Όταν η Σούδα “σκότωσε” τον Καντάφι!

Στις 20 Οκτωβρίου του 2011 το παγκόσμιο χωριό έβλεπε στις οθόνες του το λυντσάρισμα- θάνατο του δικτάτορα Καντάφι από τους αντικαθεστωτικούς αντάρτες , που υποστηρίχθηκαν με αεροναυτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ, μεταξύ των οποίων και της Ελλάδας, εις εφαρμογή απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Στις επιχειρήσεις που κράτησαν οκτώ μήνες (Μάρτιος 2011- Οκτώβριος 2011) η αμερικανική αεροναυτική βάση της Σούδας έπαιξε κυρίαρχο ρόλο, αφού απετέλεσε σημείο εξόρμησης των Μιράζ της Γαλλίας και του Κατάρ, τα οποία διέλυσαν την αντιαεροπορική άμυνα του Καντάφι, ενώ νυχθημερόν επιχειρούσε από τη Σούδα αεροπορικό σύστημα επιτήρησης-εντοπισμού στόχων με ελληνικό προσωπικό. Ένα τέτοιου τύπου αεροσκάφος εντόπισε την αυτοκινητοπομπή του αρχηγού της… Τζαμαχιρίας (Λαοκρατίας ) το οποίο μεταβίβασε την εικόνα σε γαλλικό Μιράζ που τον έπληξε. Επιπλέον, η Σούδα υπήρξε βάση 2 αεροσκαφών αναγνώρισης RC-135 και 2 ιπτάμενων ραντάρ KC-135. Παράλληλα, η αμερικανική ναυτική βάση υποστήριξε επί οκτώ μήνες το γαλλικό αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκωλ» που με 50 αεροσκάφη τύπου Ραφάλ διέλυσε ραντάρ, αντιαεροπορική άμυνα, κέντρα διοίκησης, αποθήκες, οικήματα και οχυρώσεις, εξαπολύοντας πυραύλους (επί δικαίων και αδίκων…).

«Είμαστε το βασικό κέντρο υποστήριξης των επιχειρήσεων στη Λιβύη με αποστολές 24 ώρες το 24ωρο» δήλωσε, τότε, στον παρουσιαστή της εκπομπής στη ΝΕΤ «Ειδικές αποστολές» Φάνη Παπαθανασίου, ο αμερικανός διοικητής Σκοτ Χάγκαν.

Η Σούδα ήταν πάντα το στρατιωτικό κρατίδιο των ΗΠΑ στην πιο εύφλεκτη περιοχή του κόσμου.

Τρανή απόδειξη για το ρόλο της Σούδας στην επιχείρηση κατά του Σαντάμ Χουσεΐν είναι τα λόγια του αμερικανού Προέδρου Τζορτζ Μπους, του πρεσβύτερου, όταν επισκέφθηκε τις εγκαταστάσεις στις 19 Ιουλίου του 1991, παρουσία του τότε Πρωθυπουργού Κώστα Μητσοτάκη: «Από τις 2 Αυγούστου του 1990 η Σούδα συντήρησε 97 πλοία, φόρτωσε και ξεφόρτωσε 13.000 τόνους, εξυπηρέτησε 31.000 πτήσεις και τροφοδότησε αεροσκάφη με 4.500 εκατομμύρια λίβρες υγρών καυσίμων. Λειτούργησε 24 ώρες το 24ωρο με εξουθενωτικούς ρυθμούς, 300-400% πιο γρήγορα από τους κανονικούς. Κάθε μέρα η βάση εκαλείτο να διατηρεί τον εφοδιασμό των γραμμών και κάθε μέρα έπραττε το καθήκον της κατά τρόπο άψογο» (Ελευθεροτυπία, 20 – 7- 1991).

Συμπέρασμα: Η σούπερ αυτή βάση αξίζει όσο… 10 Μνημόνια, αφού αποτελεί έναν αναντικατάστατο στρατηγικό κόμβο, χάρη στον οποίο οι ΗΠΑ και η Ευρώπη διαφεντεύουν το δρόμο προς το πλανητικό «βενζινάδικο της Δύσης».

Αντί λοιπόν οι ελληνικές ηγεσίες να ικετεύουν τους δανειστές, θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την στρατηγική αξία του ελληνικού χώρου εκβιάζοντας τους εκβιαστές…

Στο παρακάτω χρονικό καταγράφουμε τα βασικά γεγονότα της επιχείρησης, θέλοντας να υπογραμμίσουμε αυτό που έχουμε τεκμηριώσει στα δύο σχετικά βιβλία μας («Η Ελλάδα στα δίχτυα των βάσεων»- εκδόσεις Καστανιώτης και «Βάσεις, Αίμα και Πετρέλαιο»- εκδόσεις Λιβάνης):

ότι η Σούδα αποτελεί ένα αμερικανικό στρατιωτικό κρατίδιο ανεκτίμητης αξίας. Χάρη στη Σούδα σώθηκε το Ισραήλ στον Πόλεμο του Γιομ Κηπούρ το 1973, χάρη στη Σούδα διευκολύνθηκαν οι επιχειρήσεις κατά του Ιράκ το 1991 και το 2003, χάρη στη Σούδα υποστηρίχθηκαν οι βομβαρδισμοί εναντίον του Αφγανιστάν το 2003, χάρη στη Σούδα οι αμερικάνοι εποπτεύουν σήμερα τον εμφύλιο στη Συρία, χάρη στη Σούδα ετοιμάζονται αύριο κατά του Ιράν- και όχι μόνο.

Άρα, στις σημερινές συνθήκες, το μήνυμα της υπόδουλης Αθήνας θα μπορούσε να είναι το εξής προς τη διαφεντεύουσα τη Γερμανία και την Ουάσινγκτον:

*Μας χρωστάτε την παρουσία σας στην Ανατολική Μεσόγειο. Σας δίνουμε πάτημα στο δρόμο για τον Παράδεισο των πετρελαίων της Μέσης Ανατολής. Αν επικρατήσει η Μερκελική πολιτική του οικονομικού ναζισμού, τότε η Ελλάδα, στην πορεία καταστροφής, με την εξώθησή της από το ευρώ, μπορεί να παρασύρει όλη την Ευρώπη προς τον όλεθρο. Σταματήστε να μας οδηγείτε στην Κόλαση. Αν μας καταστρέψετε, θα καταστραφείτε και εσείς, ανόητοι καπιταλιστές! Γιατί, αν καταρρεύσει η Ελλάδα, θα ψάχνεται όχι μόνο τη Σούδα, αλλά και τις βάσεις σας στην αποσταθεροποιημένη Πορτογαλία, τις βάσεις σας στην Ισπανία, τις βάσεις σας στην Ιταλία και τις βάσεις των Άγγλων που χρησιμοποιείτε στην παραπαίουσα Κύπρο.

Όμως, αυτά πρέπει να τολμήσουν να τα πουν όχι λογιστές πολιτικοί, αλλά ηγέτες με στρατηγική μόρφωση. Διότι ο οικονομικός πόλεμος είναι πολύ σοβαρός για να τον αφήσεις στους οικονομολόγους …

 

Γράφει ο Κώστας Μαρδάς

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ