Χθες Ιαβέρηδες, σήμερα κότες λειράτες

Πλάκωσαν τα ζόρια και η Δεξιά ανησυχεί

Δεν θα μπορούσε να περιμένει καλύτερη συγκυρία η κυβέρνηση όοολων των Ελλήνων και ο επικεφαλής της με το πρησμένο εγώ. Ούτε στα όνειρά τους τόσο ευνοϊκές συνθήκες.

Εχουμε και λέμε: Με νωπή λαϊκή εντολή, με την αξιωματική αντιπολίτευση να φλερτάρει επιμόνως με την εσωστρέφεια (μαθημένη η Αριστερά στις ατέρμονες συζητήσεις για τον εντοπισμό του ιερού δισκοπότηρου -άλλωστε σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία χρόνια, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, έχει συνηθίσει να ζει σε περιβάλλον ήττας), με σχεδόν απόλυτη κυριαρχία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση (δικά της πρόσωπα βρίσκονται στην κορυφή των περισσότερων περιφερειών και δήμων), με τη συντριπτική πλειονότητα των μέσων ενημέρωσης (όλων των μορφών) να τη στηρίζουν σε βαθμό εξωφρενικό (ανάλογο φαινόμενο δεν υπάρχει την περίοδο της Μεταπολίτευσης), με κάποιες εταιρείες δημοσκοπήσεων να δίνουν μαγικές πάσες για εύκολα γκολ (πάρε-βάλε) κάθε φορά που το κλίμα πήγαινε να γκριζάρει από τυχαία περιστατικά και τη βλακώδη διαχείρισή τους ή από πρωτοφανείς γκάφες του πρωθυπουργού και ορισμένων υπουργών του, ωστόσο τα πράγματα έχουν αρχίσει να γίνονται πολύ ζόρικα.

Και στην οικονομία, όπου οι εκτιμήσεις για μια ανέφελη πορεία προς την ευημερία και την ανάπτυξη εντός μερικών μηνών λόγω της επέλασης των επενδυτών από κάθε γωνιά του πλανήτη μοιάζουν με προβλέψεις άπειρων καφετζούδων.

Και στο πεδίο της τάξης και της ασφάλειας, όπου οι θορυβώδεις επικοινωνιακές καμπάνιες του υπερυπουργείου σκοντάφτουν στα γεγονότα, τα οποία χλευάζουν τις υποσχέσεις για πάταξη της εγκληματικότητας και της παραβατικότητας, ενώ οι πομπώδεις διακηρύξεις περί σεβασμού του κράτους δικαίου τείνουν να αποκτήσουν χαρακτηριστικά άνοστου αστείου εξαιτίας της δράσης των μηχανισμών καταστολής. Και στην εξωτερική πολιτική, όπου η ψοφοδεής λογική «είμαστε δεδομένοι, προβλέψιμοι και ειλικρινείς σύμμαχοι της Δύσης» δεν εξασφαλίζει κανένα πλεονέκτημα για τη χώρα.

Κυρίως όμως στο μέτωπο του προσφυγικού-μεταναστευτικού. Στο θέμα αυτό είχε δώσει τα ρέστα της η Δεξιά όταν ήταν κυβέρνηση σε αναμονή. Είχε κάνει σημαία της την αδιαλλαξία, έπαιρνε πόζες ιεροεξεταστή κατηγορώντας τους τότε κυβερνώντες ότι ακολουθούν πολιτική ανοιχτών συνόρων, έκανε πως δεν έβλεπε τις ευθύνες της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας, αποθέωνε τις πρακτικές Σαλβίνι, Ορμπαν και διακινούσε αφορολόγητα άτρωτους μύθους ότι έχει τη λύση στο τσεπάκι της.

Συνεπικουρούμενη από τη μαύρη προπαγάνδα ορισμένων κεντρικών διαύλων ενημέρωσης, που έκαναν την τρίχα τριχιά και έσκουζαν από το πρωί μέχρι το βράδυ για τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η χώρα, και από αντιδραστικούς ρασοφόρους οι οποίοι, ξεχνώντας το μήνυμα του ιδρυτή της θρησκείας τους για αγάπη προς κάθε κατατρεγμένο, κήρυτταν το μίσος απέναντι στους… λαθραίους εισβολείς, ενθάρρυνε τους αγανακτισμένους ακροδεξιούς, τους χρησιμοποίησε σαν αιχμή του δόρατος και αξιοποίησε στο έπακρο την αμηχανία της προηγούμενης κυβέρνησης που ήταν μπερδεμένη ανάμεσα στον έμπρακτο ανθρωπισμό και στην οργάνωση δομών περιφρούρησης των συνόρων.

Τώρα που αυτή καλείται να αναμετρηθεί με το θέμα διαπιστώνει ότι την ξεπερνάει (ομολογία Χρυσοχοΐδη στα ευρωπαϊκά όργανα), παραδέχεται, χωρίς ίχνος αυτοκριτικής για τις παχυλές ανοησίες που έλεγε, ότι πρόκειται για γεωπολιτικό πρόβλημα. Ομως κατέρρευσε παταγωδώς το πυώδες σκαρίφημά της. Και ακολούθησαν οι συνέπειες.

Δεξιοί περιφερειάρχες τη βρίζουν πατόκορφα, δεξιοί δήμαρχοι έχουν βγει στα κεραμίδια, οι θυμωμένοι, επειδή νιώθουν πως εξαπατήθηκαν, πολίτες προπηλακίζουν κυβερνητικά στελέχη. Με περίσσιο θράσος την περίοδο του Μακεδονικού τα στελέχη της Δεξιάς έλεγαν στους αντιπάλους τους ότι δεν τολμούν να πάνε στη Βόρεια Ελλάδα.

Σήμερα μπορεί κάποιος υπουργός της λαοπρόβλητης κυβέρνησης να επισκεφτεί τη Χίο, τη Λέσβο και τα άλλα νησιά; Σε λίγο θα δυσκολεύονται να πάνε και στις περιοχές της υπόλοιπης Ελλάδας, εκεί όπου θα δημιουργηθούν τα κλειστά κέντρα κράτησης. Χθες Ιαβέρηδες, σήμερα κότες λειράτες.

Γράφει ο Τάσος Παππάς

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ