούς. Το κάθε μήνυμα είναι και μία ιστορία για τις αρνητικές συνέπειες της γενικευμένης διασποράς των μικροπλαστικών υπολειμμάτων -απόρροια της ανεξέλεγκτης παραγωγής και κατανάλωσης πλαστικών υλικών σε παγκόσμιο επίπεδο- που έχουν προξενήσει τον μετασχηματισμό της υδρογείου σε μία σφαίρα πλαστικού.

Μέρος της εγκατάστασης έχει σχεδιαστεί ως χώρος δημιουργικής έκφρασης , όπου οι επισκέπτες μπορούν να συνθέσουν  τις δικές τους χωρικές κατασκευές, επιλέγοντας τα μηνύματα που επιθυμούν για να επικοινωνήσουν την δική τους εμπειρία.Βασισμένο στην οικονομική θεωρία της «υπανάπτυξης» (degrowth), το «Μήνυμα σε ένα μπουκάλι», καλλιεργεί έναν θεματικό διάλογο στα ζητήματα της επανάχρησης βιομηχανικών προϊόντων ως υλικά κατασκευής, όπως και εναλλακτικών πρακτικών  όπου τα υλικά προσδιορίζονται αποκλειστικά από τα στάδια των διαφορετικών εφαρμογών τους, έχοντας πολλαπλές αλληλένδετες ζωές.

Ανδρέας Θεοδωρίδης αρχιτέκτονας ερευνητής στο CASE & CEA , RPI-SOM & Yale university στην Νέα Υόρκη.

Λυδία Καλλιπολίτη επίκουρη καθηγήτρια αρχιτεκτονικής του πανεπιστημίου Cooper Union στην Νέα Υόρκη.

Rhett Russo επίκουρος καθηγητής αρχιτεκτονικής του πανεπιστημίου Rensselaer Polytechnic Institute στην Νέα Υόρκη

zarpanews.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ