Εχει πηδήξει όλο το Χόλιγουντ από το «νηπιαγωγείο»

Αδιαφιλονίκητος μέντορας για κάθε σταρ και σταρλετίτσα του Χόλιγουντ, μετρά δεκάδες κατακτήσεις, από τη Σαρλίζ Θερόν και   τη Σκάρλετ Γιόχανσον μέχρι την υιοθετημένη κόρη του! Ολες στα πόδια του, και συνήθως νεαρές, στα όρια της παιδοφιλίας…ALLEN

Σε μια σκηνή κάποιας ταινίας του, ο μικροσκοπικός Αλαν Στιούαρτ Κόνιγκσμπεργκ, κατά -κινηματογραφικό- κόσμον Γούντι Αλεν, ρωτάει με νόημα κάποια από τις δεκάδες κατακτήσεις του, πάντα μικρές, πάντα τρυφερές, πάντα τρελαμένες μαζί του (πώς αυτό; Μα, άβυσσος η ψυχή κάθε γυναικός): «Ποιον αγαπάς, τον καλλιτέχνη ή τον άνθρωπο;», εννοώντας το αυτονόητο. Ο άνθρωπος, διάβολος. Ο καλλιτέχνης, άγιος!

Προφανώς και ύστερα από τις πρόσφατες αποκαλύψεις στον ιστότοπο των «New York Times» (www.nytimes.com), ένα εκ των δύο υιοθετημένων κοριτσιών του γνώρισε από κοντά και για τα καλά τον διάβολο.

«Οταν ήμουν 7 ετών ο Γούντι Αλεν με πήρε από το χέρι, με οδήγησε σε μια μικρή κακοφωτισμένη σοφίτα στον δεύτερο όροφο του σπιτιού μας και μου είπε να ξαπλώσω μπρούμυτα και να παίξω με το ηλεκτρικό τρενάκι του αδελφού μου. Με κακοποίησε σεξουαλικά. Την ώρα που το έκανε μου μιλούσε, μου ψιθύριζε ότι είμαι ένα καλό μικρό κορίτσι, ότι αυτό θα ήταν το μυστικό μας, μου υποσχέθηκε ότι θα πάμε στο Παρίσι και ότι θα γίνω σταρ του κινηματογράφου».

Η εξιστόρηση διατυπωμένη από την (28χρονη) Ντίλαν Φάροου (νυν Μαλόουν), την υιοθετημένη κόρη του ζεύγους Γούντι Αλεν – Μία Φάροου. Να θυμηθούμε ότι το 1992 η Μία Φάροου τον είχε κατηγορήσει ότι κακοποίησε την Ντίλαν. Εκείνη την εποχή η ηθοποιός βρισκόταν σε δικαστικό πόλεμο μαζί του για την επιμέλεια των παιδιών τους. Αφού, όπως λέει η ίδια, «ο άθλιος παιδόφιλος και εξ αγχιστείας αιμομίκτης είχε σχέση με μια άλλη υιοθετημένη κόρη μου, τη Σουν-Γι Πρεβίν, που τότε ήταν 20 ετών». Ποια η αλήθεια, ποια η υπερβολή, ποια η συκοφαντία; Μόνο η Ντίλαν κι εκείνος γνωρίζουν. Προς το παρόν ας αρκεστούμε στις πασίγνωστες κατακτήσεις του. Θα μου πείτε, τι του βρίσκουν; Θα σας απαντήσω ξανά: άβυσσος η ψυχή κάθε γυναικός! Ας δούμε αναλυτικά τις πιο εκρηκτικές από τις επισκέπτριες της κρεβατοκάμαράς του:

Νταϊάν Κίτον – το «ηρεμιστικό μου» 

Για πολλά χρόνια η μόνιμη «συνοδός» του. Οπως ο ίδιος έχει πει, «το νευρωτικό ηρεμιστικό μου». Το θηλυκό alter ego του. Με την ταινία «Ο νευρικός εραστής» («Annie Hall») εκσφενδονίστηκαν αμφότεροι στη στρατόσφαιρα του θείου Οσκαρ.

Με τη Μάριελ Χέμινγουεϊ, πριν κλείσει τα 18! 

Η πρώτη επίδοσή του στο σπορ της παιδοφιλίας. Οχι ακριβώς. Επειδή η «ζουμερή» Μάριελ έκλεινε τα 18. Τότε, το 1979, εκείνος με πατημένα τα 44. Ο Πυγμαλίων και μέντοράς της. Εκ της δασταυρώσεως προέκυψε έμπνευση και εκ της εμπνεύσεως η ασπρόμαυρη κομεντί «Manhattan». Και μετά απορείτε εσείς με τον Ολάντ και τη Ζιλί. Μπροστά σ’ αυτή τη φαλακρή πινέζα των 79 ετών ο πρόεδρος της γαλλικής δημοκρατίας φαντάζει σαν τον Μπραντ Πιτ.

Μία Φάροου, η «Ρόσμαρι» που θέλει να τον καταστρέψει

Με τη Μία Φάροου, τρία τα λάθη του. Το πρώτο ότι πάνω της δεν υφίσταται ίχνος σεξαπίλ. Ούτε σταγόνα. Το δεύτερο ότι το κοράσιο (τότε, το 1980) ήταν γεννημένο μεγαλοκοπέλα. Πλήρης νευρώσεων και υστερικών εκρήξεων. Το «Μωρό της Ρόζμαρι» της πήγαινε γάντι. Και το τρίτο, ότι ο πινέζας υπέκυψε στις απαιτήσεις της. Αντί δηλαδή η κυρία να βολευτεί με κατοικίδια, το ’ριξε στις υιοθεσίες. Από κει και πέρα όλες οι πιθανότητες ήταν ανοιχτές. Ο Γούντι, ας πούμε, κατοικούσε μόνος του σε ιδιόκτητο διαμέρισμα. Υπήρχε λόγος. Ο ίδιος έλεγε «θέλω την ησυχία μου να γράφω τα σενάριά μου».

Η Μία έλεγε «έχει μετατρέψει το σπίτι του σε γαμησ…να». Ποιος είχε δίκιο; Εγώ μαζί με εκατοντάδες «άθλιους» γραφιάδες πιστεύουμε ότι συνέβαιναν και τα δύο. Και έγραφε και πηδούσε. Ετσι, όταν το 1992 η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο, η Μία, αστεφάνωτη με άφθονα κέρατα φυτρωμένα στο κούτελό της, αποκάλυψε στην ακροαματική διαδικασία του διαζυγίου τους ότι ο λεγάμενος είχε ασελγήσει πάνω στην εφτάχρονη «κόρη» του, Ντίλαν Φάροου. Και ότι ταυτοχρόνως «κοιμόταν» με την έτερη υιοθετημένη κόρη της Μία Φάροου (εκ του γάμου της με τον μαέστρο Αντρέ Πρεβίν), τη Σουν-Γι Πρεβίν εκ Κορέας. «Σωστά!», αναφώνησε ο μικροσκοπικός, μόλις 1.65, Γούντι Αλεν, «είμαι ερωτευμένος με τη Σουν, που δεν είναι ανήλικη ούτε κόρη μου και θα την παντρευτώ».

Και τήρησε τον λόγο του. «Ομως όλα αυτά που ισχυρίζεται η κυρία από δω για την Ντίλαν είναι αποκυήματα της φαντασίας της. Θέλει να με εκδικηθεί και βάζει μπροστά την κορούλα της». Ο φάκελος έκλεισε. Οι αρχές απαγόρευσαν στον Γούντι να περνάει έστω και από χιλιόμετρα μακριά έξω από την κατοικία της Ντίλαν Φάροου και η ιστορία κατέληξε στο αρχείο. Το κρίσιμο και αναπάντητο ερώτημα είναι «γιατί το κορίτσι -σήμερα 28άρα- επανέρχεται δριμύτερο και τόσο αναλυτικό». Why? Οι κύκλοι της πινέζας ισχυρίζονται ότι πρόκειται περί συνωμοσίας. Και ότι με τις πρόσφατες υποψηφιότητες για τρία Οσκαρ στη «Θλιμμένη Τζάσμιν», μάνα και κόρη τα ’χουν πάρει στο κρανίο. Η Κέιτ Μπλάνσετ (η Τζάσμιν δηλαδή) προτείνει εκεχειρία: «Μετά από τόσα χρόνια οι πληγές πρέπει να επουλωθούν και να τα σβήσει όλα η γαλήνη».

Μα και τη Μαντόνα; 
Ναι, αφού την αφόρισε το Βατικανό! 

Το 1991, όταν η σχέση του με τη Μία Φάροου είχε μετατραπεί σε πεδίο πολέμου και μάλιστα με τη συνοδεία αντικειμένων που εκσφενδόνιζαν ο ένας στον άλλο, ο κοντοστούπης, σεξομανής και ανακατωσούρας φαντασιώνεται να ξερογλείφει κάθε ικμάδα από την κορμάρα της Λουίζ Βερόνικα Τσικόνε, της επονομαζόμενης Μαντόνα. Ο ίδιος εξομολογήθηκε σε κολλητούς του ότι τρελάθηκε με ένα music video για λογαριασμό του θρυλικού και άκρως ιδρωμένου άσματος «Like a prayer», όπου το ασυγκράτητο θηλυκό -που παρεμπιπτόντως ομολόγησε δημοσίως ότι στο παρελθόν για τα προς το ζην αναγκάστηκε να εκπορνεύσει την κορμάρα της- έκανε κινηματογραφικώς έρωτα με έναν μαύρο άγιο!

Το μεν Βατικανό την αφόρισε. Ο δε πινέζας τη λάτρεψε. Περίπου εκείνη την εποχή ο Γουόρεν Μπίτι, έτερος σεξομανής, απείρως ανώτερος και από τον Γούντι αλλά και τον Μάικλ Ντάγκλας, εφορμά και τσιμπολογά. Επί της Λουίζας φυσικά. Το αποτέλεσμα της συνευρέσεως αποκαλύφθηκε κινηματογραφικά στην ταινία «Ντικ Τρέισι» με πρωταγωνιστές τον ίδιο και τη Μαντόνα. Ο Γούντι Αλεν, δεύτερος και καταϊδρωμένος, καταστρώνει ασπρόμαυρη ταινία με τίτλο «Σκιές και ομίχλη». Οπου τον ίδιο τον καταδιώκουν οι πάντες, όπως κάθε Εβραίο στην εποχή του Αδόλφου. Μοναδική του παρηγοριά, μια θηλυκή ύπαρξη που εντελώς τυχαία (!) την υποδύεται η Μαντόνα. Διότι, όπως λέει και η Δούκισσα Νομικού, «οι γυναίκες τρελαίνονται με το μυαλό».

Με τη Μίρα Σορβίνο, μια «πόρνη-Αφροδίτη» 

Απαλλαγμένος από το βαρίδι με το όνομα «Μία Φάροου» και απελευθερωμένος από καταναγκασμούς και συμβάσεις, είναι ιπτάμενος ως πουλάκι. Οι εχθροί του τον λένε «κοράκι». Any way. Εχει βρει τον εαυτό του. Δηλαδή κάθε ιστορία που σκαρώνει ξεκινάει με κάποιον θηλυκό «μεζέ». Οι ψυχίατροι ισχυρίζονται ότι η σεξομανία του οφείλεται στο «ελλειμματικό παρουσιαστικό του». Κομψό αυτό. Meaning είναι κοντός, διοπτροφόρος, φαλακρός. Κοντός-κοντός αλλά με μία…. Ασε καλύτερα, το αφήνω στη φαντασία σας. Εκείνη τη χρονιά, κάπου προς το τέλος του 1994, πέφτει πάνω σε ένα από τα πιο χυμώδη πλάσματα που άρχισαν να κάνουν καριέρα στο Χόλιγουντ. Την έλεγαν Μίρα Σορβίνο, κόρη του Πολ Σορβίνο,  και ήταν δεν ήταν 27 ετών. Τρυφερούδι. Ο Γούντι τη φαντασιώνεται ως σημερινή Αφροδίτη και ως πόρνη. Αυτό τον ερέθιζε, αυτό έπραξε. Τίποτα σπουδαίο. Είδε, άρπαξε, έφυγε. Το ίδιο και η Μίρα. Εκτοτε, μην τους είδατε!

Και με το «ξυλάγγουρο» την Τζούλια Ρόμπερτς

Πάνω κάτω 30 χρονάκια μικρότερή του. Piece of cake. Σιγά τα δύσκολα. Το έχει κάνει με… απείρως μικρότερές του. Ξεπέρασε ακόμα κι αυτόν τον θρυλικό Τσάρλι Τσάπλιν. Οταν ο αθεόφοβος στεφανώθηκε την Ούνα Ο’ Νιλ, θυγατέρα του θρυλικού συγγραφέα Γιουτζίν Ο’ Νιλ, κατά 36 χρονάκια «λιγότερή» του. Εκτός της χασματώδους διαφοράς ηλικίας, η Τζούλια είναι και ένα κεφάλι ψηλότερή του. Καμιά δεκαριά πόντους. Οπως και με τη Σοφία Λόρεν και τον κοντοπίθαρο Αλαν Λαντ στην Υδρα, το 1956, που του έβαζαν σκαμνάκι για να τη φτάσει. Και εκείνος να αλληθωρίζει με το υπερμέγεθες και ανασηκωμένο μπούστο της. Ο Γούντι, λοιπόν, είχε τη φαεινή ιδέα μιας ιστορίας, μεταξύ κωμωδίας και μιούζικαλ. Η Τζούλια ήταν και είναι ξυλάγγουρο. Μέχρι να φέρει την πρώτη βόλτα οι νότες λιποθυμούσαν από αναμονή. Ο πινέζας έλυσε το πρόβλημα. Το ξυλάγγουρο θα περιφέρει απλώς το σαρκίο του παρέα με τις φουσκωμένες χειλάρες του. Το σημείο G που ξεσηκώνει όλα τα κανονικά αρσενικά στίφη. Συμπεριλαμβανομένης και της ιδιοφυούς φαλάκρας. Με το φινάλε των γυρισμάτων, κάπου αρχές του 1996, εκείνη κι εκείνος τα ξέχασαν όλα. Αλλωστε η Σίρλεϊ ΜακΛέιν το έχει πει: «Οποια ισχυριστεί ότι δεν κοιμήθηκε με τον σκηνοθέτη της λέει ψέματα».

Στα χέρια του και η 22χρονη Σαρλίζ Θερόν 

To 1997 η Σαρλίζ -κατά τη γνώμη μου και για τα γούστα μου, το απόλυτο θηλυκό πλάσμα των τελευταίων δύο δεκαετιών- εμφανίζεται σε μια ιστορία σατανισμού («Ο δικηγόρος του διαβόλου») έχοντας εκ δεξιών τον Κιάνου Ριβς και εξ ευωνύμων τον διάβολο με το όνομα Αλ Πατσίνο. Από τις πρώτες εμφανίσεις της με πατημένα τα 22. Babe. Μωρό. Αχ, να το χαρώ! Εκτός από τους ανελέητους χυμούς και τους αλύπητους κραδασμούς που επιβάλλει στο πέρασμά της, είναι και απόλυτα ειλικρινής. Ντόμπρα. Τη θυμάμαι, Σεπτέμβριο μήνα, να κολλάμε από την αφόρητη υγρασία της Βενετίας, καθισμένη δίπλα μου σε απόσταση αναπνοής. Εγώ, ως αξονικός τομογράφος, να διυλίζω κάθε σχισμή ενός μπλουτζίν που έσκαγε από τη σάρκα της και οι λοιποί δημοσιογράφοι να προσπαθούν να μάθουν ποιος είναι ο τυχερός που ξαπλώνει μαζί της στο κρεβάτι της. Αντε και στο πάτωμα.

Αντε και στο ασανσέρ. Αντε παντού. Με άνεση, σαν να λέει «παιδιά, να τσιμπήσουμε κάτι για να περάσει η ώρα», γυρίζει και αποστομώνει το πλήθος λέγοντας «who is fucking me?». Μα φυσικά ο Στιούαρτ Τάουνσεντ. Εκείνη λοιπόν τη χρονιά, αυτό το θεϊκό μωρό είχε παίξει, για δεύτερη φορά, σε μια κωμωδία του Γούντι με τίτλο «Η κατάρα του πράσινου σκορπιού», με αντίζηλό της την Ελεν Χαντ. Η επιτομή της υστερίας. Νομίζω και λεσβία (sorry, κορίτσια). Ο πανούργος Γούντι Αλεν επίτηδες χώρισε σε δύο τον Planet Woman. Από δω η κούκλα, από κει η πανούκλα. Κάπως έτσι. Η σχέση, κάτι σαν one night stand λένε οι φαρμακόγλωσσες, συνετελέσθη το 1998.

Στην αρχή της καριέρας της. Εκείνη, ως σούπερ μόντελ. Αλλωστε έχει διαπρέψει στο σπορ. Εκείνος, ως πυγμαλίων και μέντορας μιας ιστορίας που τιτλοφορήθηκε «Celebrity». Σ’ αυτή την ιστορία, λοιπόν, εκτός των άλλων η Μέλανι Γκρίφιθ εφορμά αδιστάκτως και παρορμητικώς προς τα «ρολά» του Κένεθ Μπράνα και επιδίδεται στο άθλημα της πεολειχίας. Ο κοντός, φαλακρός και μύωψ είναι τόσο προσηλωμένος και τόσο εθισμένος που δεν βάζει φραγμό. Θέλει να τις πάρει όλες. Μα όλες. Σαν να δηλώνει fuck the star system. Το θηλυκό εννοείται!

Κριστίνα Ρίτσι, η 23χρονη με το μάτι να γυαλίζει 

Αυτό το πλάσμα είναι ταυτόχρονα ελκυστικό και απωθητικό. Από τις πιο πρόσφορες περιπτώσεις ψυχανάλυσης. Δηλαδή είναι και δεν είναι. Κάτι σαν μικροσκοπικό διεστραμμένο «τέρας». Ο,τι πρέπει για να ικανοποιήσει τις εξίσου τερατώδεις προτιμήσεις του Γούντι. Οι προδιαγραφές ήταν ίδιες. Εκείνη μόλις 23 ετών. Ο μπαγάσας, αθεράπευτος λάτρης του νηπιαγωγείου. Εκείνος, 68. Τότε που την επέλεξε να πρωταγωνιστήσει στην κομεντί «Ερωτας και…τίποτ’ άλλο». Ο άθλιος, πάντα εξορμούσε με την ίδια τελετουργία. Πρώτα η έμπνευση από κάποια μικρούλα ενζενί του Χόλιγουντ.

Επειτα έπεφτε με τα μούτρα να γράψει το σενάριο. Και στη συνέχεια η γραμματέας τού έριχνε το δόλωμα: «Μις Ρίτσι, ο κ. Γούντι Αλεν θα ήθελε να παίξετε στην επόμενη ταινία του». Αυτό ήταν. Η «μις» και κάθε «μις» πέταγε τη σκούφια της. Βλέπετε, το όνομα «Γούντι Αλεν» στην Αμερική είναι συνώνυμο με την υψηλή τέχνη. Η συνέχεια όχι μόνο στην οθόνη αλλά και στην κρεβατοκάμαρά του. Στον «γαμησ….να του», που έλεγε και η καημένη η Μία.

Σκάρλετ, το απόλυτο match point με τον διάβολο στο κορμί της

Το δεύτερο απόλυτο θηλυκό. Μετά τη Σαρλίζ. Και η δεύτερη νεότερη από τις κατακτήσεις του. Μετά τη Μάριελ Χέμινγουεϊ. Η Σκάρλετ Γιόχανσον ήταν δεν ήταν 21. Με το «Match point», φυσικά. Τα σαρκώδη χείλη και τα ορθοσηκωμένα μπαλκόνια της ήταν η έμπνευση της ιστορίας του. Η σκηνή όπου ο Τζόναθαν Ρις Μάγερς ξεσκίζει, κυριολεκτικά, το σουτιέν και ορμάει σαν ασυγκράτητο κτήνος πάνω της έχει γράψει Ιστορία. Ασυγκράτητο και το πάθος του Γούντι Αλεν. Τόσο μεγάλο και τόσο αθεράπευτο που την «ανάγκασε» να παίξει σε τρεις ταινίες του. Απανωτά. Με τη φαντασίωσή του να καλπάζει κατά παρτούζα μεριά. Οπως στο «Vicky  Christina Barcelona» όπου δύο Αμερικανίδες (χαζογκόμενες δηλαδή) καταφθάνουν στη Βαρκελώνη με πολλές αποσκευές και άφθονες φαντασιώσεις. «Δεν πάμε να βάλουμε το κάτι τις στο στομάχι μας;», ρωτάει η Βίκυ (τουτέστιν Ρεμπέκα Χολ) την Κριστίνα (τουτέστιν Σκάρλετ Γιόχανσον). Και πάνε. Και κάθονται. Και παραγγέλνουν. Και τσιμπολογάνε.

Με το βλέμμα σαν περισκόπιο να σαρώνει τον καθήμενο αρσενικό πληθυσμό. Αυτό ήταν. Κάποιο παρακείμενο ντόπιο αλάνι (Χαβιέ Μπαρδέμ) αντιλαμβάνεται και αυτομάτως ανταποκρίνεται στο μυξοπαρθενίστικο και υπογείως αχόρταγο σήμα που διά των οφθαλμών εξέπεμπαν αμφότερες οι American tourists. Και άνευ ετέρας σκέψεως προσεγγίζει και λέει, έτσι στην ψύχρα: «Ψιτ, girls (με ιθπανική προφορά), έχω σχέδιο πρώτης γραμμής. Να πάτε να φέρετε μερικά ρουχαλάκια. Επειτα θα επιβιβαστούμε σε μικρό αεροσκάφος κάποιου κολλητού μου με προορισμό μια εξαιρετική περιοχή που παράγει την πιο σπάνια ποικιλία της ιβηρικής χερσονήσου. Αφού θα φάμε και θα πιούμε του σκασμού, στο τέλος θα κοιμηθούμε στο ίδιο κρεβάτι μαζί. Είστε; Σας αφήνω να το κουβεντιάσετε».

Λιγομίλητος ο τύπος. Να μη χάνουμε χρόνο. Τσακ μπαμ. Αφού πρώτα οι χαζογκόμενες αντιδρούν αρνητικά, του τύπου «μα καλά για ποιες μας πέρασε, για πουτάνες;», και αφού περνάνε μερικά λεπτά μέχρι να συνέλθουν από το σοκ, στο τέλος «fuck it» είπαν. Στα γαμήδια. Και όρμησαν. Στο αεροσκάφος. Στα καλούδια. Στο κρασί. Και στην παρτούζα. Μια παρτούζα που ολοκληρώνεται με τη διεισδυτική παρουσία της Πενέλοπε Κρουζ. Είπαμε. Να τις πάρει όλες. Κοντός-κοντός, αλλά με μια… Ασε τη φαντασία σου σε οργιώδη καλπασμό!

Στο διά ταύτα: Get the girl

Meaningless. Το μη νόημα. Ανευ ουσίας. Σε όλα. Στα πάντα. «Πιστεύω ότι αν αύριο Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι έβρισκαν μια κοινή βάση συνεννόησης, χωρίς αίμα και πολεμικές συγκρούσεις, την επομένη πάλι κάτι θα επινοούσαν ώστε να συνεχιστεί ο αλληλοσπαραγμός».
Και οι προσωπικές, ερωτικές σχέσεις; Meaningless κι αυτές. «Πάντα ποθούμε αυτό που δεν έχουμε. Τη γυναίκα του άλλου. Μας είναι αδύνατον να συμφιλιωθούμε με τον εαυτό μας. Αυτή η διαρκής απληστία του ανθρώπου είναι ταυτόχρονα κίνητρο δημιουργίας και αιτία καταστροφής. Ο πολιτισμός προχωράει, αλλά ο ανθρώπινος παράγοντας παραμένει όπως ήταν εκατομμύρια χρόνια πριν». Προφανώς αναφέρεται στη δική του αδυναμία: να οργώσει όλα τα νηπιαγωγεία. Τότε ποιο το νόημα της ζωής; «Get the girl» (άρπαξε το κορίτσι). Μόνο αυτό!

Νευρικός (παιδ)εραστής ή θύμα συκοφαντίας;

Είναι ή δεν είναι αιμομίκτης, διεστραμμένος και παιδεραστής; Ο Γούντι Αλεν βρίσκεται ξανά στη δίνη του κυκλώνα κατηγορούμενος από την ίδια του την (θετή) κόρη. Ωστόσο, πριν καταδικάσει κανείς τον μετρ της σουρεαλιστικής κωμωδίας, οφείλει να ακούσει τα επιχειρήματα της υπεράσπισής του.

Για λόγους που δεν είναι ακριβώς ξεκάθαροι, η (θετή) κόρη του Γούντι Αλεν, Μαλόουν Φάροου, πριν από λίγες ημέρες αποφάσισε να ξαναζεστάνει και να σερβίρει στο κοινό ένα παλιό σκάνδαλο. Με μια ανοιχτή επιστολή της, η οποία δημοσιεύτηκε σε ιστολόγιο ενός από τους αρθρογράφους του www.nytimes.com, η 28χρονη Μαλόουν καταθέτει, όσο πιο παραστατικά μπορεί, την εμπειρία που άφησε ανεπούλωτα τραύματα στον ψυχικό της κόσμο. Εν ολίγοις, η Μαλόουν (πρώην Ντίλαν) περιγράφει πώς ο διάσημος πατέρας της, στις 4 Αυγούστου του 1992, αφού την παρέσυρε μακριά από τα υπόλοιπα μέλη της πολυπληθούς οικογένειας Φάροου σε μια σκοτεινή σοφίτα, ασέλγησε στο παιδικό της κορμί.

Η Μαλόουν ήταν τότε μόλις 7 ετών, ο Γούντι 57 και είχε ήδη προκαλέσει μέγα σκάνδαλο απατώντας τη σύντροφό του, Μία Φάροου, με μία από τις κόρες της, την τότε εικοσάχρονη Σουν-Γι Πρεβίν. Σαν να προσπαθούσε επίτηδες να δημιουργήσει ένα εντελώς απίθανο κουβάρι σχέσεων προκειμένου να εμπνευστεί κάποιο από τα σουρεαλιστικά σενάρια των κωμωδιών του, ο Γούντι Αλεν με τις επιλογές του βομβάρδισε τα θεμέλια της, ούτως ή άλλως, αντισυμβατικής οικογένειας που είχε δημιουργήσει με τη Μία Φάροου και προκάλεσε πλήρη σύγχυση ταυτότητας στα μέλη της. Η απόφαση του Γούντι Αλεν να παντρευτεί τη Σουν-Γι το 1997 προκάλεσε οικο­γε­νειακό διχασμό, καθώς τα περισσότερα από τα 15 συνολικά παιδιά της Φάροου συνασπίστηκαν με αυτήν και κήρυξαν ανελέητο πόλεμο στον Γούντι. Βέβαια η Σουν-Γι δεν τον αντι­μετώπιζε ποτέ ούτε καν ως πατρική φιγούρα και μάλιστα οι μεταξύ τους σχέσεις ήταν τόσο τυπικές ώστε η ίδια η Μία Φάροου είχε ζητήσει από τον Αλεν να φροντίσει να έρθει πιο κοντά της. Κάτι που, προφανώς, ο Γούντι εφάρμοσε κατά γράμμα.

Οι εχθροπραξίες ξεκίνησαν το 1992 με τη δικαστική διαμάχη των δύο σταρ για την κηδεμονία των τριών παιδιών τους και, όπως φαίνεται, έπειτα από μια μεγάλη περίοδο ύφεσης που μεσολάβησε, η μάχη μαίνεται και πάλι λυσσαλέα. Και μαζί με τα δύο στρατόπεδα, της Φάροου και του Αλεν, συγκρούονται ΜΜΕ παγκόσμιας εμβέλειας: στις αποκαλύψεις περί παιδεραστίας του Γούντι οι αυτόκλητοι προστάτες της υπόληψής του ξεσπαθώνουν καταγγέλλοντας υπόγειες συναλλαγές της Μία Φάροου με συγκεκριμένους δημοσιογράφους. Αυτοί υποτίθεται ότι αναλαμβάνουν να προωθήσουν το φιλανθρωπικό της έργο, να προβάλουν τον γιο και πιστό της σωματοφύλακα, τον Ρόναν, το μόνο βιολογικό παιδί από τα τρία που απέκτησε το ζεύγος Γούντι – Μία, με αντάλλαγμα τη λάσπη ενάντια στον Γούντι Αλεν – κάτι που, εγγυημένα, προσελκύει το ενδιαφέρον. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι αμέσως μετά τον ντόρο που προκάλεσε πριν από μερικούς μήνες η Μία αφήνοντας υπόνοιες σε συνέντευξή της ότι «ο Ρόναν μπορεί να μην είναι παιδί του Γούντι Αλεν, αλλά του Φρανκ Σινάτρα», ο έως τότε μάλλον άγνωστος Ρόναν Φάροου προσελήφθη στο δίκτυο MSNBC.

Το κατηγορητήριο καταρρέει

Παραμένοντας πιστός στην πάγια τακτική του να απέχει τελείως από τις δημόσιες σχέσεις και τη διαχείριση της εικόνας του, ο Γούντι Αλεν περιορίστηκε να δηλώσει ότι οι καταγγελίες περί παιδεραστίας είναι «ψευδείς και αναξιοπρεπείς». Επιφυλάχθηκε, δε, να δώσει προς δημοσίευση μια επιστολή με την οποία θα απαντά αναλυτικά στη Μαλόουν, καταρρίπτοντας οριστικά τις κατηγορίες που, αδίκως κατά τη γνώμη του, εξαπολύει εις βάρος του. Συμπαραστάτη στην αποκάθαρση του ονόματός του ο Γούντι έχει βρει εσχάτως τον Μόουζες Φάροου, το δεύτερο υιοθετημένο παιδί του με τη Μία. «Για τον πατέρα μου έχω να πω ότι φυσικά και δεν κακοποίησε την αδελφή μου. Η μητέρα μου ήταν αυτή που μας έκανε πλύση εγκεφάλου ότι είναι παιδεραστής, ότι μας διέλυσε, ότι πρέπει να τον μισούμε κ.λπ. Επί χρόνια τον μισούσα, τώρα όμως καταλαβαίνω πως αυτός ήταν ένας τρόπος να τον εκδικηθεί για τη σχέση του με τη Σουν-Γι», λέει χαρακτηριστικά.

Ενάντια στα φαινόμενα, τα γεγονότα δείχνουν μάλλον να δικαιώνουν τους ισχυρισμούς περί αθωότητάς του. Διότι το ζήτημα της υποτιθέμενης κακοποίησης της Μαλόουν είχε διερευνηθεί το 1992 αυτεπάγγελτα από τις αρχές. Κατηγορίες δεν απαγγέλθηκαν ποτέ, ενώ υπάρχουν υποψίες ότι η Μία Φάροου είχε ασκήσει ψυχολογική πίεση στη Μαλόουν προκειμένου να καταθέσει την τραυματική της εμπειρία σε ερασιτεχνικό βίντεο. Τα επιχειρήματα των υπερασπιστών του Γούντι ηχούν απολύτως πειστικά: «Ο Γούντι Αλεν, ως γνωστόν τοις πάσι, πάσχει από κλειστοφοβία. Πώς θα μπορούσε να κακοποιήσει τη θετή του κόρη σε μια σοφίτα; Και γιατί να το κάνει αυτό μέσα στο σπίτι όπου βρισκόταν η Μία Φάροου και όλα τα παιδιά, σε μια περίοδο που η συμπεριφορά του έπρεπε να είναι υποδειγματική, εφόσον είχε ξεσπάσει το σκάνδαλο με τη Σουν-Γι;».

Εκείνο όμως που μένει εκτός συζήτησης είναι το τι ακριβώς είναι η σχέση παιδιού γονέα, ως πού φτάνουν οι τύποι και πού αρχίζει η ουσία. Και γι’ αυτό ακριβώς, ακόμη και αν κατά τον νόμο είναι επισήμως άμεμπτος, ο… Νευρικός Εραστής θα πρέπει να ταράζεται από κάποιες επίμονες, ένοχες σκέψεις.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΣύγκρουση κυβέρνησης – ΣΥΡΙΖΑ για τη σταυροδοσία στις ευρωεκλογές
Επόμενο άρθροΧανιά | Ο αγώνας θέλει… καλοπέραση: Συλλαλητήριο στο μπλόκο των αγροτών | Photos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ