Αντώνης Σαμαράς: “Μούγκα στη στρούγκα”

Η συμπεριφορά «μούγκα στη στρούγκα» από τον Αντώνη Σαμαρά, μόνο σε φόβο μπορεί να αποδοθεί…

Ο ιθύνων νους, ο οργανωτής και εν τέλει ο υπεύθυνος για την παράδοση της ΝΔ σε δεύτερο μέλος της οικογένειας Μητσοτάκη το 2016, είναι αυτός που την απομάκρυνε το 1993 και απέτρεψε την επιστροφή της το 2009.

Ο Αντώνης Σαμαράς άνδρωσε πολιτικά τον υιό Μητσοτάκη όταν τον έκανε υπουργό. Έστω με την ιντριγκαδόρικο μοχθηρία ότι τιμωρεί για δεύτερη φορά τον πατέρα και την αδελφή του.

Το 2015 ο μηχανισμός του στο κόμμα, ανατίναξε τις πρώτες αρχαιρεσίες που θα κέρδιζε ο Μεϊμαράκης, για να δώσει χρόνο στον Κυριάκο να οργανωθεί.

Ως «προστάτης» του τότε, τον προικοδότησε με την ακραία τριπλέτα Αδωνις- Βορίδης-Πλεύρης που είχε αποσπάσει από τον Γ. Καρατζαφέρη και τους οπαδούς του στην κομματική οργάνωση και στην αστική Αθήνα.

Εν τέλει τον έκανε αρχηγό της ΝΔ. Με τον υπολογισμό ότι ως παρένθεση, θα του ζεσταίνει τη θέση για να την ξαναπάρει.

Ωστόσο στο τέλος ο Σαμαράς αποδείχθηκε το κοροϊδάκι του πρίγκιπος: όπως συμβαίνει σ αυτές τις περιπτώσεις- ο ευεργετηθείς αποδείχθηκε περισσότερο πανούργος από τον ευεργέτη και τον πέταξε στα αζήτητα.

Όλα έδειχναν ότι η ισορροπία τρόμου μεταξύ τους θα έφτανε ως τις εκλογές, όπου θα εκκαθάριζαν τους λογαριασμούς τους, χωρίς έλεος ο ένας για τον άλλο.

Ο Μεσσήνιος ξεφυσάει ανυπόμονα ως τότε. Κρατάει κάποια χαρτιά στα χέρια του ακόμη, αλλά ο νεότερος Μητσοτάκης ίσως κρατάει περισσότερα.

Αλλά οι υποκλοπές αλλάζουν τα δεδομένα: μπαίνει στην εικόνα ως δημιουργός του «τέρατος»- και όχι μόνο.

Δεν είναι ότι ο ίδιος δρομολόγησε τον «ατάλαντο γόνο» – που λέει κι ο Αντώναρος- προς την ηγεσία, τον εφοδίασε με πολιτικό προσωπικό και θεωρίες πρόσβασης στη ακροδεξιά, της οποίας οι ψήφοι τον έκαναν Πρωθυπουργό.

Είναι και ότι αν ο Κοντολέων ξεπατίκωσε πλήρως την πατρική πατέντα «δεν παρακολουθούμε μόνο τους έξω από το κόμμα, αλλά και τους μέσα», έχει λόγους να μην κοιμάται ήσυχος.

Καθώς τοποθέτησε ο ίδιος τον εαυτό του στην «ανδρική» σχολή, τώρα βρίσκεται μπροστά σε ένα φαινόμενο που τον καλεί να το αποδείξει.

Οι άνδρες δεν κρυφακούν τους αντίπαλους τους. Αν το κάνουν κάποιος πρέπει να τους βάζει στη θέση τους

Ο πρώτος που έχει αυτή την υποχρέωση στην προκειμένη περίπτωση είναι ο Σαμαράς, ως υπαίτιος για την επικυριαρχίας του συστήματος που έφερε τις παρακολουθήσεις .

Ως τώρα είχε κλειδώσει τον Μητσοτάκη στο στόχαστρο για τα ελληνοτουρκικά, έτοιμος να πατήσει τη σκανδάλη-αν έκανε ένα βήμα για παραχωρήσεις.

Τώρα πρέπει να απαντήσει στο ερώτημα : κι αν οι παρακολουθήσεις, ως ανώτατο στάδιο πολιτικής, δεν σταματούσαν στον Ανδρουλάκη κι έναν δημοσιογράφο;

Η συμπεριφορά «μούγκα στη στρούγκα» από τον Αντώνη Σαμαρά, μόνο σε φόβο μπορεί να αποδοθεί…

Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ